پایگاه خبری تیتربرتر؛ در این گزارش به بررسی کمپانی های خودروسازی از لحاظ قدرت و سایر خدمات خواهیم پرداخت.

کمپانی رنو

رنو، (به فرانسوی: Renault) شرکت خودروسازی فرانسوی است، که در زمینه طراحی، ساخت و توزیع کلاس‌های مختلف خودرو، وسایل نقلیه تجاری، کامیون، تریلر، تراکتور، اتوریل، اتوبوس و خودروهای برقی فعالیت می‌نماید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بولوین-بیانکور، فرانسه قرار دارد.

شرکت رنو در سال ۲۰۱۱ پس از گروه فولکس‌واگن و پژو سیتروئن به‌عنوان سومین خودروساز اروپا شناخته شد. این شرکت هم‌اکنون در رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های خودروسازی جهان قرار دارد.

شرکت رنو مالک اکثریت سهام شرکت رومانیایی داچیا، شرکت ترکیه‌ای اویاک-رنو، شرکت کره‌ای رنو سامسونگ موتورز و شرکت ایرانی رنو پارس می‌باشد. این شرکت هم‌چنین ۴۳٫۴٪ درصد از سهام شرکت ژاپنی نیسان و ۲۵٪ درصد از شرکت روسی آوتوواز را نیز در اختیار دارد. در حال حاضر کارلوس غصن در جایگاه مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره رنو، عملاً سکان رهبری این شرکت فرانسوی را در دست دارد. وی همین مناصب را نیز در شرکت ژاپنی نیسان برعهده دارد.

این دو کمپانی پس از مشارکت در راه‌اندازی گروه رنو-نیسان آلیانس، هم‌اکنون در قالب این گروه، به‌عنوان چهارمین خودروساز بزرگ جهان، شناخته می‌شوند. دولت فرانسه با در اختیار داشتن ۱۵٪ درصد از سهام رنو، بزرگترین سهام‌دار آن محسوب می‌شود.

شرکت رنو فعالیت گسترده‌ای نیز در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتوراسپرت داشته و تیم فرمول یک رنو در طول سال‌های گذشته، یکی از موفق‌ترین تیم‌های فرمول یک بوده‌است.

طرح جدید تبدیل محصولات رنو اجرا می‌شود

تاریخچه کمپانی رنو

کارآفرین و صنعتگر فرانسوی؛ لوئی رنو بنیان‌گذار شرکت رنو می‌باشد، که نخستین اتومبیل او رنو تیپ ای نام داشت و در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. شرکت رنو به‌طور رسمی در سال ۱۸۹۹ توسط لوئی رنو و برادرانش (مارسل و فرناند) با نام رنو فررس با یک سرمایه کوچک تأسیس شد.

در ابتدای دهه ۱۹۰۰ میلادی، رنو ابداع جعبه دنده رانش مستقیم (به انگلیسی: Direct Drive) را به نام خود ثبت کرد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آن‌ها بالا گرفت و با توسعه نیروی کار در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ متر مربع گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت اولین موتور تحت نام تجاری رنو، با چهار سیلندر و ۲۴ اسب بخار نمود و خیلی زود بعد از آن امتیاز موتور توربو را برای او دربرداشت.

در سال ۱۹۰۳ در مسابقه‌ای که بین پاریس و مادرید انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این تصادف ۶ نفر کشته و ۱۵ نفر دیگر نیز آسیب دیدند. در این سال (۱۹۰۳) فرناند رنو، شروع به دایر کردن شبکه فروش محصولات رنو و تأسیس شرکت تجاری در خارج از فرانسه، در کشورهای انگلستان، بلژیک، ایتالیا، آلمان و اسپانیا نمود.

در سال ۱۹۰۵ این شرکت، سفارشی برای ساخت ۲۵۰ دستگاه تاکسی دریافت کرد، که این قرارداد، در عمل، رنو را از یک کارگاه، به یک کارخانه تولید انبوه و سازنده شماره یک فرانسه تبدیل نمود. در سال ۱۹۰۷ در حدود نیمی از تاکسی‌های شهر لندن، رنو بودند. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع اتومبیل اروپا به‌طور جداگانه در میان رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آن‌ها به رقابت پرداخت.

در طول جنگ جهانی اول، رنو نقش مهمی را ایفا می‌کرد، که دو واقعه آن روزها، قابل توجه بودند: نخست واقعه تاکسی‌های وارونه؛ که به ۵۰۰ دستگاه تاکسی رنو اشاره دارد، که در خلال جنگ جهانی اول، برای حمل سربازان در پاریس استفاده شدند. دوم تانک سبکی که در سال ۱۹۱۷ طراحی شد و نقش کلیدی در پیروزی متفقین ایفا نمود.

