تیتربرتر: کریسمس (Christmas) روزی است که برای جشن گرفتن میلاد مسیح تعیین شده است؛ با اینکه مسیح دقیقا در این روز به دنیا نیامده است، این تاریخ به این دلیل انتخاب شد تا مصادف با روز جشن رومیان غیرمسیحی برای بزرگداشت ساترنس (خدای برداشت محصولات) و میترا (خداوند نور) باشد. روز این جشن، بعد از انقلاب زمستانی است، که طولانی ترین شب در نیمکره شمالی است. به این ترتیب این جشن نشان دهنده پایان کوتاه شدن روزها و به نوعی قدر دانی از خورشید هم هست.
تاریخچه کریسمس
کریسمس ریشه در تاریخ و سنتهای مسیحیت دارد و به عنوان سالروز تولد حضرت عیسی مسیح (ع) شناخته میشود. هرچند تاریخ دقیق تولد ایشان مشخص نیست، اما اکثر کلیساهای مسیحی این روز را در ۲۵ دسامبر جشن میگیرند. برخی از مسیحیان ارتدوکس جشن کریسمس را در روز هفت ژانویه و کلیسای حواری ارمنی که هموطنان ارمنی ما هم پیرو آن هستند، طبق سنت منحصر به فردی، روز میلاد مسیح را در روز ششم ژانویه جشن میگیرند. در قرون وسطی، این جشن به مرور زمان به شکلی رسمیتر درآمد و بسیاری از رسوم کنونی مانند درخت کریسمس و هدیه دادن پس از آن شکل گرفتند.
آیا روز کریسمس، واقعا روز تولد حضرت عیسی است؟
در سال های اولیه مسیحیت، عید پاک، تعطیلات اصلی سال بود و تولد حضرت عیسی جشن گرفته نمیشد و در قرن چهارم مقامات کلیسا تصمیم گرفتند، تولد حضرت عیسی را به عنوان تعطیلات در نظر بگیرند اما متاسفانه روز تولد عیسی در کتاب مقدس ذکر نشده است ( واقعیتی که پوریتانی ها از آن به منظور انکار مشروعیت جشن کریسمس استفاده کردند). اگرچه برخی شواهد نشان دهنده این واقعیت است که حضرت عیسی در فصل بهار متولد شده اما با این وجود، پاپ ژولیوس اول، 25 دسامبر را به عنوان روز تولد حضرت عیسی برگزید .
این رویداد که در ابتدا با عنوان عید پاک شناخته میشد، در سال 432 و در اواخر قرن ششم به مصر گسترش یافت و بعد از آن، تا اواخر قرن هشتم، کریسمس تا اسکاندیناوی گسترش یافت. امروزه کلیسا های ارتدوکس یونان و روسیه، کریسمس را 13 تا 14 روز پس از 25 ام دسامبر برگزار میکنند و دلیل این امر این است که کلیساهای غربی از تقویم گرگوری استفاده میکنند، در حالی که کلیساهای شرقی از تقویم جولیان که 13-14 روز از تقویم گرگوری عقب تر است استفاده میکنند . هر دو کلیسای شرقی و غربی تا 12 روز پس از روز کریسمس مربوط به خود را جشن میگیرند و اعتقاد بر این است که در این روز 3 مرد عاقل، عیسی را درون گهواره دیده اند.
رهبران کلیسا، با برگزاری جشنواره های سنتی در زمستان محبوبیت کریسمس در نظر مردم را افزایش دادند و در قرون وسطی مسیحیت، بیشتر جایگزین دین بت پرستی بود.
بیشتربخوانید:
در روز کریسمس مومنان ابتدا در کلیسا حضور داشتند و سپس در کارناوال های مختلف شرکت میکردند. در این روز فقرا به خانه افراد ثرومند میرفتند و از بهترین غذاها و نوشیدنی های آن ها می خوردند. در سال های بعد در روز کریسمس افراد متعلق به طبقات بالای جامعه با سرگرم کردن فقرا، دِین خود را به جامعه میپرداختند.
آداب و رسوم کریسمس
هدیه دادن
اعضای خانواده و دوستان و آشنایان به یکدیگر هدیه میدهند تا عشق و قدردانی خود را نشان دهند. این سنت به داستان سه مجوسی برمیگردد که به حضرت عیسی (ع) هدایایی تقدیم کردند.
سرودهای کریسمس
گروههای کر در خیابانها و کلیساها سرودهای مخصوص کریسمس میخوانند که حس شادی جمعی و معنویت را تقویت میکند.
شام کریسمس
یک وعده غذایی ویژه است شامل غذاهایی مثل بوقلمون بریان، پودینگ کریسمس و نوشیدنیهای گرم.
بابانوئل
شخصیت افسانهای بابانوئل یا سانتا کلاوس، پیرمرد ریشسفید چاق و مهربانی که نماد کریسمس است و هدایای کودکان را در شب کریسمس میآورد.
افسانه بابانوئل را میتوان به راهبی به نام سنت نیکلاس که در حدود سال 280 میلادی در ترکیه متولد شد، نسبت داد. سنت نیکلاس تمام ثروت موروثی خود را برای کمک به مستمندان و بیماران اختصاص داد ، به حومه شهر سفر کرد و به عنوان محافظ کودکان و کارگران شناخته شد. سنت نیکلاس برای اولین بار در اواخر دهه 18 میلادی در نیویورک وارد فرهنگ عامه مردم آمریکا شد و پس از مرگش ، در مراسم تجلیل از او نام بابانوئل از به اختصار دراوردن نام او ایجاد شد.
در سال 1822، کلمنت کلارک مور، وزیر اسکوپول، شعری مخصوص برای کریسمس سرود که در این شعر بابانوئل به عنوان مردی که در کریسمس با سورتمه و گوزن هاییش در اسمان پرواز کرده و برای کودکان اسباب بازی به هدیه میآورد ، شناخته شد.
نسخه نمادین بابانوئل به عنوان مردی خوشحال و مهربان با ریش های سفید و لباس قرمز که یکی کیسه پر از اسباب بازی برای کودکان بر دوش دارد، در سال 1881 توسط توماس نست، کاریکاتوریست سیاسی، جاودانه شد.
