به گزارش تیتربرتر، هدف اساسی از انجام پژوهش، تعیین نیازمندی‌های آموزشی اعضای هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد است. تعیین نیازهای آموزشی گروه‌های چهارگانه (علوم انسانی، علوم پایه، علوم کشاورزی و دامپزشکی، علوم فنی و مهندسی)، تعیین نیازهای آموزشی مرتبه‌های علمی مختلف اعم از مربی آموزشیار، مربی استادیار، دانشیار و استاد و تعیین نیازهای آموزشی هر گروه همراه با رتبه اعضای هیأت علمی همان گروه، از سوالات تحقیق این پژوهش هستند‎.

با استفاده از روش تحقیق زمینه‌یابی، نسبت به تنظیم دو پرسشنامه از طریق دلفی (یک روش یا تکنیک ارتباطی ساختمند است که در اصل به منظور پیش‌گویی سامانمند و تعاملی با تکیه برهم‌اندیشی خبرگان ابداع شده و توسعه پیدا کرده است) اقدام و پرسشنامه اولیه برای ۱۰۰ نفر نمونه از اعضای هیأت علمی که معرف جامعه بودند ارسال شد. در این پرسشنامه از یک سوال باز پاسخ استفاده شده و از افراد خواسته شد نیازهای آموزشی اعضا هیأت علمی را بدون توجه به گرایش و تخصص حداقل در پنج ردیف نام ببرند.

پس از ارسال ۱۰۰ پرسشنامه به گروه‌های چهارگانه (هر گروه ‎۲۵ نفر) تعداد ‎۹۱ پرسشنامه و اصل است. ماحصل این پرسشنامه حاوی ‎۲۰ سوال بسته پاسخ و یک سوال باز پاسخ تهیه و پس از ارسال پرسشنامه به کل جامعه ۶۱۰ نفر قریب به ۲۳۳ پرسشنامه تکمیل شده، عودت داده شد.

تحلیل اطلاعات توسط نرم‌افزار SPSS انجام شد و برخی از نتایج به شرح ذیل به دست آمد:

اولویت نیازهای آموزشی گروه‌های علوم پایه، علوم کشاورزی و دامپزشکی، علوم فنی و مهندسی دست یافتن به شبکه‌های اطلاع‌رسانی E-MAIL ,INTERNET مشخص شده است. ‎

اولویت نیازهای آموزشی گروه علوم انسانی، روش تدریس با تاکید بر آموزش دانشگاهی و استفاده از شبکه اطلاع‌رسانی INTERNET به منظور تحقیق و پژوهش‌های علمی تعیین شده است.

اولویت نیازهای آموزشی اعضای هیأت علمی در مرتبه‌های مختلف علمی آشنا شدن با شبکه‌های اطلاع رسانی E- MAIL;INTERNET مشخص شده است.

این پژوهش با عنوان «بررسی نیازهای آموزشی اعضای هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد» توسط غلامرضا محمدزاده شریف نوشته شده و استاد راهنمای وی در این تحقیق، حسینعلی کوهستانی، عضو هیأت علمی گروه علم مدیریت دانشگاه فردوسی مشهد بوده است.