در پایان جنگ رنو با کارخانه‌هایی در بلژیک، انگلستان و اسپانیا، کماکان، تولیدکننده اصلی خودرو در فرانسه محسوب می‌شد. در سال ۱۹۴۰ پس از آنکه فرانسه به اشغال آلمان درآمد، لوئی رنو از ساختن تانک برای آلمان نازی سر باز زد و آلمان‌ها کنترل کارخانه را در دست گرفته و شروع به ساخت کامیون‌های بارکش نمودند.

در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمان‌ها کردند و بعد از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نمودند و در زندان فرزنه، محبوس کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در سال ۱۹۴۵ در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت.

در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، کمپانی از لوئی رنو سلب امتیاز گردید و کارخانه رنو، ملی اعلام شد. این شرکت، برای ۵۰ سال بعدی، تحت کنترل دولت باقی ماند. فلسفه اصلی تغییر نیافت و ابداعات متعددی همچنین در دنیای مسابقات نیز عرضه شد.

این شرکت در سال ۱۹۹۰ کارخانجات ماک را خریداری کرد و در حال حاضر نیز مالک آن می‌باشد. رنو در سال ۱۹۹۹ معادل، ۴۵٪ درصد از سهام نیسان را خرید و ۱۵٪ درصد سهام خود را به نیسان داد. در همین سال سامسونگ نیز به رنو پیوست و با مشارکت دو شرکت رنو سامسونگ موتورز راه‌اندازی شد.

در سال ۲۰۰۰ قراردادی بین ولوو و رنو امضا شد که با واگذاری ۲۰٪ درصد سهام ولوو به این شرکت، رنو حضور فعالی در ساخت کامیون پیدا کرد. در سال ۲۰۰۱ ساخت دوچرخه‌های کوهستانی و خیابانی را آغاز کرد و مشارکت رنو و نیسان سبب شد که نیسان به سود دهی بیشتری برسد.

رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی فرناندو آلونسو به قهرمانی مسابقات فرمول یک دست یافت و در سال ۲۰۰۹ شروع به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت فرانس تلکوم اولین تولیدکننده اتومبیل «آدیس لاین» با سیستم ماهواره‌ای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین اتومبیل جهان شناخته شده‌است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار می‌کنند.

رنو در ایران

اسناد تأسیس رنو پارس به تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۰۴ توسط رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل رنو، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، مدیرعامل‌های وقت شرکت‌های پارس خودرو، ایران خودرو و سایپا به امضاء رسید. از این تاریخ، فعالیت رنو پارس به عنوان یک شرکت مشارکتی، که مسئولیت هماهنگی و همکاری میان رنو و صنعت خودروسازی ایران را به عهده دارد، آغاز گردید.

تا سال ۲۰۱۸ مدل‌های زیر از رنو در ایران یا مونتاژ می‌شوند یا مونتاژ می‌شده‌اند یا به ایران وارده شده‌اند:

رنو ۴ توقف تولید
رنو ۵ توقف تولید
رنو ۲۱ توقف تولید
رنو تندر ۹۰
رنو ساندرو
رنو داستر
رنو سیمبل
رنو مگان
رنو لاگونا کوپه
رنو لتیتیود
رنو سفقان
رنو اسکالا
رنو فلوئنس
رنو کپچر
رنو تلیسمان
رنو کولئوس
رنو ترافیک

برخی خودروهایی که با برند رنو در ایران موجود می‌باشند، در قالب سی‌کی‌دی توسط شرکت رنو به کارخانجات سه شرکت ایران خودرو، سایپا و پارس خودرو تحویل داده می‌شود و فرایند مونتاژ آن‌ها تحت نظارت رنو پارس انجام می‌گیرد. برخی دیگر از مدل‌های رنو نیز به صورت سی بی یو از طریق نمایندگی رسمی این شرکت در ایران، یعنی شرکت نگین خودرو به بازار عرضه می‌شود.

محصولات شرکت رنو تراکس نیز که از شرکت‌های تابعه اسبق رنو می‌باشد و شامل کامیون و اتوبوس است، توسط شرکت رنو تراکس ایران و شرکت شهاب خودرو، در ایران مونتاژ می‌شوند.

