تیتر برتر: چابهار جنوبی ترین شهرستان استان سیستان و بلوچستان است و سرتاسر ساحل دریای عمان در ایران را از آن خود کرده است. از یک سو با پاکستان و از سوی دیگر با استان هرمزگان و شهرستان بندرعباس مرز مشترک دارد و این موقعیت به کل شهرستان اهمیت استراتژیک داده است. با این همه آنچه بیشتر به چشم گردشگران و اهالی سفر می آید، نه بحث های سیاسی و نه موقعیت سوق الجیشی آن است بلکه طبیعت بکر و سحرانگیز چابهار است که همه را انگشت به دهان کرده است.
مکانهای گردشگری چابهار
گورستان جن تیس
استان پهناور سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی کشور، گنجینهای ارزشمند از آثار تاریخی و جاذبههای گردشگری است که کمتر مورد توجه گردشگران قرار میگیرد. از کوه تفتان گرفته تا شهر سوخته، دیدنی های سیستان و بلوچستان ناشناخته، متنوع و جذاب هستند. یکی از این جاذبههای پنهان در خاک بلوچستان، گورستان جن تیس است.
گورستان جن تیس که با نام قبرستان شماره ۱ تیس نیز شناخته میشود، همانند نامش مکانی ترسناک بهنظر میآید. اهالی تیس اینجا را مکان دفن اجنه میدانند؛ هرچند قبرستان امروزی آنها در مجاورت آن واقع شده است!
ساختمان قدیمی تلگرافخانه چابهار
ساختمان قدیمی تلگرافخانه چابهار که با نام تلگرافخانه انگلیسیها نیز شناخته میشود، بهعنوان قدیمیترین بنای مدرن چابهار، در اواخر دوره ی قاجار توسط انگلیسیها ساخته و با گذشت زمان اداره پست در آن مستقر شد. این بنا بهمنظور رونق دریانوردی، تجارت و برقراری ارتباط میان هند، گواتر، جاسک و بندرعباس با ویژگیهای منحصربهفرد معماری ایجاد شده بود. رواق هلالی دورتادور ساختمان، استفاده از الوارهای چوبی برای کف، سقفهای چوبی و وجود سایهبانهای شیروانی و سفالی زیبایی خاصی به بنا دادهاند. این اثر در ۱۸ شهریور سال ۱۳۷۷، در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و بهعنوان یکی از دیدنی های چابهار شناخته میشود.
آرامگاه سید غلام رسول
آرامگاه یا مقبره، ساختمانی است که بهعنوان بنای یادبود برای فرد یا افرادی ساخته میشود و قبر آنها درون ساختمان قرار میگیرد. این آرامگاهها معمولا محل گردآمدن و زیارت افرادی قرار میگیرند که صاحب آرامگاه را قبول داشتهاند یا مرید او محسوب میشوند. یکی از این آرامگاههای معروف در جنوب کشور، آرامگاه سید غلام رسول است.
آرامگاه سید غلام رسول از جاهای دیدنی چابهار محسوب میشود و برخی صاحب آن را فردی صاحبنام و شیعه و برخی دیگر وی را لوطی میدانند که عمر خود را به شاد کردن مردم میگذرانده است. این آرامگاه سالهای سال مکانی برای معتقدان وی بود که با برگزاری مراسمهای مختلفی سعی در بزرگداشت آن داشتند.
ساحل صخره ای چابهار
سیستان و بلوچستان، از جمله استانهای چهار فصل ایران به شمار میرود؛ این استان، دارای آبوهوای متنوع و جاذبههای گردشگری متعدد است. در جنوب سیستان و بلوچستان، شهر بندری چابهار قرار دارد. چابهار را میتوان تنها شهر بندری ایران دانست که بدون هیچگونه واسطهای، به آبهای آزاد دسترسی دارد؛ به لطف همین ویژگی، چابهار علاوه بر داشتن اهمیت بسیار زیاد از لحاظ اقتصادی، یک مقصد گردشگری بسیار جالبتوجه به شمار میرود.
از جمله جاهای دیدنی چابهار، میتوان به سواحل آن اشاره کرد. در چابهار میتوان سواحل شنی، صخرهای، خزهای و... را مشاهده کرد. یکی از سواحل صخرهای این شهر، ساحل دریا بزرگ یا ساحل صخرهای چابهار است. ساحل صخرهای چابهار، از جمله مقاصد گردشگری این شهر به شمار میرود که بیشتر برای موجهای خروشان و موجفشانهای خود شهرت دارد.
تالاب لیپار چابهار
تالابها یکی از شاهکارها و گنجینههای طبیعت هستند و نقش بسزایی در تعدیل آبوهوا، جلوگیری از انتشار گردوغبار و جذب گردشگر برای منطقه دارند. این پدیدههای طبیعی و گاه مصنوعی، زیستگاه امن بسیاری از گیاهان و جانوران محسوب میشوند. تالاب لیپار یا دریاچه صورتی یکی از تالابهای ایران و از جاهای دیدنی چابهار است.
کوه های مریخی چابهار
کوهها معمولا یکی از مهمترین بخشهای اکوسیستمهای طبیعی محسوب میشوند. برخی از کوهها بهحدی زیبا هستند که به شهرتی جهانی رسیدهاند. البته کوههای نیز وجود دارند که با تمام زیباییشان کمتر نامی از آنها میشنویم. یکی از این نمونهها، کوههای مریخی است که از مقاصد طبیعتگردی و جاهای دیدنی چابهار به شمار میآید.
بیشتر بخوانید:
کوههای مریخی چابهار را نه طبیعت سرسبز و نه قلههای برفی دیدنی کردهاند، بلکه تنها بهسبب شکل ویژهشان متمایز شدهاند. به جرات میتوان گفت کوههای مریخی چابهار یکی از مواهب طبیعی منحصربهفرد ایران است و مشابه آن را در کمتر جایی از دنیا میتوان پیدا کرد، مگر در سیارهای دیگر همچون مریخ!
درخت مکرزن چابهار
درخت مکرزن چابهار که با نامهای درخت انجیر معابد، درخت لور و درخت انجیر هندی نیز شناخته میشود، نام درختی معروف در شهرهای چابهار و نیک شهر است و از جاذبههای گردشگری چابهار و نیک شهر به شمار میآید. اصل این گیاه به هند شرقی تعلق دارد.
درخت مکرزن دارای برگهایی پهن است که شاخههای آن به پایین سرازیر میشود و میان شنها ریشه میدواند. این درختان قدمتی بالای صد سال دارند و اغلب در نزدیکی زیارتگاهها جای گرفتهاند. میتوانید این درختها را در روستاهای رمین، تیس کوپان، ماشی، لیپار و کوپانسر مشاهده کنید.
