پایگاه خبری تحلیلی تیتربرتر

تقویم تاریخ

امروز: دوشنبه, ۰۶ تیر ۱۴۰۱ برابر با ۲۸ ذو القعدة ۱۴۴۳ قمری و ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲ میلادی
دوشنبه, ۰۱ شهریور ۱۴۰۰ ۱۷:۲۷
۶
۰
نسخه چاپی

معروف ترین جنگنده های شکست خورده در تاریخ

معروف ترین جنگنده های شکست خورده در تاریخ
10 مدل از جت های خارق العاده ای که هرکدام به نحوی با شکست مواجه شده اند.

تیتربرتر: موفقیت یک جت جنگنده را می توان با چیزهای زیادی اندازه گیری کرداز جمله عملکرد، فروش، اثربخشی رزمی و چند مورد دیگر. اما برای نشان دادن موفقیت در آن زمینه ها، ابتدا باید یک جت به خدمت پذیرفته شود. بنابراین، طبیعی است که ناموفق ترین هواپیماهای جنگنده آن هایی هستند که هرگز تابلوی طراحی را ترک نکرده و از مرحله نمونه اولیه فراتر نرفته اند.

اما برای تجربه نقطه مقابل موفقیت، شکست جت نیز باید کاری خارق العاده انجام دهد. باید برای ستاره ها تیراندازی کند و در سطل زباله قرار بگیرد. این باید امیدوارکننده ترین چیز در اطراف باشد، اما عملکرد فوق العاده ای ندارد.

البته بسیاری از جت های موفق بالقوه به دلایل اقتصادی، سیاسی یا سایر دلایل غیر هوانوردی وارد تولید نمی شوند. به عنوان مثال، بسیاری از پروژه های اواخر شوروی به دلایل بودجه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی تولید انبوه نکردند: مافوق صوت VTOL Yak-41 و تلاش نسل پنجم میکویان، 1.44، در میان آن ها. اگر فروپاشی نبود، احتمالاً آنها ساخته می شدند و به موفقیت می رسیدند.

همچنین بسیار معمول است که تعداد جت های خود را کاهش دهند یا به وظایفی متفاوت از آنچه در ابتدا تصور می شد اختصاص دهند. به عنوان مثال، جت های نسل پنجم قرار بود جایگزین هواپیماهای نسل چهارم شوند، اما به دلیل هزینه بالای آنها بیشتر به عنوان یک مکمل جایگزین شدند.

این ها شکست نیستند، آن ها نتایج تغییر شرایط هستند. برای اینکه یک هواپیما شکست خورده تلقی شود، باید به دلیل ویژگی های ذاتی آن از کار بیفتد و چیزی که با مفهوم یا عملکرد آن باید به طرز چشمگیری اشتباه باشد.

اما شکست خوردن به معنای بد بودن در همه چیز نیست. بسیاری از پروژه های شکست خورده فوق العاده بلندپروازانه، جالب بودند و می توانستند موفق شوند، برای مثال اگر قوانین فیزیک کمی ملایم تر بودند، یا کسی منبع بی پایان پول را برای پوشش توسعه متورم خود کشف می کرد.

بنابراین، بیایید به برخی از جالب ترین، امیدوار کننده ترین شکست های جت جنگنده ای که تا به حال وجود داشته است نگاهی بیندازیم. ترتیب این فهرست تا حدودی دلخواه است، اما معیارهای اصلی بلندپروازی توسعه و همچنین منحصر به فرد بودن آن است.

General Dynamics-Grumman F-111B

General Dynamics-Grumman F-111B
General Dynamics-Grumman F-111B

جنرال داینامیکس F-111 Aardvark یک هواپیمای تهاجمی آمریکایی با بال نوسان متوسط در دهه 60 بود. یکی از ایده های توسعه این هواپیما، تولید یک هواپیمای نهایی چند منظوره بود که تقریباً می توانست هر نقشی را که ارتش ایالات متحده می توانست انجام دهد، ایفا کند.

