به گزارش تیتربرتر؛ دیروز نرخ دلار در بازار بالا رفت. پیش بینی یک تورم سنگین در پی افزایش نرخ دلار، مسئله ای است که می تواند منجر به رشد سودآوری شرکت ها و در نتیجه افزایش قیمت سهام آن ها شود.

سرنوشت بورس تا پایان سال 1401

به عبارتی می توان گفت اگر شاخص کل بورس پس از برخورد با مقاومت ۱.۶ میلیون واحدی دچار ریزش سنگینی نشده، به دلیل همین افزایش نرخ های مکرر دلار بوده است.

با این حال فعلا برای اینکه گفته شود بورس یک رالی صعودی جدی به دلیل رشد قیمت دلار در پیش دارد، زود است و باید منتظر ظهور نشانه های بیشتری از آغاز یک روند صعودی جدید ماند.

بازار سرمایه در سال 1401 شرایط متفاوتی را نسبت به سال گذشته خود داشت. به طوری که در سه ماهه ی اول سال 1401 شاخص کل توانست خود را تا محدوده ی یک میلیون و ششصد هزار واحدی بالا بکشد. در این گزارش سعی شده تا به علت و عواملی که باعث رشد بازار سرمایه پس از رکودی که در آن فرو رفته بود، پرداخته شود.

اولین عاملی که می توان به عنوان عامل محرک برای رشد بازار سرمایه به آن اشاره کرد، رشد قیمت کامودیتی های جهانی است. با توجه به تغییر و تحولات که در عرصه ی بین المللی رخ داد از جمله جنگ میان روسیه و اوکراین و همچنین تاثیر کرونا بر تورم و اقتصاد جهانی، نرخ کامودیتی ها (طلا، نفت، فولاد،مس و ...) رشد چشم گیری را تجربه کرد به عنوان مثال قیمت نفت از حدود 80 دلار به حدود 140 دلار هم رسید، به همین علت صنایعی که اصطلاحا کامودیتی محور بودند به طور طبیعی با استقبال خریداران مواجه شدند.   

دومین عاملی که شاید مهم تر از عامل اول باشد، بالا رفتن انتظارات تورمی مردم و به تبع آن فعالان بازار سرمایه بود. با وقفه ای که در مذاکرات برجامی افتاد و شاید کمرنگ شدن احتمال توافق میان ایران و کشور های 1+5، ابتدا نرخ ارز از محدوده ی 25 هزار تومان تا محدوده ی 30 هزار تومانی خود را بالا کشید و بازار سرمایه هم به واسطه ی تاثیرپذیری مستقیم از نرخ ارز و تورم  رشد کرد.

سومین عامل را می توان وضعیت بنیادی بازار، گزارش های منتشر شده توسط شرکت ها و نزدیک شدن به فصل مجامع دانست. طبق گزارش های منتشر شده شرکت های بورسی و بررسی وضعیت بنیادی شرکت ها، نسبت قیمت به سود هر سهم آینده (P/E forward) برای کل سهم های بازارحدود 7واحد است واین در حالی است که کف تاریخی این نسبت در بازار حدود 6 واحد بوده است. یعنی اصطلاحا کف بازار خریدار خواهد داشت و بازار طبق سابقه ی تاریخی خود و بررسی گذشته ارزشمند است.

آنچه دیگران می خوانند:

• زمان ثبت نام مجدد جاماندگان سهام عدالت در سال 1400
• مبلغ قسط ماهیانه وام سهام عدالت چقدر است؟+شرایط

بورس چرا سال 1401 رشد بیشتری دارد؟

بازار سرمایه پس از یک سال و نیم ریزش، بالاخره در سال ۱۴۰۱ نفس تازه‌ای کشید بطوریکه شاخص کل خود را تا محدوده یک میلیون و ششصد هزار واحد بالا کشید.

بالاخره پس از یکسال و نیم، تابلوی معاملات بورسی رنگ قرمز خود را با سبز عوض کرد و به بازار نیم جان سرمایه، جانی تازه بخشید.

بازار سرمایه در دو سال گذشته پس از رشدی عجیب در مرداد ماه سال ۹۹ به شاخص ۲ میلیون واحدی به همراه ارزش معاملاتی بالغ بر ۲۰ هزار میلیارد تومان دست یافت. بعد از آن شاخص ریزشی عجیب تر را تجربه کرد به طوری که درماه‌های ابتدایی سال ۱۴۰۰ شاخص کل در محدوده ی ۱ میلیون و صد هزار واحدی با ارزش معاملاتی حدود ۲ هزار میلیارد تومان دیده می‌شد.

