پایگاه خبری تحلیلی تیتربرتر

تقویم تاریخ

امروز: یکشنبه, ۱۴ آذر ۱۴۰۰ برابر با ۰۱ جمادى الأول ۱۴۴۳ قمری و ۰۵ دسامبر ۲۰۲۱ میلادی
پنج شنبه, ۲۱ مرداد ۱۴۰۰ ۰۰:۴۹
۶
۰
نسخه چاپی

آنچه که باید در مورد بیماری پسوریازیس بدانید!

آنچه که باید در مورد بیماری پسوریازیس بدانید!
انواع مختلفی از پسوریازیس وجود دارد. این موارد بسته به ظاهر فلس ها و محل قرارگیری آنها روی بدن متفاوت است. 

تیتربرتر: پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است که باعث می شود سلول ها به سرعت روی پوست ایجاد شوند. این رشد بیش از حد می تواند منجر به ایجاد پلاک های ضخیم و پوسته پوسته شود که ممکن است خارش داشته باشد یا باعث ناراحتی شود.

محرک های محیطی اغلب باعث شعله ور شدن علائم پسوریازیس می شوند. اگرچه در حال حاضر امکان درمان این علائم وجود ندارد، اما پیشرفت های اخیر در درمان پسوریازیس به این معنی است که می توان تعداد شعله ها و شدت آنها را کاهش داد.

این مقاله انواع مختلف پسوریازیس، از جمله علائم و نحوه درمان آنها را توضیح می دهد.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس
علائم پسوریازیس

پسوریازیس باعث تجمع سلول های پوستی در سطح پوست می شود که منجر به ایجاد لکه های پوسته پوسته می شود. در رنگ های روشن پوست، پسوریازیس معمولاً به صورت لکه های صورتی یا قرمز با فلس های سفید نقره ای ظاهر می شود. در پوست تیره، پسوریازیس بیشتر به صورت لکه های بنفش یا قهوه ای تیره با فلس های خاکستری ظاهر می شود.

علائم پسوریازیس می تواند بین دوره های شعله ور شدن، که در آن دوره شدید است و بهبودی، که طی آن برطرف می شود، متغیر باشد. دوره های بهبودی به طور متوسط 1 تا 12 ماه در یک زمان به طول می انجامد.

علائم یک فرد می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است با توجه به نوع پسوریازیس فرد متفاوت ظاهر شود.

طبق گزارش بنیاد ملی پسوریازیس:

  • پسوریازیس خفیف کمتر از 3 درصد بدن را می پوشاند.
  • پسوریازیس متوسط 3 تا 10 درصد بدن را می پوشاند.
  • پسوریازیس شدید بیش از 10 درصد بدن را می پوشاند.

پلاک ها می توانند در هر جایی ایجاد شوند، اما معمولاً به صورت لکه های کوچکی در آرنج، زانو، کمر و پوست سر ایجاد می شوند.

انواع پسوریازیس

انواع پسوریازیس
انواع پسوریازیس

انواع مختلفی از پسوریازیس وجود دارد. بخش های زیر برخی از این موارد را با جزئیات بیشتری بررسی می کند.

پسوریازیس پلاکی

حدود 80 تا 90 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس به پسوریازیس پلاکی مبتلا هستند. در پوست روشن، این معمولاً به صورت ضایعات برجسته، ملتهب و قرمز رنگ است که توسط فلس های سفید نقره ای پوشانده شده است. در پوست تیره، به صورت لکه های بنفش یا قهوه ای تیره با فلس های خاکستری ظاهر می شود.

پسوریازیس پلاکی بیشتر در آرنج، زانو، پوست سر و کمر ایجاد می شود.

پسوریازیس معکوس

پسوریازیس معکوس نوعی از پسوریازیس است که در چین های پوستی ایجاد می شود. معمولاً تأثیر می گذارد:

  • زیر بغل
  • کشاله ران
  • مناطق زیر سینه
  • سایر چین خوردگی های پوست، مانند ناحیه تناسلی و باسن

پسوریازیس معکوس معمولاً ضایعاتی را بدون فلس ایجاد می کند که در پسوریازیس پلاکی ایجاد می شود. ضایعات ممکن است صاف و براق باشند.

تحریک ناشی از مالش و تعریق می تواند این نوع پسوریازیس را بدلیل قرار گرفتن در چین های پوست و نواحی حساس بدتر کند. این بیماری بیشتر در افراد دارای اضافه وزن و کسانی که چین های عمیقی روی پوست دارند شایع است.

پسوریازیس اریترودرمیک

پسوریازیس اریترودرمیک نوعی پسوریازیس است که می تواند باعث ایجاد التهاب در سراسر بدن شود. این بیماری نادر است و حدود 1 تا 2.25 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس را درگیر می کند. علاوه بر التهاب شدید، فرد مبتلا به پسوریازیس اریترودرمیک ممکن است خارش شدید، درد و ریزش وسیع پوست را تجربه کند. پسوریازیس اریترودرمیک نیز تعادل شیمیایی بدن را مختل می کند. این تداخل ممکن است باعث از دست دادن پروتئین و مایعات شود که می تواند منجر به ایجاد عوارض شدید در فرد مانند ذات الریه و نارسایی احتقانی قلب شود.

