صنعت نساجی در ایران دارای قدمتی طولانی و یکی از مهمترین بخشهای اشتغالزا است. این صنعت در سالهای اخیر با مشکلاتی روبرو شده و توجه به مشکلات آن بسیار ضروری است. نساجی در میان نیازهای اساسی اقتصادی در درجهی سوم اهمیت پس از موادغذایی و مسکن قرار دارد و ۴ درصد ارزش افزودهی صنعتی و ۱۰ درصد از کل صادرات صنعت کشور را شامل میشود. میزان سرمایهگذاری ارزی برای ایجاد یک شغل در صنعت نساجی در مقایسه با بعضی از صنایع همچون خودروسازی، بسیار پایین است. از آنجا که این صنعت نسبت به بخشهای اقتصادی در سطح ملی و نیز در بین زیربخشهای صنعت، بالاترین توان اشتغالزایی را به خود اختصاص داده و در حال حاضر ۱۸ درصد اشتغال در صنعت مربوط به نساجی است، بنابراین، مشکلات آن و رفع آنها اهمیت بسیاری دارد.
عضو هیات مدیره جامعه متخصصان نساجی ایران به فعالیت حدود 9 هزار واحد نساجی و پوشاک دارای پروانه تأسیس بهرهبرداری در کشور اشاره کرد که بهطور متوسط نیمی از ظرفیت آنها به دلیل مشکلات نقدینگی، فروش و تحریم بیاستفاده مانده است.
علیرضا حائری به نامگذاری امسال به سال «رونق تولید» اشاره کرد و افزود: اگر بازار فروش بهویژه در بخش صادرات رونق بگیرد، این واحدها قادر به افزایش دستکم 30 درصدی تولید خواهند بود.
این فعال صنعتی خاطرنشان کرد: شاهکلید حل همه مسائل اقتصادی کشور، رونق تولید است که با خود کاهش تورم، افزایش اشتغال، رشد اقتصادی، افزایش تولید ناخالص ملی و صادرات را به دنبال خواهد داشت.
وی تأکید کرد: پیششرط رونق تولید، رونق بازار است؛ یعنی تولید را با هدف فروش، سودآوری و کسب گردش مالی مناسب دنبال میکنیم، در غیر این صورت به انباشت کالا و حبس نقدینگی در انبار خواهد انجامید.
حائری بیان داشت: برای رونق بازار باید همزمان در دو حوزه بازار داخلی و خارجی کار کنیم؛ رونق بازار داخلی با افزایش قدرت خرید مردم و حفظ ارزش پول ملی میسر میشود که وظیفه دولت است.
وی تأکید کرد: در بُعد خارجی، باید با تولید کالاهای باکیفیت و با قیمت تمامشده مناسب و برقراری روابط تجاری حسنه با سایر کشورها بهویژه همسایگان، به تقویت صادرات بپردازیم.
این عضو هیات مدیره جامعه متخصصان نساجی ایران ادامه داد: برگزاری همایشها، تزریق اندکی نقدینگی به واحدها و غیره بدون متصور بودن بازار مناسب برای تولیدات، «شعار توخالی» بیش نبوده و موضوع اصلی رونق بازار است.
افزایش هزینههای تولید
وی به افزایش سه برابری نرخ ارز اشاره کرد و گفت: این مسئله به معنای سه برابر شدن نقدینگی موردنیاز تولیدکنندگان است، بهاینترتیب کمبود نقدینگی مهمترین دغدغه واحدهای صنعتی برای حفظ وضع موجود تولید است.
حائری یادآور شد: پنج ماده اولیه عمده در صنایع نساجی و پوشاک وجود دارد که نخستین آنها پنبه است.
وی توضیح داد: نیاز سالیانه این صنعت به پنبه 150 هزار تن است که فقط 30 درصد آن در داخل تولید میشود.
این فعال اقتصادی به پلیاستر بهعنوان دومین ماده اولیه موردنیاز اشاره کرد که 100 درصد از داخل تأمین میشود، اما از پارسال تاکنون قیمت این مواد سه برابر شده است.
وی افزود: ویسکوز، دیگر ماده اولیه موردنیاز این صنعت هرچند مصرف پایینی بهاندازه 30 تا 40 هزار تن در سال دارد، اما 100 درصد وارداتی بوده و بهطور عمده از هند، اندونزی و فنلاند وارد میشود.
عضو هیات مدیره جامعه متخصصان نساجی ایران ادامه داد: آکریلیک بهعنوان چهارمین ماده اولیه مهم در این صنعت که بیشتر برای صنایع کفپوش، فرشهای ماشینی و لباسهای کاموایی مورد استفاده قرار میگیرد نیز از خارج تأمین میشود، بااینوجود پلیپروپیلن بهعنوان پنجمین ماده موردنیاز صد درصد از داخل تهیه میشود.
نیاز 2.5 میلیاردی ارزی صنعت نساجی
وی یادآور شد: نیاز ارزی صنعت نساجی و پوشاک برای واردات نخ، پارچه، ماشینآلات، تجهیزات و غیره در شرایط عادی سالیانه 2 میلیارد دلار است، همچنین آمارها حاکی است سالیانه 2 میلیارد و 500 میلیون دلار از کالاهای این صنعت به داخل قاچاق میشود که فقط 90 درصد آن پوشاک است.
حائری خاطرنشان کرد: در سالهای گذشته بهطور متوسط سالیانه 400 میلیون دلار ارز برای واردات ماشینآلات و تجهیزات صنعت نساجی و بازسازی و نوسازی واحدهای جدید موردنیاز بود، اما در دولت دهم و با اعمال تحریمها این نیاز به کمتر از 200 میلیون دلار کاهش یافته بود.
