تیتربرتر: در طول جنگ سرد، شرکت های هوانوردی در سرتاسر جهان از آنچه که با فناوری نظامی امکان پذیر بود، پیش می رفتند. عصر هواپیماها با موتور پیستونی بسیار دور به نظر می رسید زمانی که اولین جت ها مانند گلاستر شهاب و F-86 Saber شروع به پرواز در آسمان کردند. با گذشت زمان، هواپیماهای تحقیقاتی ساخته شدند تا ببینند چه مزیتی می تواند در زمینه های خاصی به دست آورد و با پیشرفت جنگ سرد برخی هواپیماهای واقعا سرسام آور تولید شدند. برخی از این جت ها به خدمات فعال تبدیل شدند، در حالی که برخی دیگر این کار را نکردند.
بریتانیا یکی از کشورهای پیشرو در توسعه هواپیما بود. این کشور یکی از اولین هواپیماهای جت با شهاب سنگ بود و در دهه 1950 هواپیماهای بزرگی مانند Avro Vulcan ، English Electric Lightning و TSR2 بدشانس را توسعه داده بود. یکی از شرکت هایی که محدودیت های مهندسی هوانوردی را زیر پا گذاشته بود، Fairey بود که مأموریت ایجاد یک هواپیمای تحقیقاتی مافوق صوت را برای انجام آزمایشات پرواز و کنترل با سرعت های ماورای صوت و مافوق صوت داشت. همچنین این امید وجود داشت که هواپیما به طور بالقوه به هواپیمای جنگنده مافوق صوت تبدیل شود. این هواپیما البته Fairey Delta 2 بود.
توسعه دلتا Delta Fairey 2
Delta Fairey 2 و BAC 221 متعاقب آن می توانند ریشه های خود را در اواخر دهه 1940، زمانی که آزمایش بال دلتا در حال انجام بود و این طرح مورد توجه وزارت هوا و دیگر تولیدکنندگان هواپیما بود، پیدا کنند. فیری دلتا 1 با سرعت کم را ایجاد کرد، که اولین بار در مارس 1951 پرواز کرد تا مفهوم بال دلتا را آزمایش کند. نیروی هوایی سلطنتی همچنین به دنبال پیشرفت سریع هواپیما بود، تا حدی به دلیل وقایع جنگ کره و نیاز به بهبود هواپیماهایی مانند شکارچی هاوکر. سپس فیری روی ساخت دلتا 2 کار کرد.
آنچه در ابتدا قرار بود هواپیمایی دو موتوره باشد، در نهایت تبدیل به یک جت تک موتوره شد که می توانست هم صوت صوتی، هم فاصله بین صوت و مافوق صوت و هم خود مافوق صوت را پرواز دهد. مجهز به این نیاز جدید وزارت هوا، فیری جلو رفت و شروع به تولید دو هواپیما کرد که شماره سریال WG774 و WG777 را دریافت می کرد، که دومی جدیدترین هواپیما بود. هنگامی که هواپیما خارج شد، به عنوان یک جت سوزنی شگفت انگیز با بال دلتا دیده شد و به زودی ارزش خود را به عنوان یکی از سریع ترین هواپیماهای آن زمان ثابت می کند.
طراحی و آزمایش Delta Fairey 2
این هواپیما مانند همه ماشین های بال دلتا بدون دم بود و از موتور توربوجت رولزرویس آوان RA.14R با گرمایش مجدد برخوردار بود. کابین خلبان روی جت کاملاً کوچک بود و ظاهر باریک و سوزنی مانند این جت باعث شد تا این هواپیما در آسمان بالای بریتانیا به یک هواپیمای قابل تشخیص تبدیل شود. البته، طراحی و ظاهر همه خوب بود، اما باید به عنوان یک هواپیمای تحقیقاتی ارزش خود را ثابت می کرد. Delta 2 به زودی با آزمایش دوام و پایداری کار کرد و دو جت در نمایشگاه هوایی فارنبرو 1956 با هم دیده شدند.