از این رو نوع جنگنده، F-111B این هواپیما باید جایگزین F-4 Phantom در خدمت نیروی دریایی می شد و به یک سکوی پدافند هوایی و حملات هوایی تبدیل می شد. به طور باورنکردنی بزرگ، سنگین و تنبل به سرعت و قابلیت های BVR خود در جنگ متکی بود و در اواخر دهه 60 مشخص شد که این راهی نیست.

نیروی دریایی توسعه را لغو کرد و Grumman F-14 Tomcat را بسیار سریعتر انتخاب کرد و بدین ترتیب نسل چهارم هواپیماهای جنگنده به دنیا آمد. تاریخ آنها را درست ثابت کرد، زیرا قدرت مانور کلیدی در نبردهای آینده شد. بنابراین، در حالی که F-111B در ایجاد یک ورودی واقعی چندان ناکام نبوده است، اما شایسته شناخت آن است، زیرا دیدن واقعیت جایگزین در جایی که F-111B به تولید انبوه رسید و تکامل جنگنده ها جالب خواهد بود. جت ها در همان جهت ادامه یافتند.

FMA SAIA 90

FMA SAIA 90
FMA SAIA 90

SAIA 90 که با همکاری دورنیه طراحی شده بود، هواپیمای جنگنده نسل چهارم آرژانتین بود و جانشین افتخار صنعت هوانوردی این کشور که یکی از بهترین هواپیماهای جهان پس از جنگ جهانی دوم بود.

FMA این پروژه را در دهه 80 آغاز کرد و برای آن زمان بسیار جاه طلب بود. نسل چهارم متضمن برخی از فناوری های پیشرفته بود و این هواپیما باید با هواپیماهای F-16 و Mirage 2000 رقابت می کرد، این کار کوچکی برای کشوری با اقتصاد کمی بزرگتر از ایالت کلرادو ایالات متحده نیست.

همچنین، دوران رکود اقتصادی بزرگ برای کشور بود. جنگ فالکلندز در سال 1983 آغاز شد و انزوای بین المللی زیادی در جریان بود. همه این شرایط مؤثر بود، اما دلیل اصلی شکست SAIA 90 جاه طلبی محض جت بود؛ برای برآورده کردن الزامات، که برای سازنده بسیار بلند پروازانه بود، باید فوق العاده پیشرفته بود.

در نهایت، حتی یک نمونه اولیه تولید نشد و پس از چند دهه و هدر دادن مقدار زیادی از آن، پروژه کنار گذاشته شد.

IAI Lavi

IAI Lavi
IAI Lavi

این که آیا Lavi، توسعه دهنده هواپیمای جنگنده نسل چهارم خود اسرائیل، به دلیل شرایط سیاسی یا ایرادهای داخلی آن شکست خورده است، بحثی است. نکته این است که توسعه فوق العاده گران بود. این هواپیما در آن زمان بسیار پیشرفته بود، شاید حتی بیشتر از SAIA 90، و از اواسط دهه 70 پول مالیات دهندگان اسرائیلی را می کشید. طرفداران آن متهم شده اند که دارای پروژه ای پایدار و معتبر هستند،خرید ناوگان F-16 تصمیمی که در نهایت اتفاق افتاد بسیار ارزان تر بود.

همچنین این سؤال وجود دارد که آیا Lavi واقعاً شکست خورده است، چرا که پس از چندین سال ظاهر شدن چنگدو J-10 چینی، بسیاری به شباهت شگفت انگیزی با پروژه لغو شده اسرائیل اشاره کردند. اما جنجال و زندگی دوم ادعایی تنها بر جذابیت این جت اسرائیلی می افزاید که هرگز وارد مرحله تولید نشد.

