درواقع، رنگ کالیپرها در محصولات این برند یک زبان رمزگذاری‌شده است؛ روشی بصری برای نشان دادن این‌که پشت هر چرخ، چه نوع سیستم ترمزی قرار گرفته است. نیسان آمریکا اخیرا توضیح داده که چگونه می‌توان با نگاه کردن به رنگ کالیپر، سطح عملکرد ترمز را تشخیص داد. این سیستم رنگی ریشه در سال ۱۹۹۹ و معرفی اسکای‌لاین GT-R R34  دارد؛ زمانی که استفاده از ترمزهای برمبو نه‌تنها یک ویژگی فنی، بلکه بخشی از هویت خودرو شد. از آن زمان، نیسان به‌تدریج از رنگ‌های مختلف برای تفکیک سیستم‌های ترمز معمولی، اسپرت و کاملا پیست‌محور استفاده کرده است.

در ساده‌ترین سطح، کالیپرهای نقره‌ای نشان‌دهنده مدل‌های پایه هستند؛ خودروهایی که برای استفاده روزمره طراحی شده‌اند و نیازی به سیستم‌های پیشرفته‌تر ندارند. در مقابل، کالیپرهای زرد تنها روی معدود مدل‌هایی دیده می‌شوند که به ترمزهای قدرتمندتر، دیسک‌های بزرگ‌تر و مقاومت حرارتی بالاتر مجهز شده‌اند—سیستم‌هایی که برای تحمل فشارهای شدید رانندگی اسپرت یا پیست ساخته شده‌اند.

این رنگ‌ها فقط تزئین نیستند؛ بلکه کدهای عملکردی هستند که نیسان عمدا روی خودروها قرار می‌دهد. جالب این‌که این رویکرد فقط مختص نیسان نیست. پورشه سال‌هاست از سیستم مشابهی استفاده می‌کند؛ جایی که کالیپرهای زرد، قرمز یا سبز هرکدام نشان‌دهنده نوع خاصی از ترمز «از فولادی تا سرامیکی» هستند. اما نیسان با ساده‌سازی این زبان رنگی، آن را به طیف گسترده‌تری از محصولات خود آورده و به مشتریان کمک کرده بدون نگاه به دفترچه مشخصات، سطح ترمز خودرو را از ظاهر تشخیص دهند.

این رمزگذاری رنگی، حالا بخشی از هویت بصری نیسان شده؛ روشی که نشان می‌دهد حتی در جزئیاتی به‌ظاهر ساده مثل رنگ کالیپر، می‌توان اطلاعات فنی مهمی را منتقل کرد؛ اطلاعاتی که برای علاقه‌مندان رینگ، تایر و سیستم‌های ترمز، اهمیت زیادی دارد. در سلسله‌مراتب رنگ‌های ترمز نیسان، نقره‌ای در پایین‌ترین پله قرار دارد؛ رنگی که روی بخش عمده مدل‌های این برند دیده می‌شود و نشان‌دهنده یک پکیج ترمز استاندارد برای استفاده روزمره است.

نیسان تاکید می‌کند این سیستم‌ها همچنان توان توقف قابل‌اعتماد و قدرتمندی دارند؛ اما اگر با یک سنترا چند دور پیاپی در پیست رانندگی کنید، بدون استراحت‌های کوتاه میان هر دور، احتمالا ترمزها خیلی زود تسلیم گرما و فشار می‌شوند.

حتی نیسان Z  پایه نیز با کالیپرهای نقره‌ای دوپیستونه عرضه می‌شود.  اما نسخه Z Performance یک گام بالاتر می‌رود و به کالیپرهای چهارپیستونه آکبونو و دیسک‌های بزرگ‌تر مجهز است؛ مجموعه‌ای که با رنگ قرمز مشخص می‌شود تا از همان نگاه اول، تفاوت عملکردی آن با نسخه پایه قابل تشخیص باشد.

نیسان اما یک قرمز روشن‌تر نیز دارد؛ رنگی که فعلا فقط روی Z Nismo  دیده می‌شود. این تفاوت صرفا یک بازی بازاریابی نیست؛ زیرا Z Nismo  از ترمزهای مشتق‌شده از GT-R  بهره می‌برد؛ کالیپرهایی مقاوم‌تر، دیسک‌هایی بزرگ‌تر و مجموعه‌ای که برای تحمل فشارهای پیست طراحی شده است.

اگر Z Nismo  پانزده سال پیش عرضه می‌شد، احتمالا کالیپرهایش طلایی بودند؛ رنگی که سال‌ها یکی از امضاهای عملکردی نیسان بود.  این رنگ نخستین‌بار روی R34 GT-R  در سال ۱۹۹۹ دیده شد و بعدها در مدل‌هایی مانند 350Z Track Edition و R35 GT-R  نیز به‌چشم آمد.

اما قله این هرم رنگی، زرد است؛ رنگی که فقط روی سیستم‌های ترمز سرامیکی کربنی قرار می‌گیرد.  این ترمزها برای تحمل دماهای بسیار بالا و استفاده مکرر در پیست ساخته شده‌اند و البته هزینه تعویض دیسک‌هایشان می‌تواند اشک مشتری را دربیاورد.  در حال حاضر هیچ مدل جدید نیسان با کالیپر زرد عرضه نمی‌شود؛ اما در سال‌های اخیر روی GT-R Nismo 2020 و GT-R Track Edition  دیده شده‌اند.

علاقه‌مندان جدی نیسان احتمالا این کدگذاری رنگی را از قبل می‌دانستند؛ همان‌طور که طرفداران پورشه با سیستم مشابه این برند آشنا هستند. در پورشه، قرمز برای ترمزهای فولادی، زرد برای سرامیکی‌ها و سبز برای مدل‌های هیبریدی استفاده می‌شود؛ مگر این‌که مشتری سرامیکی سفارش دهد.

این زبان رنگی، بخشی از فرهنگ بصری دنیای ترمزهاست؛ پیام‌هایی کوچک اما مهم که بسیاری از رانندگان از کنارشان بی‌تفاوت عبور می‌کنند؛ اما برای علاقه‌مندان رینگ، تایر و سیستم‌های ترمز، جزئیاتی کلیدی محسوب می‌شوند.