تیتربرتر: سیدامیرحسین قاضی زاده هاشمی نماینده مردم در دوره های هشتم، نهم و دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی است. وی یکی از شش نامزد مورد تایید شورای نگهبان در چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری است که علاوه بر سابقه ۴ دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی، نائب رئیسی مجلس و ریاست بنیاد شهید را در کارنامه خود دارد.
زندگی شخصی
قاضی زاده هاشمی در ۲۵ فروردین ماه ۱۳۵۰ در فریمان از شهرستانهای استان خراسان رضوی به دنیا آمد. وی ۴ خواهر و دو برادر دارد و پدرش نیز نانوا است. هاشمی خود را تربیت شده در خانوادهای کاملاً انقلابی و مذهبی میداند و ادعا میکند که حتی پدربزرگش در دوران رضا شاه از مخالفین جدی کشف حجاب بوده است.
وی در سال ۱۳۷۶ هنگامی که ۲۶ ساله بود ازدواج کرد که ثمره این ازدواج یک پسر و یک دختر است. دختر او متولد ۱۳۸۱ و پسرش متولد ۱۳۸۵ است.
برادر کوچکتر وی سید احسان قاضیزاده هاشمی در دورههای دهم و یازدهم مجلس به عنوان نماینده حوزه انتخابیه فریمان و سرخس حضور داشته است و سید حسن قاضیزاده هاشمی، پسرعموی وی نیز وزیر بهداشت دولت حسن روحانی بود.
قاضیزاده دارای مدرک تحصیلی دکتری پزشکی و جراح و متخصص گوش، حلق و بینی است و پیش از نمایندگی، ریاست دانشگاه علوم پزشکی سمنان را برعهده داشت.
فعالیتهای سیاسی
امیر حسین قاضی زاده در حالی که تنها ۱۵ سال داشت وارد جبهه شد و در عملیات کربلای یک نیز حضور داشت. وی در ۱۶ فروردین ماه ۱۳۶۶ زخمی شد. زخمی که در نهایت سبب شد عصب پای چپ وی قطع گردد.
او پس از بازگشت از جنگ به تحصیل در رشته پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد پرداخت و به عنوان جراح گوش و حلق و بینی فارغالتحصیل شد.
قاضی زاده هاشمی در سال ۱۳۸۱ به عنوان معاون درمان بنیاد جانبازان خراسان برگزیده شد و پس از آن نیز به عنوان یکی از اعضاء هیئت امناء دانشگاه علوم پزشکی مشهد حضور پیدا کرد.
وی در سال ۱۳۸۵ به عنوان رئیس دانشگاه علوم پزشکی سمنان منصوب شد و سابقه معاونت بهداشت و درمان بنیاد جانبازان خراسان را در کارنامه مدیریتی خود دارد.
بیشتر بخوانید:
بیو گرافی مصطفی پورمحمدی؛ دولت چهاردهم، دولت عدالت ثروت و قدرت
محمدباقر قالیباف؛ کاندیدای چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، بهتر بشناسید
بیو گرافی و سوابق سعید جلیلی؛ نامزد چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری
از شهرداری تهران تا نامزد چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری؛ علیرضا زاکانی
سید امیر حسین قاضی زاده هاشمی در دورههای هشتم، نهم، دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده مشهد و کلات حضور داشت و در دورههای نهم و دهم نیز به عنوان دبیر هیئت رئیسه مجلس انتخاب شده بود.
او قبل از حضور در بنیاد شهید و انتصاب به عنوان معاون رئیس جمهور، نایب رئیس مجلس یازدهم بود.
قاضی زاده همچنین به عنوان یکی از اعضای جبهه پایداری شناخته میشود و در سالهای ۹۲ و ۹۳ سخنگوی این جریان سیاسی بوده است.
در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۶۸ از موافقین هاشمی رفسنجانی بود و در انتخابات سال ۱۳۷۶ مسئول بخش دانشجویی ستاد ناطق نوری در خراسان شد.
سال ۱۳۸۰ هم در ستاد احمد توکلی حضور داشت تا اینکه در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ رئیس ستاد علی لاریجانی در مشهد شد.
در سال ۸۸ قاضیزاده هاشمی در ستاد محمود احمدی نژاد فعالیت کرد و در دورههای بعدی حامی نماینده اصولگراها از جمله قالیباف و ابراهیم رئیسی بود.
او در ۲۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰ به همراه دخترش در ساختمان وزارت کشور حاضر شد و در انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرد. در حالی که افراد مطرحی همچون علی لاریجانی رد صلاحیت شده بودند، شورای نگهبان صلاحیت ایشان را احراز کرد.
برخی از فعالان سیاسی حضور وی در انتخابات را به عنوان یک نامزد پوششی تلقی میکردند که قویاً توسط او تکذیب شد.
ثبتنام در چهاردهمین دوره ریاست جمهوری
با شهادت آیت الله سیدابراهیم رئیسی و برگزاری انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری سیدامیر حسین قاضی زاده هاشمی، رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران نیز برای ثبتنام در چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ستاد انتخابات کشور حضور یافته و ثبتنام خود را انجام داد.
او پس از ثبتنام در جمع خبرنگاران حاضر شد و با اعلام تسلیت به خانوادههای شهدای خدمت گفت: «امروز اینجا هستم تا بیان کنم، مؤلفههای قدرت، اعم از نظامی و سیاسی، امنیت کشور، تمامیت ارضی، زیرساختها، پیشرفت در فناوریهای مهم از قبیل هستهای، نانو و هوا و فضا، نیروی انسانی جوان، جهادی و با دانش و بسیاری از موارد دیگر، همگی محصول انقلاب اسلامی و حرکت جهادی و مکتبی بوده است، اما با افتخار به مسیر طی شده، باید بررسی کرد چرا علیرغم داشتن مؤلفههای متعدد قدرت و پیشرفت، امروز خانواده عزیز ایرانی با مسائل و چالشهای مزمن شدهای مواجه است که دستاویز تلاش بدخواهان برای القای یاس در آنها گردیده است؟
مردم عزیز ایران، میدانید که دعواها و بیاخلاقیهای سیاسی بیهوده، دوقطبیهای کاذب هر چند پرهیاهو، کلیگویی، رویکردهای قیممآبانه، تزریق مسکنهای موقت، پافشاری بر آزمودن مسیرهای شکست خورده و راهکارهای تک عاملی پاسخی مناسب در جهت حل آن چالشها نمیباشد. دولت خانواده به خانواده بزرگ ایران متعهد میشود که تمام تلاش خود را بکار گیرد تا با همراهی آنها در طی یک دوره چهارساله، تورم و بیکاری تک رقمی، رفع فقر مطلق، رشد اقتصادی ۶ تا ۸ درصدی، افزایش دو برابری امید به آینده و کاهش محسوس آسیبهای اجتماعی را محقق سازد.»