تورم ناشی از احتباس مایعات نیز ممکن است به ویژه در اطراف مچ پا ایجاد شود. بدن همچنین ممکن است در تنظیم دمای خود مشکل داشته باشد، که می تواند باعث لرز شود. عوارض پسوریازیس اریترودرمیک می تواند خطرناک باشد. هر فردی که علائم این بیماری را دارد باید فوراً با پزشک تماس بگیرد. اگر علائم بیماری پسوریازیس اریترودرمیک شدید باشد، ممکن است نیاز به گذراندن وقت در بیمارستان داشته باشد.

پسوریازیس گوتات

پسوریازیس گواته بیشتر در کودکان و نوجوانان شایع است. به صورت لکه های کوچک و مجزا روی پوست ظاهر می شود. لکه ها معمولاً به اندازه ضایعات در پسوریازیس پلاکی ضخیم یا پوسته پوسته نیستند.

طیف وسیعی از شرایط می تواند باعث پسوریازیس گوتات شود، از جمله:

  • عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی
  • عفونت های استرپتوکوکی
  • ورم لوزه
  • فشار
  • آسیب به پوست
  • داروهای خاصی از جمله داروهای ضد مالاریوم، لیتیوم و مسدود کننده های بتا

پسوریازیس گوته ممکن است بدون درمان برطرف شود و دیگر عود نکند. با این حال، ممکن است بعداً به صورت تکه هایی از پسوریازیس پلاکی برطرف شود و دوباره ظاهر شود.

پسوریازیس چرکی

پسوریازیس چرکی نوعی نادر از پسوریازیس است که به صورت چرکی سفید یا تاول های چرکی ظاهر می شود و توسط پوست ملتهب احاطه شده است. این می تواند نواحی خاصی از بدن مانند دست ها و مدفوع را تحت تأثیر قرار دهد.

پسوریازیس چرکی دارای چرخه ای است که در آن تشکیل جوش ها و پوسته پوسته شدن به دنبال تغییر رنگ پوست ایجاد می شود. 

عوارض پسوریازیس 

عوارض پسوریازیس 
عوارض پسوریازیس

سایر مشکلات سلامتی ممکن است در نتیجه پسوریازیس ایجاد شود. اگرچه برخی از افراد آن را یک بیماری پوستی می دانند، پسوریازیس همچنین می تواند استخوان ها، ماهیچه ها و سیستم متابولیک را تحت تاثیر قرار دهد.

بخش های زیر برخی از عوارض پسوریازیس را با جزئیات بیشتری بررسی می کند.

آرتریت پسوریاتیک

حدود 20 تا 30 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس دارای التهاب مفاصل با علائم آرتریت هستند. در مجموع، این بیماری به عنوان آرتریت پسوریاتیک شناخته می شود.

این نوع پسوریازیس باعث آسیب پیشرونده به مفاصل می شود. این بیماری بیشتر در افراد 30 تا 50 ساله شایع است.

عوارض دیگر

افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است محرومیت، مسائل مربوط به تصور از خود و عزت نفس پایین را تجربه کنند. همراه با ناراحتی فیزیکی، خارش و درد پسوریازیس، این عوارض اضافی می تواند بر کیفیت کلی زندگی آنها تأثیر بگذارد.

خواسته های اجتماعی و جسمی این بیماری مزمن نیز ممکن است به افسردگی و اضطراب کمک کند.

پسوریازیس همچنین ممکن است منجر به افزایش خطر بیماری های قلبی عروقی، سندرم متابولیک، دیابت و برخی از انواع سرطان، از جمله سرطان پوست، ریه و غیر ملانوم شود.

علل و محرک ها پسوریازیس

علل و محرک ها پسوریازیس
علل و محرک ها پسوریازیس

اگرچه علت پسوریازیس هنوز نامشخص است، اما دانشمندان معتقدند که این بیماری یک بیماری خود ایمنی است. شرایط خود ایمنی بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می گذارد، که سلول های T را برای محافظت از بدن در برابر عوامل عفونی تولید می کند.

در مبتلایان به پسوریازیس، محرک ها می توانند منجر به ژن های سیستم ایمنی بدن برای هدف قرار دادن سلول های اشتباه شوند. سلول های T به محرکی پاسخ می دهند که گویی در حال مبارزه با عفونت یا بهبود زخم هستند. آنها مواد شیمیایی تولید می کنند که باعث التهاب می شود.

در پسوریازیس، این فعالیت خود ایمنی منجر به رشد بیش از حد سلول های پوست می شود. به طور معمول، سلول های پوست حدود 1 ماه طول می کشد تا خود را جایگزین کنند. با این حال، در افراد مبتلا به پسوریازیس، انجام این کار 3-4 روز طول می کشد.