نورثروپ XP-79

نورثروپ XP-79
نورثروپ XP-79

این یکی با جسارت محض پروژه به اینجا می رسد. XP-79 یکی از اولین جنگنده های جت آمریکایی و یکی از بال های افسانه ای جان نورثروپ، در اوایل دهه 40 ظاهر شد، زمانی که کاملاً مشخص نبود با این جنگنده های جت سریع و جدید چه باید کرد. از آنجا که آنها بسیار سریع هستند، آیا صرفه جویی در بمب افکن های دشمن کارآمدتر نخواهد بود؟

بنابراین، XP-79-که در ابتدا به عنوان یک هواپیمای موشکی تصور می شد، قرار بود نه با اسلحه، بلکه با ضخامت 19 میلی متر (0.75 اینچ) پوسته آلیاژ منیزیم در لبه های بالایی آن، حداقل از نظر تئوری می تواند هر گونه دشمن مانند کره را از بین ببرد. فقط می توان تصور کرد که نبردهای سگ این گونه هواپیماها چگونه به نظر می رسید.

کنترل آن فوق العاده دشوار بود، یکی از ویژگی های بدنام همه بال های پرواز می باشد. اولین نمونه اولیه در سال 1944 سقوط کرد و خلبان آزمایشی کشته شد و پروژه به نفع طراحی های معمولی لغو شد.

Heinkel He-162

Heinkel He-162
Heinkel He-162

آلمان نازی متاخر با طرح های شکست خورده هواپیماهای جنگنده ، یکی از آنها جسورانه تر از دیگری، رسیده بود. Focke-Wulf Triebflügel، پروژه توسعه شکارچی بمب افکن VTOL یا Focke-Wulf Ta 183 که تقریباً ظاهر نسل اول هواپیماهای جنگنده را مشخص کرد. اما هیچ کدام به اندازه He-162 شکست نخوردند.

تنها با اعداد و ارقام نمی توان آن را یک شکست نامید، بیش از 300 دستگاه تولید شد تعدادی که همه هواپیماهای جنگنده مدرن نمی توانند به آن افتخار کنند. اما فقط حدود 120 نفر به ارتش تحویل داده شده است، حتی تعداد کمتری از آنها به پرواز درآمده اند و حتی در صورت انجام هرگونه پرواز رزمی نیز بحث وجود دارد. ممکن است یک هواپیمای انگلیسی را سرنگون کرده باشد یا نکند، اما این گزارش به شدت مورد اعتراض است، زیرا اکثر هواپیماهای He-162 بیش از حد مشغول سقوط در آسمان بودند.

تلاش برای طراحی یک هواپیمای جنگنده ارزان قیمت و به راحتی قابل تولید در زمانی که هواپیماهای جنگنده هنوز عمدتا به آینده مربوط بودند، He-162 شایسته احترام است. اما این جاه طلبی به قیمت این بود که هواپیما توان خنده دار خود را دارد، به سختی پرواز می کند، غیرقابل اعتماد است و به طور کلی از هر نظر بد است.

لاکهید L-133

لاکهید L-133
لاکهید L-133

هواپیمای He-163 هنوز موفق تر از اولین جنگنده آمریکایی، لاکهید L-133 بود. اما پسر، L-133 بلند پرواز بود.

پیشنهاد شده در سال 1939 برای نشان دادن عملکرد عملیاتی در سطح هواپیماهای دوران جنگ کره بود. با بدنه های مخروطی، بدنه بال مخلوط، فلپ های شکاف دار و دو موتور، واقعاً چیزی از آینده بود. بسیار رادیکال، به نفع P-80 Shooting Star رد شد، زیرا هیچ شانسی وجود نداشت که ارتش ایالات متحده مبلغی حیرت انگیز برای چیزی بسیار پیشرفته و اثبات نشده سرمایه گذاری کند.

