تیتربرتر: اگر به ماحصل نبرد ۴۰ روزه ایران و آمریکا نگاه کنیم، چشم پوشی از پیروزی ایران ناممکن است. کمااینکه بازتاب صدای این پیروزی در سخنان انبوهی از تحلیلگران غربی و سیاسیون از مرشایمر گرفته تا صدراعظم آلمان هم شنیده شده است.
البته که ضروری است بدانیم تا زمانی که جنگ به صورت کامل و با درنظرگرفتن شروط ایران پایان نیابد، نبرد رمضان تنها قسمت دوم از جنگ ایران و محور آمریکایی- صهیونی است که قسمت اول آن هم در وقوع جنگ ۱۲ روزه نمود یافته بود.
توجه به نکات فوق در فهم دلایل به نتیجه نرسیدن مذاکرات در اسلام آباد بسیار مهم است. بیایید فرض را بر این بگذاریم که اگر ترامپ یک سیاستمدار نرمال بود که میشد به اظهاراتش اعتماد کرد که نیست باز هم حقیقت واقعی و روح حاکم بر مذاکرات ایران و آمریکا را نه صحبت های دوطرف بلکه واقعیت های موجود در کف میدان تعیین می کرد.
الان آمریکایی ها در حال اجرای طرح خصمانه محاصره و دزدی دریایی و افزایش تسلیحات و نیروهای مستقر خود در منطقه هستند. از طرف دیگر ایران هم به سرعت در حال ترمیم آسیب ها و ایجاد آمادگی برای دور بعدی نبرد است و با توجه به تداوم بسته بودن تنگه هرمز فاکتور زمان را هم در طرف خود دارد.
همان طور که اشاره شد، مشخص است که حتی مذاکره درباره شروط طرف مقابل برای هیچ کدام از طرفین راضی کننده نیست و تداوم آتش بس صرفا موارد حل نشده متعددی را باقی می گذارد که می توانند در ادامه مجددا باعث وقوع جنگ و درگیری شوند.
در چنین شرایطی پررنگ ترین نتیجه برای هر دوطرف صرفا می تواند از سرگیری نبرد باشد؛ توجه به این نکته از سوی برخی گروه های سیاسی که اکنون در حال ابراز اختلاف سلیقه شان بر سر شیوه پایان دادن به جنگ هستند ضروری است که ما فقط نبرد رمضان را برده ایم و جنگ هنوز در حال ادامه است و می تواند هر لحظه از مرحله توقف خارج شود.
تداوم جنگ آمریکا با ایران بدون تائید کنگره ممکن است؟
رئیس دانشکده حقوق دانشگاه کالیفرنیا در روزنامه نیویورک تایمز نوشت که ادامه جنگ دونالد ترامپ علیه ایران پس از ۱۱ اردیبهشت و بدون تائید کنگره از لحاظ قوانین آمریکا غیرقانونی خواهد بود.
در یادداشت اروین چمرینسکی (Erwin Chemerinsky) آمده است: جنگ رئیس جمهوری آمریکا با ایران قریب به یقین غیرقانونی است چرا که کنگره اعلان جنگ نکرده، آن را طبق قانون مجاز ندانسته، ناشی از یک حمله قریب الوقوع و یا وضعیت اضطراری ملی نبوده است.
وی افزود: اگر جنگ روز جمعه (۱۱ اردیبهشت) و بدون تأیید کنگره نیز ادامه یابد، با عبور از بازه ۶۰ روزه و دوره اطلاع ۴۸ ساعته که طبق قطعنامه اختیارات جنگی سال ۱۹۷۳ برای انجام این نوع عملیات نظامی در اختیار رئیس جمهور قرار گرفته، علناً غیرقانونی خواهد بود.
بیشتر بخوانید:
چمرینسکی در تشریح مصوبه فوق نوشت: این قطعنامه که اغلب قانون اختیارات جنگی نامیده میشود، در طول جنگ ویتنام تصویب شد. این قانون زمانی اعمال میشود که نیروهای آمریکایی درگیر خصومت بوده یا در موقعیتی مانند جنگ کنونی با ایران که خصومت قریب الوقوع است، قرار داشته باشند.
این قانون رئیس جمهور را ملزم میکند که پس از ۶۰ روز، ارتش ما را از دخالت در خصومت خارج کند، مگر اینکه کنگره اعلان جنگ کرده باشد، با تمدید ۶۰ روزه موافقت کرده باشد یا به دلیل حمله مسلحانه علیه آمریکا قادر به برگزاری حضوری جلسات نباشد. رئیس جمهور میتواند این مدت را تا ۳۰ روز تمدید کند، مشروط به آنکه کتباً به کنگره گواهی دهد که "ضرورت نظامی اجتنابناپذیر" در مورد ایمنی نیروهای مسلح ما این امر را ایجاب میکند.
جنگ با ایران در ۲۸ فوریه (۹ اسفند) آغاز و رئیس جمهور ۲ مارس (۱۱ اسفند) کنگره را رسماً از اقدام نظامی خود علیه ایران مطلع کرد. کنگره اعلان جنگ نکرده یا اقدامی برای صدور مجوز جنگ انجام نداده و امتناع آن از انجام این کار به هیچ وجه به منزله تأیید ادامه درگیری نیست.
اگر رئیس جمهور و مقامات ایران قبل از مهلت مقرر به توافقی برای خاتمه جنگ نرسند، همه شواهد حاکی از آن است که ترامپ و اکثریت جمهوریخواه مجلس و سنا این قانون را نادیده خواهند گرفت. برای توجیه ادامه جنگ، احتمال زیادی وجود دارد که آنها مواضع دوپهلو و به ظاهر قانونی اتخاذ کنند. در این صورت، اجرای قانون بر عهده دادگاهها خواهد بود و نیروهای ارتش و اعضای کنگره باید طرح دعوی کنند.

















































