به گزارش تیتربرتر؛ از تبلیغات تا رپرتاژهای خبری و تلویزیونی که نقش معکوس را ایجاد کرد تا جامعه و مردم ایران را ناخواسته متوقع کند و بدون در نطر گرفتن بالا و پایین های ورزش ،  حساسیت های آن  و تجربیات فینال های کشتی ، خود را از پیش برنده بدانند .  بزرگ نمایی و ستاره سازی از همه ورزشکاران باعث فشار مضاعف روانی بر روی ورزشکاران می شود و اجازه هنرنمایی های معمولی کشتی گیران را در فینال از او می گیرد . 

به غیر از حسن یزدانی که به دلالیل پزشکی در فینال نتوانست کشتی خود را ادامه دهد که برای این موضوع نیز فدراسیون  و تیم پزشکی باید پاسخگو باشد و یا رپرتاژ آگهی های تبلیغاتی لبنیاتی برای یک ورزشکار ملی و جهانی در قبل از شروع مسابقات که خود قصه پر غصه ای به همراه دارد . ، کشتی امیرحسین زارع و رحمان عموزاد نیز خبر از پیش برنده بودن آنها می داد ..القابی مثل رستم ایران زمین ...رحمان بی رحم  و پلنگ سیاه مازندارن و ..... اینها بیشتر شبیه تبلیغات مسمومی بود که یک انتطار انتزاعی در جامعه ایجاد و مسبب فشار بالای روانی در فرد می گردد و اجازه نمایش عادی به کشتی گیر داده نمی شود 

برای مثال شما اگر به فینال تکواندوی سلیمی و حریف انگلیسی دقت بکیند به علت عدم پرداخت و فشار رسانه ای نسبت به سلیمی و ناشناختی این بازیکن در جامعه باعث فراغ بال و راحتی ذهن او در تصمیم گیری های فنی بوده و این تکواندوکار 20 ساله موفق می شود طلای المپیک را با خیال آسوده بگیرد .

باید بگذاریم مسیری که برای ورزشکاران در ادامه مسابقات بین المللی باید به آن توجه داشت پرداختن به مقوله ورزشی و فنی آنها بدون بزرگ نمایی و تبلیغات معکوس است . حضور فلیمبرداران و مردم در منزل یک ورزشکار ، پخش زنده آن از شبکه ملی با میلیون ها مخاطب می تواند استرس ورزشکار را دوبرابر کند و این چیزی نیست که به نفع ورزشکار در مسایقات حساس باشد .

یکی از اشکالات  بزرگنمایی جلوه دادن ورزشکاران ما این است که باعث افزایش انگیزه حریفان آنها نیز می شود و آنها مصمم تر برای مبازرزه و رقابت می شوند . 

اگر دقت کنید زمانی که از حریف  رحمان عموزاد  ، (موساکایف ) تعریف و تمجید می شود و از طلاها و مدال های بین المللی این ورزشکار گفنه می شود ، رحمان با قدرت و توانایی خوبی ظاهر شده و با کشتی زیبای خود برنده می شود ولی اگر دقت کنید بعد از برد موساکایف ،  رحمان عموزاد در وسط تشک کشتی مثل یک فرد برنده طلا اقدام به رقص مازندرانی می کند و احساسش این است که دیگر برنده نهایی است و در حالیکه مربیان تیم برایش کف و دست هم می زنند ..اصلا به کشتی می گیر ما تذکر نمی دهند که باید خود را برای یک کشتی دیگر آماده کند و حیف آنکه او خودش را از پیش برنده می دانست 

امیر حسین زارع که اصلا در حد 20 درصد توان خود را هم نگذاشته بود تصورش این بود که بتوامند به راحتی حریف با تجربه گرجستانی خود را همانند مسابقات جهانی شکست دهد و این آفت از پیش برنده بودن است که بر اساس یک رفتار اشتباه  اطلاع رسانی و تبلیغاتی معکوس ایجاد شده شرایط را به ضرر امیر حسین تمام شد .

هر چند کارنامه درخشان فدراسیون کشتی را نمی توان در موفقیت کشتی فرنگی نادیده گرفت و همچنین حضور 4 کشتی گیر آزاد در مراحل پایانی و فینال این المپیک نیز نشانگر مدیریت خوب این فدراسیون است ،ولیکن لازم است در ادامه کار و حضور در مسابقات بین المللی بدون هیاهوی رسانه ای و تبلیغات ورزشکار به هدف اصلی خودش یعنی برنده شدن بدون استرس و فشار روانی فکر کند 

نویسنده: بهروز کیا