تیتربرتر: هولدینگ آرم (Arm Holdings) شرکت بریتانیایی با بازار بین‌المللی در صنعت نیمه‌هادی و نرم‌افزار است. این شرکت که زیرمجموعه‌ی هولدینگ سرمایه‌گذاری سافت‌بانک و برنامه‌ی سرمایه‌گذاری جهانی Vision Fund محسوب می‌شود، مدیریت مرکزی فعالیت‌های جهانی را در کمبریج‌شر بریتانیا و مدیریت فعالیت‌های آمریکایی خود را در سن خوزه کالیفرنیا انجام می‌دهد.

کسب‌وکار اصلی آرم، طراحی معماری پردازنده‌ ‌آرم (ARM) است، اما این شرکت در حوزه‌ی راهکارهای نرم‌افزاری هم حضوری جدی دارد. از برندهای نرم‌افزاری که در آرم توسعه می‌یابند می‌توان به DS-5 و RealView و Keil اشاره کرد. توسعه‌ی زیرساخت‌های تولیدی SoC نیز از فعالیت‌های جدی شرکت آرم محسوب می‌شود. آرم خود تولیدکننده‌ی پردازنده نیست، اما به‌عنوان فرمان‌روای بازار پردازنده‌ی موبایل، تبلت، تلویزیون‌های هوشمند و تجهیزات مرتبط با اینترنت اشیاء شناخته می‌شود. تاکنون بیش از ۱۶۰ میلیارد پردازنده براساس معماری آرم تولید شده است که بیش از هر شرکت دیگر فعال در صنعت به شما می‌رود. آرم یکی از مشهورترین شرکت‌های فعال در قلب توسعه‌ی فناوری بریتانیا، کمبریج به‌شمار می‌آید.

طراحی و فروش معماری اختصاصی

همان‌طور که گفته شد، آرم پردازنده تولید نمی‌کند، اما درآمد شرکت ازطریق طراحی و فروش مجوز طراحی براساس معماری اختصاصی به دست می‌آید. پردازنده‌های مبتنی بر معماری آرم یا معماری شرکت‌های دارای مجوز آرم، در انواع دستگاه‌های پردازشی دیده می‌شوند. از میان آن‌ها می‌توان به کوچک‌ترین کامپیوتر جهان، گوشی‌های هوشمند، لپ‌تاپ‌ها و حتی ابرکامپیوترها اشاره کرد. تعدادی از ابرکامپیوترهای فهرست TOP500 از پردازنده‌های مبتنی بر آرم بهره می‌برند و ابرکامپیوتر مشهور با بیشتری صرفه‌جویی انرژی هم در میان آن‌ها قرار دارد. پردازنده‌های مبتنی بر طراحی آرم همچنین در میکروکنترلر سیستم‌‌های امبدد مانند سیستم‌های ایمنی آنی استفاده می‌شوند. از محصولات مشهور مبتنی بر آرم می‌توان به پردازنده‌های گرافیکی سری Mali اشاره کرد که سومین پردازنده‌ی گرافیکی مشهور در دنیای موبایل است.

تاریخچه تاسیس ارم

برند آرم در دهه‌ی ۱۹۸۰ بیشتر به‌عنوان مخففی برای عبارت‌های Advacnced RISK Machines یا Acron RISC Machines شناخته می‌شد. البته مورخان دنیای فناوری اعتقاد دارند چنین مخفف‌سازی‌هایی هیچ سند تاریخی ندارد. به بیان دیگر برخی از آن‌ها می‌گویند عبارت کنونی ARM هیچ معنای خاصی را نشان نمی‌دهد و شاید تنها به‌خاطر کوتاه و آسان بودن تلفظ، توسط شرکت آکرون انتخاب شده است. به‌هرحال فعالیت رسمی شرکت از سال ۱۹۹۰ و تحت عنوان Advanced RISK Machines شروع شد. شرکت اولیه، با همکاری سه شرکت آکرون، اپل  و VLSI Technology راه‌اندازی شده بود.

دلیل حضور اپل در میان شرکت‌های مؤسس آرم این بود که کوپرتینویی‌ها تصمیم به استفاده از فناوری آرم داشتند، اما نمی‌خواستند محصولی مبتنی بر مالکیت معنوی آکرون تولید کنند که در آن زمان از رقبای جدی در صنعت کامپیوتر محسوب می‌شد. درنهایت، اپل سرمایه‌گذاری نقدی را برای شرکت جدید انجام داد و VLSI و آکرون با فراهم کردن ابزارها و تیم مهندسی مورد نیاز، پایه‌های شرکت آرم را شکل دادند. اولین دفتر آرم، یک انبار غله در منطقه‌ی کمبریج بود!