در حالی که جت ها کارهای حیاتی خود را انجام می دادند، بسیاری از شرکت معتقد بودند که این جت دارای پتانسیل سرعت بسیار بالایی است، که با این واقعیت که می تواند بدون گرم شدن ترونسونیک شود، برجسته شده است. خلبان آن، پیتر توییس، معتقد بود این هواپیما می تواند از 1000 مایل بر ساعت فراتر رود. سپس توییس پیشنهاد داد که هواپیما تا 2 ماخ رانده شود و سعی کند رکورد سرعت جهانی را که در حال حاضر در اختیار F-100 Super Sabre آمریکایی است، بشکند. علیرغم شک و تردیدهای فراوان و تلاش برای جلوگیری از رکورد جهانی تلاش دولت بریتانیا، Fairey Delta 2 WG774، رکورد سرعت جهانی هوا را در 10 مارس 1956 با حداکثر سرعت 1132 مایل بر ساعت، با سرعت 1.73 ماخ و شکستن رکورد توسط جهان، شکست.
مطالب مرتبط:
BAC 221 WG774 پس از تغییرات
این رکورد تنها بیش از یک سال باقی ماند، اما پتانسیل موجود در دلتا 2 را نشان داد و دنیای هوانوردی را متحیر کرد. پس از بازنشستگی جت ها از وظایف اصلی خود، توسعه هواپیمای مافوق صوت کنکورد آغاز شد. برای آزمایش بال Ogee Delta که هواپیما در اختیار داشت، Fairey، که اکنون زیر چتر BAC قرار دارد، موظف شد Delta 2 WG774 را به BAC 221 تبدیل کند، تکاملی که در پیکربندی جت های Delta 2 بسیار تغییر یافته است. WG774 اولین بار در سال 1964 با لباس جدید خود پرواز کرد و از سال 1964 تا 1963 تحقیقات ارزشمندی را برای برنامه کنکورد انجام داد.
در حالی که هر دو هواپیما به عنوان دلتا 2 پرواز می کردند، امکان ایجاد رهگیر وجود داشت و فیری پیشنهاد خود را به الزامات عملیاتی F.155 ارائه کرد.
پتانسیل نشان داده شده توسط Delta 2 به این معنی بود که رهگیر پتانسیل زیادی دارد. با این حال، با شروع دهه 1950، به نظر می رسید که وزارت هوا بیشتر از هواپیماهای سرنشین دار به فن آوری موشکی علاقه مند است و تمام هواپیماهای جنگنده در آوریل 1957 متوقف شده است. بنابراین، هرگونه شانس دیدن نسخه جنگنده دلتا 2 به پایان رسیده بود، اگرچه فیری سعی کرد نیروی هوایی آلمان غربی را متقاعد کند که این ایده را به کار گیرد. حداقل در بریتانیا، Lightning رهگیر اصلی RAF بود و سرانجام آلمانی ها F-104 Starfighters را تحویل گرفتند.
بازماندگان قابل توجه Delta Fairey 2
نکته قابل توجه این است که هر دوی این جت های باورنکردنی هنوز هم در کنار ما هستند. WG777، دومین هواپیمای جت، در موزه RAF کاسفورد نیروی هوایی سلطنتی به شکل اصلی دلتا 2 نگهداری می شود. در همین حال، WG774 در موزه بازوهای هوایی ناوگان درYeovilton ، Somerset، به شکل BAC 221 حفظ شده است. این واقعیت که هر دو هواپیما در دو ظاهر متفاوت خود زنده مانده اند به این معنی است که نسل های جدید می توانند نیم نگاهی به گذشته داشته باشند، زمانی که مهندسان و طراحان محدودیت های فن آوری هواپیماها را زیر پا گذاشتند.
انگلیس به زودی برتری خود را در دنیای هوانوردی از دست خواهد داد. بیشتر فن آوری هواپیماهای آن متعاقباً به آمریکا فروخته شد، که به لطف اطلاعاتی که توسط انگلستان به آن منتقل شده بود، در دوران جت جهش بزرگی داشت. با وجود این، دلتا 2 به عنوان گواهی بر آنچه انگلیس می تواند انجام دهد ، و آنچه می تواند داشته باشد ، ثابت شد. فقط برای یک سال، رکورد سرعت جهانی هوا را در اختیار داشت و حتی وقتی آن را از دست داد، شرکت Fairey همچنان می توانست افتخار کند. هیچ چیز هرگز به اندازه چشمگیر Fairey Delta 2 دراماتیک به نظر نمی رسد.
آنچه دیگران میخوانند:
نویسنده: فرید نادری