پس از این صعود و نزول کم سابقه، تقریبا در شش ماهه ی دوم سال ۱۴۰۰ خصوصا سه ماه پایانی سال بازار سرمایه در رکودی عمیق فرو رفت بطوری که نه دیگر خریدار قوی پا به عرصه ی معاملات در بازار سهام می‌گذاشت، نه دیگر فروشنده ی قدرتمندی پای تابلوی سهام باقی مانده بود، بطوری که شاخص کل بورس حدودا در محدوده ی ۱۲۰۰ تا ۱۳۵۰ درجا می‌زد.

بازار سرمایه در سال ۱۴۰۱ شرایط متفاوتی را نسبت به سال گذشته خود داشت. به طوری که در سه ماهه ی اول سال ۱۴۰۱ شاخص کل توانست خود را تا محدوده ی یک میلیون و ششصد هزار واحدی بالا بکشد. در این گزارش سعی شده تا به علت و عواملی که باعث رشد بازار سرمایه پس از رکودی که در آن فرو رفته بود، پرداخته شود.

نخستین عاملی که می‌توان به عنوان عامل محرک برای رشد بازار سرمایه به آن اشاره کرد، رشد نرخ کامودیتی‌های جهانی است. با توجه به تغییر و تحولات که در عرصه ی بین‌المللی رخ داد از جمله جنگ میان روسیه و اوکراین و همچنین تاثیر کرونا بر تورم و اقتصاد جهانی، نرخ کامودیتی‌ها (طلا، نفت، فولاد، مس و...) رشد چشم گیری را تجربه کرد به عنوان مثال نرخ نفت از حدود ۸۰ دلار به حدود ۱۴۰ دلار هم رسید، به همین علت صنایعی که اصطلاحا کامودیتی محور بودند به طور طبیعی با استقبال خریداران مواجه شدند.

دومین عاملی که شاید مهم تر از عامل اول باشد، بالا رفتن انتظارات تورمی مردم و به تبع آن فعالان  بازار سهام، بود. با وقفه‌ای که در مذاکرات برجامی افتاد و شاید کمرنگ شدن احتمال توافق میان ایران و کشور‌های ۱+۵، ابتدا نرخ ارز از محدوده ی ۲۵ هزار تومان تا محدوده ی ۳۰ هزار تومانی خود را بالا کشید و بازار سرمایه هم به واسطه ی تاثیرپذیری مستقیم از نرخ ارز و تورم رشد کرد.

سومین عامل را می‌توان وضعیت بنیادی بازار، گزارش‌های منتشر شده توسط شرکت‌ها و نزدیک شدن به فصل مجامع دانست. طبق گزارش‌های منتشر شده شرکت‌های بورسی و بررسی وضعیت بنیادی شرکت ها، نسبت نرخ به سود هر سهم آینده (P/E forward) برای کل سهم‌های بازارحدود ۷واحد است واین در حالی است که کف تاریخی این نسبت در بازار حدود ۶ واحد بوده است. یعنی اصطلاحا کف بازار خریدار خواهد داشت و بازار طبق سابقه ی تاریخی خود و بررسی گذشته ارزشمند است.

چهارمین عاملی که می‌توان در اینجا از آن نام برد، لایحه بودجه ۱۴۰۱ و به ویژه حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی بود که علاوه برا تشدید انتظارات تورمی، سبب بالا رفتن سودسازی صنایعی همچون دارویی‌ها شد.

در پایان با توجه به تمامی عواملی که در این گزارش به آن اشاره شد همچنان شک و شبهه هایی در رابطه با بازارسهام وجود دارد. ابهام اصلی که پول‌های درشت را پشت درهای تالار شیشه‌ای نگه داشته است بی‌شک مذاکرات برجامی است که طبیعتاً اگر توافقی صورت گیرد با کاهش انتظارات تورمی و باز شدن مجراهای تجاری کشور حداقل در کوتاه مدت انتظار رشدی از بازار سرمایه نباید داشت.

به هر حال این روزها که ثبات نسبی به بازار سرمایه برگشته است باید از گذشته درس گرفت و بی‌گدار به آب نزد. همچنان سردرگمی هایی در بازار دیده می‌شود که باید دید آیا این رشد، موقتی است یا ادامه خواهد داشت؟

آنچه دیگران میخوانند:

• سرنوشت حقیقی های بازار بورس در سال 1401
• جزییات فراخوان واگذاری سهام عدالت به جاماندگان از خرداد 1401

گردآورنده: علی اکبر رضایی