آلفا رومئو، (به ایتالیایی: Alfa Romeo) شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۱۰ در میلان تأسیس شد و از سال ۱۹۱۱ تولیدکننده خودروهای مخصوص مسابقات اتومبیل‌رانی نیز می‌باشد. امروزه شهرت این برند بیشتر به تولید خودروهای اسپورت گران‌قیمت است.

شرکتی که بعدها تحت عنوان آلفا رومئو معروف شد، در سال ۱۹۰۶ توسط بازرگان فرانسوی الکساندر داراک که مالک یک بنگاه اتومبیل فرانسوی بنام داراک بود، به همراه چند سرمایه‌گذار ایتالیایی تحت نام کمپانی آلفا تأسیس شد. در ماه اوت سال ۱۹۱۵ شرکت آلفا تحت مدیریت نیکولا رومئو قرار گرفت، که در پی آن، در ۱۹۲۰ نام شرکت به آلفا رومئو تغییر پیدا کرد.

این شرکت در طول سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۸۶ توسط شرکت فین‌مکانیکا که بازوی صنعتی شرکت دولتی ایتالیایی ایستیتوت پرلا ریکوسترازیونه بود، اداره می‌شد. سپس در ۱۹۸۶ شرکت خودروسازی فیات، آلفارومئو را از دولت ایتالیا خریداری نمود و از فوریه ۲۰۰۷ این شرکت به‌عنوان یکی از شرکت‌های تابعه کمپانی فیات محسوب می‌شود.

لوگوی آلفارومئو از دو بخش تشکیل شده‌است که با تاریخ شهر میلان، زادگاه این کمپانی گره خورده است. یک صلیب سرخ با زمینه سفید که پرچم شهر میلان است و یک اژدهای تاجدار که در حال بلعیدن یک مسلمان مور می‌باشد و متعلق به دوران جنگ‌های صلیبی است.

هنگامی‌که به خط تولید شرکت ایتالیایی جذاب آلفارومئو نگاهی می‌اندازیم، مهم‌ترین نمونه‌هایی که این برند نام‌آشنا ساخته است به ذهنمان متبادر می‌شود. خودروهایی مانند جولیتا و اسپایدر که هر یک ویژگی‌های خاص و منحصربه‌فرد خود را به ارث برده‌اند.

اما در بین خودروهای این شرکت، شاید نام یک خودرو کمتر دیده و شناخته‌شده باشد. خودرویی بانام مونترئال (Montreal) که رونمایی آن به سال 1970 بازگشته و شاید به دلیل گران بودن و کمتر جذاب بودنش نسبت به رقبایی مانند جگوار تایپ E و پورشه 911، نتوانسته بود خود را به مرحله‌ای برساند که مانند رقیبانش، زیاد دوام بیاورد.

اما نباید فراموش کرد که یک خودروی با اصلت از بردی مانند آلفارومئو هرچند در حد یک طرح مفهومی باشد، می‌تواند در سال‌های پس از رونمایی اولیه، دوباره با شکل شمایلی جدید و خیره‌کننده ظاهر شود. در همین راستا، یک طراحی خوش‌ذوق و هنرمند، طرح مدرن و جدیدی از همان نمونه 1970 مونترئال کشیده است که دهان هر بیننده را بازخواهد گذاشت!

لوکا سرافینی (Luca Serafini) یا همان طراح خوش‌سلیقه‌ای که طرح موستانگ شاسی‌بلند را نیز کشیده بود، ذهنیت خود از نمونه امروزی خودروی مونترئال را طرح‌بندی کرده است. طرح خیره‌کننده و استثنائی که او، نام آن را مونترئال ویژن جی تی گذاشته است. طرحی که درست مانند تمامی طرح‌های مفهومی ویژن جی تی دیگر، در میدان رقابتی خودروهای اسپرت گرن توریسمو قرار می‌گیرد؛ اما انگار این طرح، خیلی بیشتر از طرح‌های دیگر گرن توریسمو، جذاب و خوش‌چهره بوده و با مؤلفه‌های طراحی منحصربه‌فرد خود، حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.

این طراح خوش‌ذوق، نقطه الهام گیری خودش برای چنین طرحی را خودروی آلفارومئویی می‌داند که در هنگام کودکی، پدرش آن را خریداری کرده بود. خطوط زیبای روی بدنه، چراغ‌های جذاب، رنگ قرمز و خیره‌کننده چراغ‌های عقبی و ظاهر کلی خودرو اگرچه به‌طورکلی یک طراحی منحصربه‌فرد و شاخص قلمداد نمی‌شد ولی برای او در آن سن، منحصربه‌فردترین طراحی‌ها را داشت.

