تیتربرتر: احمد میدری، متولد ۱۳۴۲ در آبادان، اقتصاددان ایرانی و معاون رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دولت روحانی بوده است. او نماینده آبادان در دوره ششم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون اقتصادی مجلس بود.
وی دارای دکترای تخصصی اقتصاد و کارشناسی ارشد توسعه و برنامهریزی اقتصادی از دانشگاه تهران است. میدری، سابقه تدریس در دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه شهید چمران اهواز را دارد و در سال ۱۳۸۲، دوره کوتاهمدت آموزشی و پژوهشی دانشگاه سازمان ملل را نیز طی کرده است.
سوابق وزیر کار دولت چهاردهم
میدری سابقه تدریس در دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه شهید چمران اهواز را نیز دارد و در سال ۱۳۸۲، دوره کوتاهمدت آموزشی و پژوهشی دانشگاه سازمان ملل را نیز طی کرده است.
در انتخابات زودهنگام چهاردهم دوره ریاست جمهوری در ایران، احمد میدری به عنوان مشاور اقتصادی مسعود پزشکیان، نامزد جبهه اصلاحات، در برنامه میزگرد اقتصادی شبکه یک سیما حاضر شد. میدری در این میزگرد آموزش و بهداشت را به عنوان دو کالای عمومی معرفی کرد که باید خارج از نظام بازار در اختیار شهروندان قرار گیرد. این اقتصاددان بازسازی اقتصادی بر اساس عدالت اجتماعی را ایده اصلی پزشکیان دانست.
از سوابق اجرایی، آموزشی و پژوهشی احمد میدری میتوان به معاون وزیر کار در دولتهای یازدهم و دوازدهم، نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره ششم، مشاور قائم مقام وزیر اقتصاد (از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۴)، عضو هیئت مدیره بیمه دانا (از خرداد ۱۳۸۴ تا تیر ۱۳۸۶)، عضو ناظر شورای برنامهریزی استان خوزستان در دوره نمایندگی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، تدریس در دانشگاه علامه طباطبایی از سال ۱۳۸۳ تاکنون در دورههای کارشناسی و کارشناسی ارشد (دروس: سیاستگذاری در بخش صنعت، نظامهای اقتصادی، اقتصاد توسعه، و روش تحقیق)، تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز و آبادان، دروس اقتصاد خرد و کلان (از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۵)، پژوهشگر مرکز تحقیقات استراتژیک (از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲) و پژوهشگر مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی (از سال ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶) اشاره کرد.
دیدگاههای اقتصادی و اجتماعی
گرایش احمد میدری در اقتصاد متمایل به اقتصاد نهادگراست و به این دلیل برخی از تجویزهای اقتصاد جریان اصلی یا متعارف را رد میکند. یکی از این موارد، بحث هدفمندسازی یارانهها بود که از آخرین روزهای پاییز سال ۱۳۸۹ به اجرا گذاشته شد و میدری از کارشناسان سرشناس در مخالفت با آن بود و در مناظرهها و نوشتهها بیان کرد این طرح به سه دلیل کلیدی قادر به حل مشکلات ساختاری اقتصاد ایران نیست که این سه دلیل شامل رقابت، مالکیت خصوصی و بازار است.
بیشتر بخوانید:
در سال ۱۳۹۱ که قرار بود مرحله دوم این طرح اجرا شود او با این استدلال که کنترل تورم در این دولت و دولت بعد باید مقدم بر تکمیل اجرای طرح هدفمند سازی یارانهها به عنوان اقدامی در اصلاح ساختار اقتصاد کلان که تورم زاست باشد، با اجرای آن مخالفت کرد[۱۹] و به انتقاد از دولت پرداخت که با توجه به افزایش قیمت دلار و ثابت بودن قیمت حاملهای انرژی از جمله برق و آب، در ادامه اجرای این طرح به دنبال رفع کسری بودجه و افزایش پول دادن به مردم به جای صرف این پولها در طرحهای عمرانی، افزایش حقوق کارکنان دولت و مناطق محروم است.[۲۰]
او معتقد است علم اقتصاد جریان اصلی یا متعارف در برخی مسائل مثل نوسان قیمت میتواند مورد استفاده قرار گیرد ولی از آنجا که ادعای آن این است که تحلیلهایش فقط مربوط به این چارچوب نیست و در تقریباً تمام مسائل اقتصادی پاسخگو است و جامعیت دارد، با این دستگاه تحلیلی مخالف است.[۲۱] او از شناختهشدهترین مدافعان نهادگرایی ایرانی است ولی خود را اقتصاددان نهادگرا معرفی نمیکند، اما به واسطه نوشتهها و نظرات اقتصادی، وی را با نهادگرایی میشناسند.
تالیفات او
- کتاب دوجلدی "در جستجوی سعادت عمومی" جهاد دانشگاهی و انتشارات روزنه ۱۴۰۰–۱۳۹۹
- مقدمه کتاب توسعه به مثابه توانمندسازی حکومت ۱۳۹۸
- کتاب حکمرانی خوب – مرکز پژوهشهای مجلس ۱۳۸۲
- ترجمه کتاب "اقتصاد ایران در عصر جمهوری اسلامی"- مرکز پژوهشهای مجلس – انتشار محدود ۱۳۷۶
- ترجمه کتاب "شیوههای تسهیل تجاری" مؤسسه پژوهشهای وزارت بازرگانی ۱۳۷۶
- مقدمهای بر کتاب "بهبود عملکرد شرکتهای دولتی" مرکز پژوهشهای مجلس ۱۳۸۵
- کتاب "بیثباتی سیاسی در اندیشه اقتصاددانان" – نشریه راهبرد شماره پنج ۱۳۷۳
- کتاب "عدم تقارن اطلاعات منبع رانت" – نشریه راهبرد شماره چهار ۱۳۷۳
- پروژه تحقیقاتی "نقش اصناف در توزیع درآمد – مرکز پژوهشهای مجلس ۱۳۷۸
- پروژه تحقیقاتی "بررسی علل موفقیت چین در ایجاد اشتغال" - مؤسسه کار و تأمین اجتماعی ۱۳۷۸
- پروژه تحقیقاتی "انواع ساختارهای شرکتی در کشورهای پیشرفته" – سازمان تأمین اجتماعی ۱۳۷۹
- تغییر در سیاستهای بانک جهانی و پیدایش نظریه حکمرانی خوب" - نشریه نامه مفید - دانشگاه مفید ۱۳۸۳
- کتاب "حکمرانی خوب و امکانسنجی آن در ایران" - مؤسسه عالی پژوهش در توسعه و برنامهریزی ۱۳۸۴
- کتاب "ادعای دروغین به نام دانش" فریدریش فون هایک (ترجمه) - اقتصاد سیاسی ۱۳۸۵