مطالب مرتبط:

 مک دانل XF-85 Goblin

مک دانل XF-85 Goblin
مک دانل XF-85 Goblin

گوبلین در جامعه جیک های هوانوردی به خوبی شناخته شده است: یک هواپیمای جنگنده که برای حمل در داخل محوطه بمب یک بمب افکن سنگین طراحی شده است، به دلیل ظاهر و داستان شکست آن مشهور است. کنترل دشوار است، سوار شدن به کشتی مادران غیرممکن است و در جنگ کاملاً بی فایده است، زیرا حتی هواپیماهای پیستونی موتور جنگ جهانی دوم می توانستند از این جت بهتر عمل کنند.

این یک بن بست دیگر در تکامل هواپیماهای جنگنده بود، یا شاید ایده ای بسیار جلوتر از زمان خود، با توجه به تمام آزمایش های اخیر با هواپیماهای بدون سرنشین بود. با این وجود، به طور چشمگیری شکست خورد.

EWR VJ 101

EWR VJ 101
EWR VJ 101

با فرا رسیدن دهه 60 هواپیماها سریعتر و سنگین تر می شدند و به باند های طولانی تری نیاز داشتند. اما اگر امکان استفاده از تمام این قدرت جت برای برخاست و فرود عمودی وجود داشت، چه می شد؟ چنین هواپیمایی می تواند در مکان های آماده نشده پنهان شود، حملات ناگهانی و رهگیری انجام دهد و به زیرساخت های دائمی وابسته نباشد. مزایای زیادی برای چیزی که با فناوری معاصر کاملاً امکان پذیر به نظر می رسید.

تولیدکنندگان هواپیمای اروپایی علاقه زیادی به هواپیماهای VTOL نشان دادند، زیرا تجربه دست اول در مورد بمباران فرش فرودگاه های یک کشور با نیروی هوایی آن را داشتند. Hawker Siddeley P.1154 یک تلاش انگلیسی برای انجام یک جنگنده مافوق صوت VTOL بود. Dassault Mirage IIIV فرانسوی بود و تعداد بیشتری نیز وجود داشت. اما هیچ یک از آنها به اندازه EWR VJ 101 آلمان غربی به مرحله پیشرفته ای نرسیدند.

قرار بود یک جنگنده VTOL با قابلیت Mach-2 با کنترل های فلای بای و شش موتور جت باشد. به نظر می رسید که هنوز جنگ ستارگان منتشر نشده است و یکی از نمونه های اولیه آن با رسیدن به 1.2 ماخ بدون پس سوز توانایی ابرقرب را نشان داد.

به طور غیرعادی پیچیده و گران است، کنترل و نگهداری آن دشوار است و توسعه هرگز از دو نمونه اولیه فراتر نمی رود. سه دهه طول کشید تا یک جت مافوق صوت کاربردی دیگر VTOL ظهور کند-YAK-41 و دو دهه دیگر تا زمانی که ما یک هواپیمای تولید انبوه، F-35B دریافت کردیم.

سوخو Su-47 Berkut

سوخو Su-47 Berkut
سوخو Su-47 Berkut

این یک تصور غلط رایج است که Grumman X-29 و Sukhoi Su-47 تنها هواپیماهایی بوده اند که بال هایی به جلو کشیده اند که تا به حال ساخته شده اند. حداقل چندین هواپیمای کوچکتر، کمتر جاه طلب و غیرنظامی هستند که این مفهوم را با موفقیت اجرا کردند، مانند Saab Safari.

این نشان می دهد که بال رو به جلو خود این ایده دیوانه کننده نیست که کاملاً غیر عملی است. می توان آن را حتی بر روی جت های مافوق صوت مانند X-29 و Su-47 برای افزایش چشمگیر قدرت مانور و عملکرد کم سرعت اجرا کرد.