بزرگ‌ترین مؤلفه‌های طراحی مشترکی که بین این طرح و دیگر خودروهای آلفارومئو وجود دارد شامل جلوپنجره مثلثی شکل که امضای اختصاصی این شرکت ایتالیایی محسوب می‌شود، دریچه‌های هوایی قرارگرفته روی کاپوت و چراغ‌های جلوی دوگانه هستند.

کمپانی اس‌ای‌آی‌دی مخفف سوسیتا انونیما ایتالیانا داراک (به ایتالیایی: Società Anonima Italiana Darracq) که بعدها، نام آن به آلفا و در نهایت به آلفا رومئو تغییر پیدا کرد، در سال ۱۹۰۶ توسط شرکت خودروسازی فرانسوی داراک (متعلق به الکساندر داراک)، با مشارکت تعدادی از سرمایه‌گذاران ایتالیایی، که شناخته شده‌ترین آنها؛ هوگو استلا بود، در شهر ناپل، ایتالیا تأسیس شد. اما در اوایل ساخت کارخانه، کمپانی فرانسوی داراک، شهر میلان را مناسب‌تر برای ساخت کارخانه دانست و در نهایت کارخانه آن، به شهر میلان منتقل گردید.

در سال‌های ابتدایی، شرکت به مونتاژ خودروهای داراک می‌پرداخت، ولی در سال ۱۹۱۰ یوگو استلا و دیگر شرکای ایتالیایی با ایجاد تغییرات اساسی در کمپانی به قصد تولید خودرو با مشارکت داراک، ولی با برند خود، نام شرکت را نیز به آلفا مخفف آنونیما لومباردا فابریکا اتومبیلی تغییر دادند.

اولین خودرو تولید شده در این شرکت، آلفارومئو ۲۰/۳۰ اچ‌پی بود، که در سال ۱۹۱۰ به بازار خودروی ایتالیا عرضه شد، که طراحی آن توسط جوزپه مروسی انجام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵ مالکیت شرکت بدست کارآفرین ایتالیایی؛ نیکولا رومئو افتاد و رومئو با ادغام این شرکت، با شرکت رومئو هولدینگ و چند شرکت کوچک دیگر، فهرست محصولات تولیدی را نیز به انواع موتور هواپیما و کمپرسور، ژنراتور، لوکوموتیو و واگن‌های قطار، گسترش داد. در سال ۱۹۲۰ در پی تکمیل فرایند ادغام شرکت‌ها، نام آن نیز، به آلفا رومئو تغییر یافت.

در سال ۱۹۲۸ با اتمام قرارداد دفاعی دولت ایتالیا با کمپانی آلفا رومئو، نیکولا رومئو این شرکت را ترک کرد و سهام خود را نیز به دولت ایتالیا واگذار نمود. در سال ۱۹۳۲ دولت ایتالیا کنترل کمپانی در حال نابودی را بدست گرفته و مدیریت آلفا رومئو را به شرکت فین‌مکانیکا که بازوی صنعتی کمپانی دولتی ایتالیایی ایستیتوت پرلا ریکوسترازیونه بود، واگذار کرد.

بالاخره در سال ۱۹۸۶ در پی ضرر شدید، این شرکت به‌همراه تعدادی از شرکت‌های تحت مالکیت دولت ایتالیا، رومانو پرودی در جایگاه مدیر کل مجموعه‌ای از شرکت‌های دولتی که آلفا رومئو نیز جزء آن‌ها بود، تمایل دولت برای فروش آن‌ها را، اعلام کرد. سپس پرودی برای فروش آلفا رومئو با کمپانی فیات وارد مذاکره شد.

فیات ابتدا به دلیل برخی مسائل حزبی، تمایل به خرید آلفا رومئو نداشت، ولی با ابراز تمایل کردن فورد برای خرید بخش‌هایی از آلفا رومئو، فیات نیز برای جلوگیری از ورود رقیب به بازار خودروسازی ایتالیا، فوراً وارد عمل شد و با تعهد خریداری کلیه سهام آلفا رومئو و نگهداشتن تمامی کارکنان و کارگران، مالکیت آلفا رومئو را بدست گرفت.