محرک ها در هر فرد مبتلا به پسوریازیس متفاوت خواهد بود، اما برخی از محرک های رایج عبارتند از:

  • استرس و اضطراب
  • آسیب های پوستی
  • عفونت ها
  • تغییرات هورمونی

داروهایی که می توانند باعث شعله ور شدن پسوریازیس شوند عبارتند از:

  • لیتیوم
  • ضد مالاریا
  • کینیدین
  • ایندومتاسین

نکته مهم این است که پسوریازیس مسری نیست. دانستن و به خاطر سپردن این امر می تواند به افراد مبتلا به این شرایط کمک کند تا با بخش هایی از معاشرت که ممکن است برایشان مشکل باشد کنار بیایند.

مطالب مرتبط:

عوامل خطر پسوریازیس

عوامل خطر پسوریازیس
عوامل خطر پسوریازیس

عوامل خارجی و داخلی می توانند خطر ابتلا به پسوریازیس را در فرد افزایش دهند.

برخی از عوامل خطر ابتلا به پسوریازیس عبارتند از:

  • بیماری قلب و عروقی
  • سندرم متابولیک
  • ضربه به پوست
  • فشار خون
  • دیابت
  • عفونت
  • چاقی

ژنتیک می تواند نقش مهمی در شکل گیری پسوریازیس داشته باشد. مطالعات نشان داده است که بیش از 60 نشانگر ژنتیکی مرتبط با فعال سازی سلول Th17، که جزء کلیدی التهاب در پسوریازیس است، مرتبط است.

در نتیجه، سابقه خانوادگی فرد ممکن است بر خطر ابتلا به پسوریازیس تأثیر بگذارد. در حقیقت، حدود 40 درصد از افراد مبتلا به پسوریازیس یا آرتریت پسوریاتیک سابقه خانوادگی هر دو بیماری را دارند.

در میان جوانان، پسوریازیس ممکن است پس از عفونت شعله ور شود. برخی از عفونت های رایج تنفسی شامل گلودرد استرپتوکوک، برونشیت و لوزه می باشد.

پسوریازیس در بین مردان و زنان به همان اندازه شایع است. این بیماری می تواند در هر سنی شروع شود، اما بیشتر در افراد 15 تا 25 سال شایع است. میانگین زمان شروع 28 سالگی است. گفته می شود، حدود یک سوم افراد مبتلا به پسوریازیس در دوران کودکی به آن مبتلا می شوند.

آیا پسوریازیس مسری است؟

پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است که در بدن ایجاد می شود. برخی عوامل محرک می توانند باعث ظاهر شدن پسوریازیس در وهله اول شوند یا سیستم های موجود را بدتر کنند.

با این حال ، پسوریازیس مسری نیست. فرد نمی تواند پسوریازیس را مبتلا کند.

تشخیص و درمان پسوریازیس

تشخیص و درمان پسوریازیس
تشخیص و درمان پسوریازیس

در حال حاضر هیچ آزمایش خونی که بتواند پسوریازیس را تأیید کند وجود ندارد، بنابراین پزشک با ارزیابی بثورات و ضایعات فرد، این وضعیت را تشخیص می دهد. بسته به شدت بیماری و نوع پسوریازیس فرد ممکن است ظاهر علائم متفاوت باشد.

پزشک علائم را بررسی کرده و در مورد سابقه شخصی و خانوادگی فرد سوال می کند. آنها همچنین ممکن است بیوپسی پوست را برای رد سایر شرایط مانند اگزما انجام دهند.

فردی که بثورات پوستی دائمی دارد که با داروهای بدون نسخه (OTC) برطرف نمی شود، ممکن است بخواهد با پزشک صحبت کند. اغلب، تشخیص و درمان زودهنگام علائم ، نتیجه طولانی مدت مرتبط با پسوریازیس را بهبود می بخشد.

درمان ها

اگر پزشک تایید کند که فرد مبتلا به پسوریازیس است ، درمان بستگی به نوع و شدت بیماری دارد. گزینه های اصلی شامل داروها و فتوتراپی است.

افراد مبتلا به پسوریازیس باید از نرم کننده ها برای مرطوب نگه داشتن پوست هنگام استفاده از سایر درمان ها استفاده کنند. این احتیاط می تواند به کاهش خارش و سوزش کمک کند و همچنین ممکن است آن را کاهش دهد.

بنابراین پسوریازیس یک بیماری خود ایمنی است که باعث می شود بدن سلول های پوست را با سرعت بیشتری تولید کند. سپس این سلول ها روی پوست جمع شده و پلاک ایجاد می کنند.

آنچه دیگران میخوانند:

​​​​​​​نویسنده: زهرافرامرزی 



+ 6
مخالفم - 1
نظرات : 0
منتشر نشده : 0

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

تمام حقوق مادی و معنوی این پایگاه محفوظ و متعلق به سایت تیتربرتر می باشد .
هرگونه کپی و نقل قول از مطالب سايت با ذكر منبع بلامانع است.

طراحی سایت خبری