کانال تلگرامی نواصولگرا در مطلبی با عنوان بازگشت حزب‌الله نوشت:
وقتی رفیق حریری ترور شد، برتری و تفوق اهل سنت در لبنان نیز آنچنان خدشه‌ای خورد که دیگر جبران نشد. همین اتفاق ۲۳ سال قبلتر با ترور بشیر جمیل، سیاستمدار معروف مسیحی برای مسیحیان رخ داد و آنها را از اریکه قدرت پایین کشید. با شهادت سیدحسن نصرالله، تصور می‌شد و می‌شود که دوران قدرت شیعیان که به ویژه از ۲۰۰۶ آغاز شده بود، به پایان رسیده است.
تصور دشمن این است که با محاصره‌ی حزب از طرف سوریه و رژیم و همچنین قدرت گرفتن جریان غربگرا در دولت و ارتش، امکان آن وجود دارد که یکبار برای همیشه به سلاح حزب‌الله پایان داده شود. آنهم بدون جنگ و با تهدیدهایی از درون که سیاست و رسانه، اصلی‌ترین محمل آن هستند. گرچه در این چند ماه آتش‌بس، فشاری سنگین بر روی شانه‌های نیروی نظامی بوده و فرماندهان ارشد و میانی از حداقل امنیت برخوردار نبوده‌اند اما مسئله اصلی زمان دادن به دیپلماسی برای اتمام حجت است.
در این میان، فقدان آن شخصیت ویژه و ایدئولوگ انقلابی یعنی سیدحسن نیز روحیه‌ی شیعیان را تضعیف کرده و احساس بی‌سرپرستی به آنان را تقویت کرده بود. امری که تا دیشب، به وسیله ی شیخ نعیم قاسم جبران نشده بود. اما سخنرانی دیشب توانست امیدها درباره‌ی زنده بودن همان روحیه و شنیده شدن صدای آن شهید از صدای این عزیز را احیا کند. حالا مهم این است که حزب بتواند در میان بازی رسانه‌ای و سیاسی، حرکت خود را ادامه دهد و توان نظامی را حفظ کند. در این مرحله، گذر زمان از هرچیز دیگری مهمتر است.
گذر دادن حزب از میان نزاع داخلی و جلوگیری از درگیری با ارتش یا دیگر قدرت‌های قومی-مذهبی و همچنین باقی ماندن به عنوان یک تهدید بر سر رژیم، کاری است بس دشوار که یک سال آینده را به خود اختصاص خواهد داد.
