به گزارش تیتربرتر: از شب گذشته تا کنون خبرهای مختلفی مبنی بر فوت سهیلا خواجه شروهخوان بوشهری بر اثر کرونا در فضای مجازی منتشر شد که خوشبختانه با اعلام معاون هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر این خبر تکذیب شد.
ماجرای مرگ سهیلا خواجه شروهخوان بوشهری بر اثر کرونا
معاون هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر گفت: خبرهای منتشر شده در فضای مجازی از فوت خوانندهی تیتراژ پایانی سریال مختارنامه بر اثر ابتلا به ویروس کرونا صحت ندارد.
محمدحسین زندویان اظهار کرد: از دیروز خبرهای مبنی بر فوت شَروهخوان بوشهری و خوانندهی لالایی تیتراژ پایانی سریال مختارنامه بر اثر ابتلا به ویروس کرونا در فضای مجازی منتشر شد.
وی ادامه داد: این خبر سراسر کذب است چرا که خواننده اصلی تیتراژ پایانی سریال مختارنامه خانم بحرانی هستند و نه خانم سهیلا خواجه و دوم اینکه هر دو شروه خوان و مرثیه خوان اهل بیت در حیات هستند.
سهیلا خواجه در چند نمایش و تئاتر همکاری داشته و در بین اهالی تئاتر به یک چهره شناخته شده تبدیل شده بود، ایشان با انتشار پیامی در واتساپ خبر فوت خود را تکذیب کردند.
بیوگرافی سهیلا خواجه شروهخوان بوشهری
این خانم یکی از زنان شاعران و شروه خوان بوشهری بوده که از معروفیت بسیار زیادی در جنوب کشور برخوردار می باشد و در بسیاری از نمایش های تئاتر و سریال فیلم های مختلف اقدام به آواز خواندن می کند
صدای بسیار زیبا با سبک لری و بوشهری که در بین مناطق جنوب و جنوب غربی از طرفداران بسیار زیادی برخوردار است.
لازم به ذکر است که ایشان در چند نمایش و تئاتر همکاری داشته و اقدام به خواندن کرده که در بین اهالی تئاتر به یک چهره شناخته شده تبدیل گردیده است
آقای او در جنوب کشور ما به خصوص استان های بوشهر و هرمزگان از طرفداران بسیار زیادی برخوردار می باشد.
مطالب مرتبط:
شروهخوان سریال مختارنامه سهیلا خواجه نیست
برخی به اشتباه شروهخوانی تیتراژ پایانی سریال مختارنامه را به سهیلا خواجه ارتباط می دهند که کاملا غلط است. شروهخوان اصلی سریال مختارنامه صدیقه بحرانی است که در گفتگو با واحد خبر مرکز بوشهر درمورد شروهخوانی خود گفت: این اصغر خوانی یا لالایی حضرت علی اصغر (ع) "سال ۱۳۸۲ "در استودیو صدا و سیمای مرکز بوشهر ضبط شد و فکر نمی کردم زمانی از آن در فیلم یا سریالی استفاده شود.
وی افزود زمانی که این نوا در تیتراژ پایانی مختارنامه شنیدم خدا را شکر کردم که اگر چیزی درباره امام حسین(ع) و طفل شش ماه ایشان خوانده شده اینگونه مورد توجه قرار گرفته چرا که بوشهری ها به اصغر خوانی خیلی علاقه دارند.
واحد مرکزی خبر در حالی این گفت و گو را روی خروجی خود قرار داده است که چند روز پیش همین خانم در گفت و گو با رسانه ها از شکایت خود از تهیه کننده مختار نامه خبر داده بود.
بحرانی ضمن غیر شرعی دانستن پخش صدای زن به شدت از این که صدایش روی تیتراژ مختارنامه آمده بود گلایه کرده و گفته بود اصلا خبر تداشته است که این صدا کی و کجا ضبط شده است. این در حالی بود که صدای وی مدتهای پیش در توسط موسسه ماهور در یک بسته موسیقایی به فروش می رسیده است
به نظر می رسد خانم بحرانی ابتدا از روی ترس مصاحبه اول را انجام داده بود و بعد که دوستان صدا وسیما خیالش را از شرعی بودن ماجرا راحت کرده اند با واحدمرکزی خبر گفت و گو کرده است.
او در باره مطالبی که در بعضی از سایت های اینترنتی مبنی بر شکایت او از عوامل مختارنامه نقل شده بود گفت شکایتی ندارم و امیدوارم کارم مورد قبول خداوند و بعد امام حسین(ع) باشد.
خانم بحرانی به خاطره اشاره کرد که فردی با او تماس گرفته و گفته اصغر خوانی ات صحنه کربلا را در برابر چشمانش زنده کرده ؛ او می گوید اصغر خوانی نوای دلش است بنابر این بر دل می نشیند.
شروهخوانی چیست؟
شَرْوِه گونهای خوانندگی از اشکال موسیقی لری بخصوص در استانهای بوشهر ، هرمزگان و نواحی_جنوبی فارس است که به آن شهری نیز میگویند. شروه به عنوان آواز دشتی، نغمهای غمگنانه در مایه دشتی است. برای این نغمه اشعار دوبیتی بکار میرود که غالباً از شاعران دوبیتی سرای جنوب میباشد. شروه در لغت با تلفظهای شرفنگ، شرفه و... نوعی خوانندگی، صدای پا و بخصوص به معنی صدا و نغمه آهسته و بانگ است.
خاستگاه شروه مناطق دشتی، دشتستان و تنگستان در استان بوشهر و عموماً جنوب ایران است. در مناطق استان بوشهر به شروه، حاجیانی یا شنبهای نیز اطلاق میشود که به نظر میرسد از شیوههای شروهخوانی است و چون در این مناطق شروه بیشتر با دوبیتیهای فایز دشتی خوانده میشود به آن فایزخوانی هم میگویند. در شروهخوانی مناطق استان بوشهر از دوبیتیهای دوبیتیسرایان محلی چون: فایز دشتی، مفتون بردخونی، باکی، نادم و... یا باباطاهر نیز بهره میبرند. در نقاط مختلف ایران شروهخوانی را دشتی یا آواز دشتی میشناسند.
تاریخچه شروهخوانی
منطقه دشتی مرکز محور شروه به شمار میآید، شروه در یک جمله مهمترین آهنگ و سوز و ساز جنوب است، این سروده از دل برخاسته بیشتر مواقع در مایه دشتی، شوشتری، ترک و نوا خوانده میشود. شروه به صورت منفرد و تک نفری با نوایی سوزناک اجرا میشود که البته باید آن را با مرثیه خوانی متفاوت دانست، زیرا این آوای جنوبی در قالب دوبیتیهایی است که بیشتر عاشقانهاند و بوی وصل و فراق و وصف معشوق میدهند و چه بسا محتوای این دو بیتیها بسیار از غم دور است، اما شکل و شیوه قرائت و خواندن آنها به صورت شروه خواه ناخواه با ریتمی غمآلوده همراه میشود.
کارشناس ثبت میراث فرهنگی استان بوشهر در گفتوگو با خبرنگار فارس در دشتی اظهار داشت: در جلسه سیاستگذاری شورای ثبت در ۲۳ و ۲۴ خردادماه ۱۳۹۰ شروه که خاستگاه آن منطقه دشتی در استان بوشهر است به ثبت رسید.
آنچه دیگران میخوانند:
گردآرند?: مینا سهراب زاده
