نویسنده: معین کرمی
تیتربرتر: بازیهای المپیک به جشنواره ورزشی گفته می‌شود که به عقیده باستان‌شناسان و تاریخ‌نویسان در یونان باستان برگزار می‌شده و در اواخر قرن ۱۹ میلادی مجدداً احیا شده است. بعد از گذشت سال‌ها از احیا شدن المپیک، این رویداد ورزشی تبدیل به معتبرترین و بزرگ‌ترین رویداد ورزشی در سراسر جهان شد.
تاریخچه المپیک
بازیهای المپیک در ابتدا یک جشن مذهبی بود که برای ادای احترام به زئوس «پادشاه خدایان یونان»، هر چهار سال یک بار و از سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا که محل صحن زئوس بود برگزار میشد. «المپیا» دشتی است واقع در کشور یونان در اروپا که به ثبت میراث جهانی یونسکو نیز رسیده است.
افسانه‌های زیادی درباره پیدایش مسابقات المپیک وجود دارد، ازجمله اینکه هرکول (که در اساطیر یونانی نیم‌خدا بود) آن را جهت تجلیل از فتوحات بی‌نظیرش به وجود آورد. بر اساس افسانه‌های دیگر زئوس و کرونوس، دو خدای یونان باستان، با یکدیگر بر سر فرمانروایی المپیا به جدال برخاستند که نهایتاً زئوس به پیروزی نائل آمد. بر اساس این داستان مسابقات المپیک یادبود این پیروزی است.
معرفی جنبش المپیک
جنبش المپیک نخستین بار توسط معلم تعلیم و تربیت از کشور فرانسه به نام "پیر دو فردی بارون دوکوبرتن " در سال 1892 میلادی با پیشنهاد احیاء بازی های المپیک مطرح گردید. وی در اول ژانویه سال 1863 میلادی در شهر پاریس- کشور فرانسه به دنیا آمد. خیلی زود به ادبیات، تاریخ، جامعه شناسی، و مسائل تربیتی علاقمند شد و بر دیدگاه خود در تحول تربیتی و آرزوی احیای بازی های المپیک به صورت امروزی متمرکز شد. بازی های المپیک، و بنیان گذاری جنبش المپیک مدیون تعهد کوبرتن است. در آن زمان با همکاری و همفکری تعدادی از دوستان نزدیک خود برای سازماندهی و تداوم این جنبش، کمیته بین المللی المپیک را تاسیس نمود.
از سال 1896 تا سال 1925 میلادی خود ریاست آن را به عهده گرفت و وقتی از مسئولیت کنار رفت، عنوان ریاست افتخاری بازی های المپیک به او عطا شد. مکان کنونی کمیته بین المللی المپیک شهر لوزان در کشور سوئیس می باشد. پیردو کوبرتن در دوم سپتامبر سال 1937 میلادی در ژنو – سوئیس درگذشت. اما بر اساس وصیت وی، قلب او را در المپیا ، شهری در کشور یونان مدفون کردند. وی معتقد بود المپیا که نخستین مکان برپایی المپیک باستان می باشد، مهد دوستی، صلح و آرامش است. این مکان اکنون مقر آکادمی بین المللی المپیک نیز می باشد.
اندیشه های کوبرتن درباره تحول تربیتی و رویای او برای احیای بازی های المپیک از اوضاع زمان خویش متاثر بود. از جمله اوضاع جهانی، رویدادهای اطرافش، جنگ و خشونت.
یکی از عوامل موثر بر پیگیری پیردو کوبرتن برای تحول تربیتی از راه ورزش، نظر وی درباره ضعیف بودن قوای جسمانی هم وطنانش بود. او احساس می کرد این ضعف در شکست تحقیر آمیز فرانسویان در جنگ فرانسه -آلمان در سال 1871 میلادی نقش پررنگی داشته و برای رفع آن باید اقدام هایی انجام داد. کوبرتن برای مطالعه مستقیم نظام مدارس و دانشگاه به کشورهای مختلف سفر کرد. او مشاهده کرد که ورزش بخش اساسی از برنامه درسی است و دانش آموزان در مهارت ورزشی به تدریج ترقی می کنند.
نماد المپیک
ماد المپیک بر عنصر بین المللی جنبش المپیک، هنگامی که ورزشکاران از سراسر دنیا دیدار می‌کنند، تاکید می‌کند.
بر اساس منشور المپیک، "نماد المپیک نمایانگر فعالیت جنبش و بیانگر اتحاد پنج قاره و دیدار ورزشکاران از سراسر دنیا برای بازیهای المپیک است. ".
اما این شش رنگ، اگر رنگ سفید پس‌زمینه را هم در نظر بگیریم، در پرچم المپیک نماینده رنگ‌های گوناگون در پرچم ملت‌های رقابت کننده در بازیهای المپیاد‌های اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم است.
به گفته دیوید یانگ مورخ همچنین احتمال دارد که این حلقه‌ها نماد پنج المپیادی باشند که پیش از سال ۱۹۱۴ برگزار شدند.
هر رنگ، بر خلاف تصور رایج، به قاره خاصی مربوط نیست؛ به علاوه از لحاظ فنی هم هفت قاره روی زمین وجود دارد و نه پنج قاره.