کمپانی کیا موتورز

کیا موتورز (به کره‌ای: 기아자동차) شرکت خودروسازی کره‌ای است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از هیوندای (به کره‌ای: 현대)، محسوب می‌شود و در سال ۲۰۱۳ با تولید ۲٫۷۵ میلیون دستگاه خودرو، دومین خودروساز کره جنوبی شناخته شد. کمپانی کیا موتورز، قدیمی‌ترین خودروساز کره جنوبی محسوب می‌شود. کیا موتورز هم‌اکنون دارای ۸ کارخانه تولیدی است، که در کشورهای ایالات متحده آمریکا، چین، کره جنوبی، ویتنام و اسلواکی مستقر می‌باشند. دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول قرار دارد و سهام آن در بازار بورس کره دادوستد می‌شود. شرکت هیوندای موتور با در اختیار داشتن ۳۳٫۹۹٪ درصد از سهام کیا موتورز، بزرگترین سهام‌دار آن به‌شمار می‌آید.

مزایا و معایب خودرو کیا سراتو 2019

تاریخچه و فعالیت کمپانی کیا

شرکت کیا موتورز به‌عنوان قدیمی‌ترین شرکت خودروسازی کره ای، در سال ۱۹۴۴ با موضوع ساخت و تولید مفتول‌های فلزی و دوچرخه‌سازی، شروع به کار نمود. در سال ۱۹۵۲، این شرکت نام خود را از «صنایع دقیق کیونگ سانگ» به کیا تغییر داد و چندی بعد شروع به ساخت موتورسیکلت، کامیون و خودروی سواری کرد.در سال ۱۹۸۶ و با همکاری شرکت فورد، کیا موتورز مبادرت به ساخت برخی از مدل‌های مزدا مانند مزدا فامیلا هم برای بازار داخلی و هم برای بازار خارجی (جهت صادرات) نمود. این مدل‌ها همچنین شامل کیا پراید (بر مبنای مدل مزدا ۱۲۱) و کیا آولا بودند، که در بازار آمریکای شمالی و استرالیا با نام‌های فورد فستیوا و فورد اسپایر به فروش رفت.

کیا موتورز که در سال ۱۹۸۶ تنها ۲۶ دستگاه خودرو تولید کرده بود، در سال ۱۹۸۷ در فاصله تنها یک سال، تولیدش را به ۹۵٫۰۰۰ دستگاه افزایش داد.در سال ۱۹۹۲، کیا موتورز آمریکا، در ایالات متحده آمریکا شروع بکار نمود. اولین خودروی دارای برند کیا، در ایالات متحده از طریق ۴ شعبه نمایندگی فروش در پورتلند، اورگن و در فوریه ۱۹۹۴ به‌فروش رفت. از آن زمان، کیا به صورتی روش‌مند فعالیت خود را توسعه داد. نمایندگی‌های فروش در سال ۱۹۹۴ مدل کیا سفیا این شرکت را به فروش رساندند و بعد از مدتی، اندک خط تولید محصول این شرکت، از طریق مدل کیا اسپورتیج، شرکت گسترش یافت.

با این حال، ورشکستگی شرکت کیا در سال ۱۹۹۷؛ که در جریان بحران مالی آسیا رخ داد، موجب گردید که این شرکت توسط دیگر شرکت خودروساز کرهای، هیوندای موتور در سال ۱۹۹۸ از طریق خرید سهام شرکت فورد، که در سال ۱۹۸۶ بخشی از سهام این شرکت را خریداری نموده بود، تصاحب گردد.

در سال ۱۹۹۸، شرکت کیا موتورز با مدیریت هیوندای موتور گروپ، شروع به صادرات خودروی کیا منتور نمود. این مدل از کیا رقیب مدل‌ها فورد اسکورت و اپل آسترا در بازار اروپا بود، که به جهت قیمت پائین، فروش نسبتأ خوبی در اروپا داشت. سپس در اواسط دهه ۱۹۹۰ مدل هاچ‌بک منتور، با نام کیا شوما عرضه شد. تغییر ظاهری (فیس لیفت) که در سال ۱۹۹۹ صورت گرفت، کیا منتور را همچنان در رده سدان نگاه داشت.

کیا به بازار خودروهای خانوادگی، تا زمانی که کیا کردوس را تولید نمود، وارد نگردید. کردوس که ماشینی چهار در و در کلاس سدان بود، در سال ۱۹۹۹ ارائه شد. این خودرو اندازه مشابهی با فورد موندئو داشت، اما در هنگام ارائه آن به بازار از نظر اندازه، کوچکتر فورد فوکوس بود. این خودرو دارای تزئینات داخلی ویژه، محفظه صندوق عقب بزرگ، قیمت رقابتی و سطوح بالای تجهیزات بود، اما جذابیت کمتری برای بازارهای جهانی داشت.

