همشهری: مادرانی لحظهشماری میکردند تا فرزند جوانشان را در آغوش بکشند اما حالا با پرچم روی تابوتهایشان وداع میکنند. این جوانان، نه در میدان نبرد رو در رو، بلکه در آسایشگاه پادگان هدف حمله موشکهای دشمن قرار گرفتند و جان خود را با شهادت معاوضه کردند. در حمله موشکی به پادگان نیروی زمینی ارتش ۷ تن از سربازان وظیفه به شهادت رسیدند. هر یک از این شهیدان، تکهای از امید و آینده این سرزمین بودند که ناجوانمردانه از میان مردم ما ربوده شدند.
فضای مجازی کشور با موجی از احساسات و واکنشهای مردمی نسبت به این فاجعه مواجه شده است. کاربران شبکههای اجتماعی با به اشتراکگذاری تصاویر و طرحهای یادبود برای آنها هشتگ #قهرمانان_بمپور را در فضای مجازی ایجاد کردند.
بیشتر نوشتهها درباره انجام وظیفه جوانان برای کشورشان بودند: «نامشان سرباز بود اما داغشان برای یک کشور ماند. قرار بود چندماه خدمت کنند؛ اما تا همیشه در یادها ماندند»، «هر سرباز، امید یک خانواده و سرمایه یک ملت است. بمپور امروز بوی بهشت میدهد، بوی خون پاک پسرانی که جان دادند تا امنیت ایران باقی بماند»،
«بمپور فقط نام یک شهر نیست؛ نشانی از مظلومیت سربازانی است که جان خود را برای امنیت ایران فدا کردند. خون آنان فراموش نخواهد شد» و بعضیها از ماندگاری آنها گفتند: «اگر روزی گلوی تاریخ خاموش شود، نام این سربازان همچنان بر تارک این سرزمین خواهد درخشید، چون آنها نه با جوهر قلم، که با خون پاک خود، حماسهای نوشتند که صفحههایش هیچگاه کهنه نمیشود»، «آسایشگاهی که قرار بود مأمن خستگی باشد، برای مردانی از جنس ایثار، معراجی تا آسمان شد. یادشان تا همیشه در دل مردم زنده خواهد ماند.»
دسته دیگری از کاربران از خانوادههایی یاد میکردند که دیگر پسران جوان خود را نخواهند دید: «تمام زندگی مادرانشان بودند، اما رفتند تا زندگی ما نرود...»، «پشت هر لباس سربازی، یک جوان با آرزوهای بزرگ ایستاده است؛ اما بعضیها تمام آرزوهایشان را فدای آرامش یک ملت میکنند.»
