مبینا نعمت زاده حالا دومین مدال آور تاریخ زنان ایران در المپیک است و آرزویش را برآورده کرد.

سعید آقایی؛ دومین ها همیشه دومین نیستند. گاه دومین ارزشی فراتر از اولین پیدا می کند. موقعیت، شرایط، جبر، جغرافیای مکان و زمان، افراد و... عواملی هستند که بر یک پدیده تاثیرگذارند و ارزش و اعتبار آن را تعیین می کنند. 7 سال پیش وقتی در عنفوان کودکی و کسب مدال نونهالان قهرمانی جهان به عنوان پدیده روبروی خبرنگار خارجی ایستاد و در پاسخ به سئوال درباره آرزویش با تمام وجود گفت: می‌خواهم دومین مدال المپیک را بعد از کیمیا بگیرم. 

آنروزها کیمیا سمبل تکواندو و دختران ورزشکار بود و کسی نمی دانست چه سرنوشتی در انتظار اوست. قریب به یک دهه از آن روز گذشته، کیمیا دیگر در میان ما نیست، جلای وطن کرده و زیر پرچم غریبه ها به میدان می رود اما میدان خالی نیست. نونهال دیروز ما حالا بدل به ستاره ای خوش قد و قامت شده که حریفی ندارد. وقتی در سالن گرندپالا پاریس در یک چهارم آدریانا اسپانیایی و نایب قهرمان المپیک را کنار زد، به همه نوتیس داد که آمده تا آرزوی دیرینه اش را برآورده کند و دومین مدال آور تاریخ زنان ایران باشد. مدالی سخت که دختر 19 ساله ایران برایش جان کند و حسابی مایه گذاشت تا پس از شکست دنیای عربستانی، دنیا را برای خودش و مردم ایران زیبا کند. 

مبینا حالا دومین مدال آور تاریخ زنان ایران است و آرزویش برآورده شده اما او در عنفوان جوانی هنوز فرصت دارد تا در تکواندو کرور کرور مدال های رنگارنگ جهانی و المپیک را به سینه بزند و بدل به یک افسانه در ورزش ایران شود. افسانه ای که نام او را بالاتر از همه به تاریخ سنجاق کند.

253