محسن رضایی که به خاطر دفاع از تمامیت ارضی میهن، آرمان های انقلاب و مقابله با پدیده شوم منافقین عطای ادامه تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در یکی بهترین دانشگاه های کشور را به لقایش بخشیده بود، با همان هوش، ذکاوت و استعدادی که در مسیر تحصیل داشت، به مدت 2 دهه امنیت داخلی و خارجی کشور را به گونه ای تامین کرد که تا کنون که بیش از 4 دهه از پیروزی انقلاب می گذرد، هنوز هیچ ابرقدرتی جرات عرض اندام در برابر ایران در بعد نظامی را نداشته و کشورمان دارای قدرتی بین المللی خصوصا در عرصه موشکی شده است.

یکی از بزرگ ترین استعداد های محسن رضایی، شم اطلاعاتی، اقتدار نظامی و تدابیر تاکتیکی فوق العاده اش بود. ایشان در سمت مسول اطلاعات سپاه، با فوت و فن کار به خوبی آشنا شد و هنگام پذیرش مسولیت خطیر فرماندهی سپاه از جانب امام، اطلاعات سپاه را نیز به اوج قدرت رسانید. به گونه ای که نیرو های دشمن در سنگرهایشان آرامش نداشته و حتی در خطوط چندم جبهه، شب ها را با تجهیزات و آمادگی کامل از جمله پوتین های پوشیده به خواب می رفتند. درک نظامی ایشان از تک، پاتک، پشتیبانی آتش، عقب نشینی، طرح ریزی عملیات ها، عملیات شناسایی، نحوه کارکرد و برقراری هماهنگی مابین 3 نیروی هوایی، زمینی و دریایی و استفاده از ظرفیت های ارتش بسیار عالی و بی نظیر بود.
ایشان در به کار بردن تاکتیک های شبیخون و فریب در جهت سردرگمی دشمن استاد تمام بود، به گونه ای که تقریبا هیچ یک از حملات طراحی شده سپاه اسلام، برای دشمنی که از بزرگترین تیوریسین های نظامی جهان بهره می برد، از نظر اصلی و فرعی بودن عملیات یا جبهه اصلی حمله قابل تشخیص نبود.

محسن رضایی نامی آشنا اما همچون شهیدان گمنام، سربازی وفادار در خدمت انقلاب و اعجوبه ای بی تکرار در تاریخ حماسه های اساطیری ایران باستان است. بدون تردید طی 500 سال اخیر تاریخ ایران، می بایست به جهت از دست ندادن خاک کشور و برقراری ثباتی طولانی مدت پس از جنگ، تنها نام ایشان و نادرشاه افشار آخرین شهریار توانای ایران را در زمره بزرگترین فرماندهان نظامی این آب و خاک قلمداد کرد. البته تنها به نوشتار این حقیر اکتفا نکنید، چرا که آینده تاریخ راجع به ایشان قضاوت بهتری خواهد نمود.

✒️ محسن بابادی