خودروی جانشین کیا برای کردوس، یعنی کیا مجنتیس در سال ۲۰۰۱ نتوانست محبوبیت کیا کردوس را احیا کند. کیا در سال ۱۹۹۹ با خودروی کیا سدونا وارد بازار خودروهای ام‌پی‌وی شد. در زمان ارائه این خودرو به بازار، ارزان‌ترین خودرو در مقایسه با دیگر خودروهای کلاس ام‌پی‌وی در بریتانیا شناخته شد.

این مدل‌ها تا سال ۲۰۰۴ که مدل کیا سراتو به بازار عرضه شد، به فروش رفت و همین امر سبب گردید تا شرکت کیا موتورز، به عنوان یکی از خودروسازان جدی، وارد عرصه رقابت گردد. خودروی اس‌یووی کیا اسپورتیج در سرتاسر اروپا عمومیت پیدا کرد، اما از سال ۲۰۰۲ بود که کیا فروش بیشتری را از طریق عرضه مدل کیا سورنتو در بازار بدست آورد. گسترش در جهان کیا موتورز دارای سه سایت تولیدی در کره‌جنوبی و یک کارخانه در کشور اسلواکی، دو کارخانه در چین و یک شاخه آمریکایی به نام کیا موتورز آمریکا می‌باشد، که در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶ به عنوان اولین کارخانه مونتاژ محصولات کیا در وست پوینت ایالت جورجیا با هزینه‌ای بالغ بر یک میلیارد دلار افتتاح گردید. این خودروساز از سال ۲۰۰۵، تمرکز ویژه‌ای بر بازار اروپا داشته و فروش محصولاتش از مرز یک میلیون دستگاه گذشته‌است شرکت خودروسازی کیا موتورز در سال ۲۰۱۳ با تولید ۲٫۷۵ میلیون دستگاه خودرو به‌عنوان دومین خودروساز کره جنوبی شناخته شد.

کیا در سال ۲۰۱۶ به عنوان قابل اطمینان‌ترین خودرو در کشور ایالات متحده آمریکا توسط جی دی پاور و شرکا در رتبه اول قرار گرفت. کیا در چهار سال متوالی جایزه خودرو بین‌المللی و جایزه برند برتر خودروسازی وارداتی به آمریکا را دریافت کرد.

کیا موتورز در ایران

هم‌اکنون خودروهای کیا موتورز توسط شرکت اطلس خودرو وارد ایران می‌شود و همچنین بعضی از محصولات کیا موتورز مانند کیا سراتو تولید داخلی آن نیز وجود دارد که توسط گروه خودروسازی سایپا انجام می‌گیرد.

مقایسه خودرو رنو کولیوس جدید و کیا اسپورتیج QL

خودرو رنو کولیوس جدید سال ساخت این خودرو ۲۰۱۷ است و دارای ۴ سیلندر با حجم موتور ۲۴۸۸ سی سی است و ۱۹۹ کیلومتر بر ساعت سرعت دارد.

چراغ هاى جلو - شکل C با طراحى LED چراغ هاى دى لایت - چراغ مه شکن جلو با قابلیت چرخش با فرمان - سنسور پارک ۳۶۰ درجه به همراه دوربین دید عقب - سانروف برقى پانورامیک - LED آینه هاى جانبى مجهز به راهنماى - آینه هاى جانبى برقى تاشو همراه با گرمکن - آینه عقب الکتروکرومیک اتوماتیک - سیستم هشدار دهنده نقاط کور - فرمان دور چرم - کروز کنترل و محدود کننده سرعت -TFT کیلومتر شمار فول دیجیتال - تهویه اتوماتیک دوگانه با کانال هواى سرنشینان عقب - جاسیگارى و فندک - کنسول مرکزى متحرک به صورت کشویى از جمله امکانات این خودرو است.

خودروی کیا اسپورتیج QL سال ساخت این خودرو ۲۰۱۶ است و دارای ۴ سیلندر با حجم موتور ۲۳۵۹ سی سی است و ۱۸۳ کیلومتر بر ساعت سرعت دارد.

سیستم کمکی پارک – هشدار خروج از پارک به صورت دنده عقب – سیستم تشخیص نقطه کور – شارژ بی سیم گوشی هوشمند – چراغ‌های زنون – سانروف پانوراما – تهویه دوگانه برای سرنشینان جلو – گرمکن صندلی‌های جلو – سیستم چهارچرخ متحرک از جمله امکانات این خودرو است.