پیر دو کوبرتن، بنیانگذار بازیهای المپیک مدرن، در ۱۹۱۳ نوشت: "این حلقه‌ها یک مظهر واقعی بین المللی است. " او از متحد کردن مناطق مختلف دنیا سخن می‌گفت و نه قاره‌های مختلف.
کوبرتن پرچم المپیک را در سال ۱۹۱۳ در آستانه شروع جنگ جهانی اول طراحی کرد تا نماد صلح و برادری باشد. گرچه این پرچم در سال بعد به عنوان نماد رسمی المپیک انتخاب شد.
چه ورزش‌هایی در المپیک وجود دارد؟
المپیک در ابتدا تنها شامل مسابقه دوندگی بود، اما بعد از گذشت چند سال مسابقات کشتی، اسب‌دوانی و ارابه‌ران، پرتاب دیسک، پنجگانه باستانی، بوکس و پرش هم به آن اضافه شد. ورزشکارانی که به صورت شخصی در المپیک شرکت می‌کردند، متشکل از افرادی بودند که ثروت و وقت کافی داشتند که به تمرین ورزشی بپردازند. تمرکز اصلی مسابقات المپیک روی ویژگی‌های مردانه مانند قدرت، مهارت و ورزیدگی که فرهنگ یونانی آن زمان آن را ارج می‌نهاد، پایه‌گذاری شده بود.
بیشتر بخوانید:
در حال حاضر رشته‌های بسکتبال ۳×۳، تیراندازی با کمان، ژیمناستیک هنری، شنای موزون، بدمینتون، بیس بال /سافت بال، بسکتبال، والیبال ساحلی، بوکس، قایقرانی اسلالوم، قایقرانی سرعت، دوچرخه‌سواری BMX، دوچرخه‌سواری کوهستان، دوچرخه‌سواری پیست، دوچرخه‌سواری جاده، شیرجه، سوارکاری، شمشیربازی، فوتبال، گلف، هندبال، هاکی، جودو، کاراته، شنای ماراتن، سه‌گانه مدرن ژیمناستیک موزون، روئینگ، راگبی هفت نفره، کشتی‌رانی Sailing، تیراندازی، اسکیت بورد، سنگ‌نوردی ورزشی، موج‌سواری، شنا، تنیس روی میز، تکواندو، تنیس، ژیمناستیک ترامپولین، ورزش‌های پنجگانه Modern pentathlon، والیبال، واترپولو، وزنه‌برداری، کشتی و دوومیدانی، در المپیک حضور دارند.
تعداد کشورهای شرکت کننده در المپیک
در حال حاضر ۲۰۳ کشور در رقابت‌های المپیک شرکت می‌کنند. این رقم از ۱۹۳ کشوری که سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته بیشتر است. کمیته بین‌المللی المپیک برخلاف دیگر سازمان‌های بین‌المللی به کشورهایی که دارای استقلال سیاسی نیستند نیز اجازه شرکت در رقابت‌های المپیک را می‌دهد. در نتیجه بسیاری از مستعمرات و کشورهای غیرمستقل اجازه دارند تا تیم‌ها و ورزشکاران خاص خود را روانه مسابقات المپیک کنند، حتی اگر این ورزشکاران دارای شهروندی یک کشور دیگر عضو کمیته المپیک باشند. سرزمین‌هایی همچون پورتوریکو، برمودا، و هونگ‌کونگ، نمونه‌های بارز این مسئله هستند، و تمام آنها گرچه قانونا بخشی از یک کشور دیگر هستند اما به صورت کشورهایی مستقل در این رقابت‌ها شرکت می‌کنند. همچنین از سال ۱۹۸۰، تایوان تحت عنوان «چین تایپه» و تحت پرچمی که کمیته بین‌المللی المپیک طراحی کرده در این رقابت‌ها شرکت می‌کند. پیش از این سال جمهوری خلق چین به بهانه آنکه تایوان تحت عنوان «جمهوری چین» در این رقابت‌ها شرکت می‌کرد از شرکت در این رقابت‌ها امتناع می‌کرد.
نتایج ایران در بازیهای المپیک
- ۱۹۴۸ لندن: یک نقره و یک برنز
- ۱۹۵۲ هلسینکی: ۳ نقره، ۴ برنز
- ۱۹۵۶ ملبورن: ۲ طلا، ۲ نقره و یک برنز
- ۱۹۶۰ رم: یک نقره و ۳ برنز
- ۱۹۶۴ توکیو: ۲ برنز
- ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی: ۲ طلا، یک نقره و ۲ برنز
- ۱۹۷۲ مونیخ: ۲ نقره و یک برنز
- ۱۹۷۶ مونترال: یک نقره و یک برنز
- ۱۹۸۸ سئول: یک نقره
- ۱۹۹۲ بارسلون: یک نقره و ۲ برنز
- ۱۹۹۶ آتلانتا: یک طلا، یک نقره و یک برنز
- ۲۰۰۰ سیدنی: ۳ طلا و یک برنز
- ۲۰۰۴ آتن: ۲ طلا، ۲ نقره و ۲ برنز
- ۲۰۰۸ پکن: یک طلا و یک برنز
- ۲۰۱۲ لندن: ۴ طلا، ۶ نقره و ۲ برنز
- ۲۰۱۶ ریو: ۳ طلا، یک نقره و ۴ برنز
