کانال حرف حساب در ایتا مطلبی با عنوان اول مغفرت، بعد رحمت را که برگرفته از کتاب تفسیر تسنیم | سورهٔ مائده، ذیل آیهٔ ۱۰۳ و ۱۰۴ نوشته آیت الله جوادی آملی است را منتشر کرد:
در قرآن کریم معمولا اگر «مغفرت» کنار «رحیم» یا «حلیم» ذکر شود، بر این دو مقدم است، چون اگر کسی بخواهد مثلاً لباس یا دیواری را خوب رنگ‌آمیزی کند، نخست لکه‌گیری و غبارروبی می‌کند. مغفرت الهی در حکم غبارروبی و لکه‌گیری است و پس از آن انسان با رحمت، صبغهٔ الهی پیدا می‌کند «و من احسن من الله صبغه»؛ تا مغفرت و لکه‌گیری نباشد و گناهان زدوده نشوند، رحمت الهی تحقق نمی‌یابد.
راز اینکه مستحب است کسی که بار اول به حج و مسجد الحرام مشرف می‌شود از ذات اقدس الهی آمرزش گناهان را بخواهد نیز آن است که فیوضات ضیافت رحمانی وقتی بهرهٔ انسان می‌شود که با مغفرت از گناه پاک و لکه‌گیری شود.