یکی از مهم‌ترین رخدادهای تاریخی آرم، در همکاری با تگزاس اینسترومنتس (TI) در سال ۱۹۹۳ رخ داد. این همکاری، نقطه‌ی عطفی در تاریخ طراحی آرم بود که اعتبار و موفقیت مدل کسب‌وکاری ویژه‌ی آرم را به‌همراه داشت. قرارداد با TI باعث شد تا آرم، مدل کسب‌وکاری مبتنی بر مجوز خود را بیشتر فرم‌دهی کنند و همچنین محصولاتی با صرفه‌جویی بیشتر در هزینه را به پورتفولیوی خود بیفزایند. همکاری‌های بعدی، با سامسونگ و شارپ انجام شد و اهمیت شبکه‌سازی در صنعت پردازنده را بیش‌ازپیش برای آرم و فعالان دیگر روشن کرد.

عصر جدید با پردازنده‌های کورتکس

 آرم به‌دنبال ایجاد تنوع در صنعت محل فعالیت بود. خانواده‌ی محصولات کورتکس (Cortex) همان تنوعی بودند که آرم در نظر داشت. Cortex-A مسیر معماری قبلی یعنی ARM11 را ادامه داد، اما بیش‌ازپیش روی نیازهای روزافزون دنیای موبایل به قدرت پردازشی بیشتر، متمرکز شد. طراحی بعدی، به‌نام Cortex-R به بازار عرضه شد که پردازش قدرمند آنی را برای نیازهای بازار فراهم می‌کرد. از محصولات دیگر خانواده می‌توان به Cortex-M اشاره کرد که بازار کم‌مصرف با نیاز پردازشی پایین را هدف قرار داده بود.

معماری ‌Cortex-M برای پاسخ به نیاز بهش میکیروکنترلر بازار طراحی شد. درواقع مدیران به این نتیجه رسیدند که باوجود عظیم بودن بازار پردازنده‌های قدرتمند، هسته‌های کنونی آرم توانایی پاسخ به نیازهای بخش میکروکنترلر را ندارند. به‌همین دلیل خانواده‌ی Cortex-M با هزینه‌ی تولید بسیار پایین طراحی شد تا بازار غول‌آسای میکروکنترلر هم میزبان برند بریتانیایی باشد.

تا سال ۲۰۰۸، صنعت موبایل وارد دوران رونق شده بود. نیاز بازار به پردازنده‌های قدرتمندتر با مصرف پایین‌تر انرژی، روز‌به‌روز افزایش می‌یافت و چالش طراحی را برای مهندسان، چندبرابر می‌‌کرد. معماری‌های مبتنی بر هسته‌های پردازشی تکی با قدرت بالا، دیگر راهکارهای مناسبی برای بازار درحال رشد نبودند. درنتیجه مهندسان آرم، طراحی جدیدی به‌نام Cortex-A9 با چند هسته‌ی پردازشی معرفی کردند. درواقع نیازهای چندمنظوره‌ی کاربران صنعت گوشی‌های هوشمند، توسعه‌ی چنین طراحی چندهسته‌ای را الزامی کرده بود.

طراحی چندهسته‌ای و چندجانبه‌ی معماری در آرم، در سال ۲۰۱۱ با معرفی big.LITTLE به اوج رسید. معماری مذکور، از یک هسته‌ی قدرتمند و یک هسته‌ی کم‌مصرف بهره می‌برد و بسته به نیاز پردازشی محصول، هسته‌ی موردنظر را روشن و فعال می‌کند.

ارزش‌ برند آرم ۶۰ میلیارد دلار 

منابعی ناشناس به Bloomberg گفته‌اند که سافت بانک (SoftBank) قصد دارد پس از عرضه‌ی اولیه‌ی سهام آرم در اوایل سال آینده‌ی میلادی، سهام مدیریتی خود را در این شرکت حفظ کند. این بانک سرمایه‌گذار بزرگ تغییراتی در رویکرد خود اعمال کرده است و قصد دارد بخش کوچک‌تری از سهام آرم را دردسترس خریداران قرار دهد.

سافت بانک احتمالاً بعداً سهامی را که برای خود حفظ کرده است با قیمت بالاتر به فروش می‌رساند.

براساس آنچه Tom's Hardware می‌نویسد سافت بانک پس از این‌که نتوانست آرم را در معامله‌ای ۴۰ میلیارد دلاری به انویدیا بفروشد، اکنون ارزش‌ این برند را ۶۰ میلیارد دلار اعلام کرده است. سافت بانک با اطلاع از رکود فعلی بازار سهام تصمیم گرفته بخش کوچک‌تری از سهام آرم را عرضه کند و سهام مدیریتی را همچنان دراختیار خودش نگه دارد.

