کانال تلگرامی روراست در مطلبی با عنوان بگرام و توهّم بازگشت نوشت:

دونالد ترامپ بارها ادعا کرده که آمریکا باید «پایگاه خود» را در افغانستان پس بگیرد. اما پایگاه بگرام هرگز ساخته و پرداخته‌ی آمریکا نبود؛ دهه‌ها پیش توسط شوروی ساخته شد و واشنگتن تنها طی بیست سال اشغال، آن را بازسازی و استفاده کرد. با خروج آمریکا در سال ۲۰۲۱ و استقرار کامل طالبان، واقعیت روشن است: آمریکا هرگز دوباره پایش به افغانستان نخواهد رسید.

شگفت آن‌که از زمان خروج آمریکا، نوعی آرامش نسبی به منطقه بازگشته است. در طول دو دهه حضور آمریکا، افغانستان به کانون تروریست، جنگ، حملات پهپادی و قاچاق مواد مخدر بدل شده بود. امروز، طالبان—با همه‌ی نقدها—بخش بزرگی از تجارت تریاک را مهار کرده‌اند و به‌طور فعال با داعش خراسان (ساخت غرب) می‌جنگند.

آنچه واشنگتن در بگرام از دست داد اهرم تولید دائمی بی‌ثباتی و شکاف در قلب اوراسیا بود.

افغانستان در چهارراه کریدورهای جاده ابریشم قرار دارد که چین، ایران، آسیای مرکزی و روسیه را به هم پیوند می‌زند. افغانستان آرام، کل استراتژی آمریکا را که همواره بر پایه‌ی سدسازی، تفرقه‌افکنی و شکستن پیوندهای اوراسیایی استوار بود، بر هم می‌زند.

آمریکا بزرگ‌ترین حامی و تأمین‌کننده‌ی تروریسم در جهان است. آنچه به نام «جنگ علیه ترور» تبلیغ شد، هرگز برای نابودی آن نبود؛ بلکه ابزاری برای صدور و بهره‌برداری از آن بود.

روشن‌ترین سند آن را می‌توان در این دید که ابومحمد جولانی، فرمانده القاعده، آزادانه در خیابان‌های نیویورک قدم می‌زند. جنگ‌های آمریکا هرگز برای پایان‌دادن به تروریسم نبودند ــ بلکه برای گسترش آن طراحی شده بودند.

تجارت واقعی آمریکا، جنگ است؛ جنگی برای تداوم گردش بدهی‌هایش، چراکه اگر این چرخه متوقف شود، نظام آمریکا فروخواهد پاشید.