X-29 فقط یک نمایشگر فناوری بود، هرگز قصد تولید انبوه نداشت. اما Su-47 چنین نبود. در اواخر دهه 90 صحبت های زیادی مبنی بر تبدیل شدن آن به جنگنده اصلی جدید روسیه و رقیب F-22 آمریکایی مطرح شد و حتی اگر هیچ قراردادی امضا نشده بود، تنها برکوت که در سال 1997 به آسمان رفت. عملکرد فوق العاده ای نیز داشت، اما مشکلات زیادی نیز وجود داشت: بال های کامپوزیتی که می توانستند پروازهای مافوق صوت و مانورهای G را تحمل کنند، فوق العاده گران بودند، ساخت آنها سخت بود، اما شکننده بودند و از قابلیت اطمینان بالایی برخوردار نبودند. تولید انبوه این جت به این دلایل غیرقابل تصور بود و کشور دوباره به طرح های معمول بازگشت و Su-47 را به نقش یک آزمایشگاه فناوری و یک نمایش هوایی عزیز واگذار کرد.

لدوک 022

لدوک 022
لدوک 022

اگر موفقیت آمیز بودند، برخی از هواپیماهای موجود در این فهرست می توانستند کل صنعت هوانوردی را به جهات کاملاً متفاوتی ببرند. جهت برخی آزمایش های فرانسوی در دهه های 40 و 50 پیشنهاد شده بسیار دور از آزمایش ما بود، آنها هنوز هم به عنوان چیزی از بعد موازی به نظر می رسند.

مفهوم پشت این جت ها توسط رنه لدوک در سال 1938 تصور شد. در آن زمان درست مانند Northrop XP-79 واقعاً مشخص نبود که با موتورهای جت تازه اختراع شده چکار باید کرد و اینکه جنگنده های جت در واقع چگونه کار خواهند کرد.

برخلاف XP-79، طراحی های لدوک در واقع کار کرد. آنها پرواز کردند، در کل هفت نمونه اولیه ساخته شد و ارتش فرانسه علاقه زیادی به مافوق صوت و دارای موشک 022 نشان داد.

با این وجود، طراحی بسیار رادیکال، گران و موتور رمجت تا حدی مستعد آتش گرفتن بود. این پروژه به نفع Mirage لغو شد و اگر این پروژه شکست نمی خورد چه اتفاقی می افتاد.

لاکهید YF-12

لاکهید YF-12
لاکهید YF-12

همه SR-72 Blackbird معروف را می شناسند، هواپیمای جاسوسی مشهور تغییر پارادایم، نقض فیزیک و نشت سوخت. اما بسیاری نمی دانند که این هواپیما در واقع بر اساس جنگنده بوده است.

FY-12 از اندکی قبل از A-12 ساخته شد، که هر دوی آن ها تحت تأثیر توسعه بعدی قاب هوا-SR-71-قرار گرفت. سه نمونه اولیه از نوع رهگیر ساخته شد، همه قادر به پرواز مداوم بیش از 3 ماخ بودند سرعتی که دومین سریعترین جنگنده، Mig-25، شروع به بلعیدن موتورهای خود می کند. YF-12 سطح دیگری از یک جنگنده بود.

این هواپیما می توانست رهگیر نهایی باشد، به جز موشک بالستیک قادر به جلب هر گونه طعمه و فرار از هر گونه خطر است. این برنامه تا حد زیادی لغو شد زیرا شوروی به این موشک ها به عنوان گزینه مورد علاقه خود برای تحویل آرماگدون روی آورد. همچنین، جنگ ویتنام بودجه نیروهای مسلح ایالات متحده را کاهش داد. این هواپیما بسیار گرانتر از سایر گزینه ها بود، ایالات متحده همچنان به طراحی و استفاده از رهگیرهای مافوق صوت ادامه می دهد، اما هیچ چیز با جاه طلبی و قابلیت های YF-12 انجام نمی شود.

این کاری را که برای انجام آن طراحی شده بود انجام داد و هرگز با آن مطابقت نداشت. بنابراین، YF-12 آخرین جنگنده شکست خورده است.

آنچه دیگران میخوانند:

نویسنده: فرید نادری 



+ 6
مخالفم - 8
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه محفوظ و متعلق به سایت تیتربرتر می باشد .
هرگونه کپی و نقل قول از مطالب سايت با ذكر منبع بلامانع است.

طراحی سایت خبری