سافت بانک در سال ۲۰۱۶ برند آرم را با پرداخت ۳۲ میلیارد دلار تصاحب کرد تا وارد بازارهای جدیدی مثل تراشه‌های کلاس دیتاسنتر و دستگاه‌های مبتنی‌بر اینترنت اشیا شود. درحال‌حاضر پردازنده‌های مبتنی‌بر معماری آرم سهم زیادی از بازار سرور را دراختیار ندارند و اینتل و AMD همچنان رهبر بازار هستند. این دو شرکت به‌مرور زمان تلاش می‌کنند پردازنده‌های پرقدرت‌تر و کم‌مصرف‌تری بسازند و تراشه‌هایی سفارشی دردسترس مشتریان بزرگ خود قرار دهند.

آرم رقیب دیگری نیز دارد: معماری RISC-V. معماری RISC-V هنوز به‌صورت گسترده وارد تراشه‌ها نشده اما به‌نظر می‌رسد تعداد شرکت‌هایی که مجوز استفاده‌ از هسته‌های RISC-V را دریافت می‌کنند در حال افزایش است.

یکی دیگر از دلایلی که باعث شده سافت بانک تصمیم‌ به فروش بخش کوچک‌تری از سهام آرم بگیرد، رکود در بازار سهام شرکت‌های نیمه‌‌هادی است. شاخص بورس سهام شرکت‌های نیمه‌هادی فیلادلفیا امسال ۲۴ درصد افت کرده و این نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران در‌حال‌حاضر به سهام شرکت‌های تراشه‌ساز چندان خوش‌بین نیستند.

سافت بانک ازطریق سهام آرم توانسته وام مدت‌دار هشت میلیارد دلاری از بانک‌های بزرگ دریافت کند تا منابع مالی بیشتری برای پیش‌برد فعالیت‌هایش دراختیار داشته باشد. به‌همین‌دلیل، در اوایل ۲۰۲۳ به هنگام شروع عرضه‌ی اولیه‌ی سهام آرم، سافت بانک به فروش بخش عظیمی از سهام این شرکت نیاز ندارد.

آرم به دنبال سرمایه‌گذاری در اینتل و انویدیا

آرم در پی جلب نظر اینتل و انویدیا است تا این دو شرکت را پیش از عرضه‌ی اولیه‌ی سهام در بازار بورس نیویورک، به سرمایه‌گذار پشتیبان خود تبدیل کند. عرضه‌ی سهام آرم قبل از پایان سال جاری میلادی انجام خواهد شد.

آرم تولیدکننده‌ی تراشه نیست، اما نقش بسیار پررنگی در این صنعت دارد و بسیاری از شرکت‌ها ازجمله اپل، مشتری آرم هستند. آرم قرار بود توسط انویدیا تصاحب شود، اما مخالفت نهادهای رگولاتوری به‌دلیل ترس از کاهش رقابت، جلوی تصاحب را گرفت.

هرگونه سرمایه‌گذاری احتمالی اینتل و انویدیا در آرم باعث افزایش ارزش این شرکت می‌شود. در بحبوحه‌ی کاهش فروش تراشه و افزایش رقابت در این صنعت، آرم به‌دنبال حضور پررنگ‌تر در بازار است. این شرکت هم‌اکنون توسط گروه تجاری سافت‌بنک حمایت می‌شود.

مذاکره بر سر ارزش‌گذاری آرم همچنان ادامه دارد. انویدیا در تلاش است قیمت سهام آرم را به‌گونه‌ای تعیین کند که ارزش کلی این برند به ۳۵ تا ۴۰ میلیارد دلار برسد. این در حالی است که مدیران آرم در آرزوی دست‌یابی به ارزش ۸۰ میلیارد دلاری هستند.

آرم قصد دارد ازطریق عرضه‌ی عمومی سهام در بازار بورس نیویورک، حداکثر ۱۰ میلیارد دلار سرمایه جذب کند. استفاده از سرمایه‌گذاران پشتیبان نظیر اینتل و انویدیا می‌تواند باعث افزایش علاقه‌ی سایر سرمایه‌گذاران به سهام آرم شود که اتفاق مهمی است؛ خصوصا در شرایطی که عرضه‌ی سهام‌های جدید در بازار، اقدامی چالش‌برانگیز است.

اگر مذاکرات به نتیجه برسد، اینتل و انویدیا در امیدنامه‌ی عرضه‌ی اولیه‌ی سهام آرم حضور خواهند داشت. این موضوع می‌تواند باعث ثبات در ارزش سهام آرم شود.