تیتربرتر؛ چندی پیش فرصتی دست داد که در یک اکران جمع و جور، سریال پرحاشیه و تا به امروز توقیف شده «کتونی زرنگی» ساخته علی ملاقلی‌پور را ببینم.
جزئیات توقیف کتونی سریال کتونی زرنگی
عده‌ای از منتقدان و اهالی رسانه، پست‌ها و نوشته‌های ملاقلی‌پور در فضای مجازی را دلیل این توقف ذکر کردند. ملاقلی پور در نوشته‌های خود نقدهای تندی به برخی مقامات عالی نظام وارد کرده است. کار تا جایی بالا گرفت که سرانجام علی ملاقلی‌پور برای توضیحات بیشتر متنی را در اینستاگرام خود به شرح زیر منتشر کرد: «از دیشب حوالی پخش سریال کتونی زرنگی برخی کامنت‌ها و بحث‌های فضای مجازی که گاهی در فضای احساسی رقم می‌خورد، در برخی فضاها دست به دست شده و جوری وانمود شده که گویی بنده با انقلاب اسلامی تضاد دارم! سابقه مستندسازی بنده نشان می‌دهد که مدافع جریان انقلاب و امام خمینی هستم؛ آن هم به واسطه سالها مطالعات تاریخی سیاسی که علاقه همیشگی بنده است و بارها کتب مختلف در این باب را در صفحه شخصی به علاقه‌مندان به تاریخ و سیاست و انقلاب اسلامی معرفی کردم. البته نکات و انتقادات و اختلاف سلیقه‌های شخصی هم در این موارد دارم اما اینها باعث نمی‌شود که هیچ‌گاه در مقابل اسلام بایستم. گاهی جدل‌های درون انقلاب اسلامی نباید باعث شود دچار دوگانگی شویم. می‌دانم برخی کامنت‌ها و مطالب بنده تند بوده و باعث ناراحتی طرفداران رهبری شده است که قصد کدورت نداشتم و از این بابت عذرخواهی می‌کنم.»
بیشتر بخوانید: بازیگر نقش هدیه در سریال هم گناه کیست؟
دلیل اصلی توقیف مسئله شخصی بوده است؟
اما علاوه بر صحبت‌های مطرح شده، حرف و حدیث‌هایی درباره وجود مشکلات در محتوای این سریال و اصلاحات آن هم شنیده شد تا جایی که حتی تا سه ساعت مانده به پخش سریال، کار اصلاحات قسمت اول کماکان ادامه داشت.
علی ملاقلی‌پور درباره زمان پخش سریال کتونی زرنگی گفت: من نمی‌دانم؛ از تهیه کننده باید بپرسید.
وی در پاسخ به این پرسش که مشکلات به وجود آمده به دلیل محتوای سریال بوده یا صحبت‌های شما در فضای مجازی، پاسخ داد: مسئله شخصی بوده است.
کارگردان فیلم «قندون جهیزیه» در پاسخ به این سوال که مسئله شخصی شما با سازمان بوده است یا با افراد دیگر، بیان کرد: خیر. همین اخباری که پخش شده گویاست. من هم یک پست اینستاگرامی گذاشتم و واقعا الان در شرایط فعلی مصاحبه نکنیم بهتر است.
با توجه به گفته‌های مدیران شبکه سه و خود ملاقلی‌پور، به نظر می‌رسد علیرغم وجود مشکلاتی در سریال، مسئله پخش نشدن قسمت اول آن به توییت‌های سیاسی کارگردان جوانش در فضای مجازی برمی‌گردد و حتی سابقه ساخت مستند «راه طی شده» و برگزیده شدن در جشنواره عمار هم نتوانسته است باعث چشم‌پوشی از این اظهارات شود؛ مستندی که حامیان بازرگان آن را یکسویه و در مسیر جریان تندرو توصیف می‌کردند.
تا قبل از دیدن این سریال، دو جریان خبری در مورد آن در رسانه‌ها وجود داشت. اول این‌که علت توقیف این سریال به پُست نامربوط کارگردان در اینستاگرامش مربوط است و دوم این‌که طبق نظر معاون سیما و کارشناسان تلویزیون، کیفیت محتوایی و ساختاری «کتونی زرنگی» به قدری نازل و سطحی است، که شانیت پخش در رسانه ملی را ندارد!.
مرتضی میر باقری، معاون سیما، در ۱۴ بهمن سال گذشته در پاسخ به سوالی درباره وضعیت پخش این سریال گفته بود: «مجموعه تلویزیونی «کتونی زرنگی» از نظر کیفی صلاحیت پخش ندارد و در تراز مردم ایران نیست.»
در مورد آن پست اینستاگرامی نامربوط، هم مدیران شبکه سه توضیح دادند و هم خودِ ملاقلی‌پور به سرعت آن را حذف و چندی بعد، معذرت‌خواهی مبسوطی هم منتشر کرد. به نظر می‌رسد، ظاهراً علت توقیف این سریال، دیگر ربطی به آن جار و جنجال ندارد. ولی در مورد دوم چون هنوز کسی کار را ندیده است، شاید قضاوت راحت نباشد.
بیشتر بخوانید: بازیگر نقش فرهاد در سریال هم گناه کیست؟
ولی به هر حال صحبت‌های میرباقری، برای خیلی‌ها جای سؤال و تعجب داشت که مگر کیفیت یک سریال چقدر می‌تواند بد باشد که صلاحیت پخش برای مردم ایران را نداشته باشد. یعنی واقعاً «کتونی زرنگی» از این همه سریال‌های ضعیف، بی‌هدف و باری به هرجهتی که از شب تا صبح از سر و کله تلویزیون می‌بارد، بدتر است؟
به هر حال آن چیزی که من روی پرده دیدم، با صحبت‌های میرباقری، بسان خشکی و دریا و آب و آتش بود؛ با ۱۸۰ درجه تفاوت.
واقعیت این است که سریال «کتونی زرنگی» نه کار ضعیف و سطحی بود و نه سریالی بی‌هدف و ندانم‌کار. اتفاقاً بسیار هدفمند، با شناخت و با ایده ساخته شده است؛ یک سریال کمدی پر ریتم و بزن و بکوبی از جنس فیلم‌های «احمق و احمق‌تر».
«کتونی زرنگی»، کمدی فانتزی است که هم قصه تازه و خوبی دارد و هم در زمینه‌هایی که قرار است پیام و حرف فیلم زده شود، درست و نقطه‌زن عمل کرده است. توجه به تولید ملی، نقد به جریانات سیاسی و اقتصادی ناسالم، حمایت از کالای ایرانی و کلی پیام و حرف که بر خلاف مابقی تولیدات تلویزیون اتفاقا در بطن روایت و قصه زده شده است و اصلا از فیلم بیرون نزده.
ملاقلی‌پور تلاش کرده است که ایده‌های تازه و اتفاقاً سینمایی به سریالش بدهد و در بعضی قسمت‌ها، سکانس‌های جذاب و بکری دارد. برای مثال سکانس گاوداری و خوراندن دلار به گاوها.
جان کلام این است که «کتونی زرنگی» نه یک شاهکار بی‌بدیل است و نه یک کار سطحی و هدر رفته. ولی به جرأت می‌توان گفت اگر پخش بشود، جزو سریال‌های با کیفیت و آبرومند تلویزیون خواهد بود که مخاطبان خودش را سریع پیدا خواهد کرد.
به نظر می‌رسد حاشیه‌های پیرامون این سریال بیشتر به درگیری‌های درون سازمانی بر می‌گردد و به قول معروف، گوشت قربونی در این وسط، مخاطب بی‌نوایی است که باید از پسِ دعوای مدیران سیما به شبکه‌های ماهواره‌ای پناه ببرد.
گردآورنده : علی اکبر رضایی
