به گزارش تیتربرتر؛ سید عبدالواحد موسوی لاری از سیاستمداران ایرانی و از اعضای شاخص مجمع روحانیون مبارز است. او در دولت خاتمی، وزارت کشور را بر عهده داشت.
وی نماینده مردم شهرستان لار در مجلس اول و نماینده مردم تهران در مجلس سوم و همچنین، معاون حقوقی -پارلمانی سید محمد خاتمی بودهاست.
وی پس از استیضاح عبدالله نوری توسط مجلس اصولگرای پنجم در سال ۱۳۷۷ به عنوان وزیر کشور وارد کابینه محمد خاتمی شد. وی در کابینه دوم محمد خاتمی نیز عهدهدار این پست بود.
مهمترین فعالیت اقتصادی-آموزشی-خیریهای موسوی لاری، تحت پوشش مؤسسه خیریه موسوم به «فاطمیه مُهر» ثبت شده است. شهرستان مُهر، از توابع استان فارس، زادگاه و موطن پدری آقای موسوی لاری است.
مؤسسه مذکور در سال ۱۳۷۱ توسط موسوی لاری در شهرستان مُهر واقع در استان فارس، با هدف ایجاد پایگاه فرهنگی- مذهبی در راستای ترویج و نشر معارف اسلامی (برگرفته از اساسنامه مؤسسه) تأسیس گردید. این مؤسسه دارای زیرمجموعههایی در حوزههای علمی-آموزشی- اقتصادی- فرهنگی- مذهبی- کشاورزی و … است.
بیشتر بخوانید: جدال بین اصلاح طلبان و بررسی دلیل شکست در انتخابات
در متن نامه موسویلاری دلیل این استعفا را بیماری و مشکلات جسمانی بیان کرده است. او البته در ادامه با اصرار بر مشکلات جسمانی به عنوان دلیل اصلی استفعای خود تاکید کرده خوشبین است با استعفای او تغییرات اساسی در ساختار و سازوکار شورای عالی سیاستگذاری ایجاد شود و نقش احزاب پررنگتر شود.
متن استعفای موسوی لاری
عبدالواحد موسویلاری در نامهای از ادامه حضور در شورایعالی سیاستگذاری اصلاح طلبان استعفا داد.
او نامه خود را خطاب به محمدرضا عارف، رئیس این شورا، چنین نوشته است: "شرایط و مقتضیات امروز جامعه ضرورت بهکارگیری ظرفیتهای گوناگون در جهت کاهش آلام مردم و مقابله با بلیه فراگیر قرن که تمامی عرصههای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و همه مناسبات انسانی را فراگرفته است دوچندان و بلکه صدچندان نموده است.
دستگاههای مسئول به فراخور حوزه مسئولیت و توان خود انجام وظیفه کرده و میکنند و نهادهای مدنی و واسطه که ریشه در متن جامعه و شاخوبرگی بلند و کوتاه به تصمیمسازی و تصمیمگیری دارند، میبایست وظیفه ملی، دینی و انسانی خود را به نحو احسن به انجام رسانند. احزاب، گروهها و تشکلهای مردمنهاد هرکدام به اندازه ظرفیت و توانی که دارند و فرصتی که به آنها داده میشود یا میتوانند به دست آورند باید در این تکلیف همگانی ایفای نقش کنند. نهاد اجماعساز اصلاحطلبان، یعنی شورای سیاستگذاری از بدو پیدایش تاکنون در فرازوفرودهایی که پشتسر گذاشتهایم، نقشی محوری داشته و اعضای حقوقی و حقیقی آن علیرغم همه کاستیها و دشواریهای مسیر، لحظهای از دغدغه اسلام، ایران و ملت نجیب غافل نبوده و از هیچ تلاشی فروگذار نکردهاند.
در موقعیت فعلی بسیج همگانی و یاریرسانی به تلاشگران و مجاهدان عرصه سلامت از یکسو و رصدکردن آثار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ناشی از شیوع ویروس کرونا از سوی دیگر رسالتی است که بر دوش همگان سنگینی میکند. باید باور کنیم که دنیای پس از کرونا با دنیای پیش از آن بسیار متفاوت است. شناخت تفاوتها و درک واقعیت دنیای جدید، مسئلهای جدی است که نخبگان جامعه را فرامیخواند.
تا چند هفته دیگر عمر مجلس دهم به پایان میرسد و مجلسی دیگر با حالوهوایی متفاوت پا به عرصه وجود مینهد. دولت فعلی نیز آفتابش بر لب بام است و هرچه بود و هرچه هست به ماههای پایانی خود نزدیک میشود. در چنین شرایطی نباید از بازنگری در ساختار و سازوکارهای اجماعی اصلاحطلبان بهمنظور ایفای نقش بهتر و مناسبتر و روزآمدکردن چگونگی حضور اصلاحطلبان در عرصههای گوناگون غفلت نمود.
اینجانب که در این سالها شاهد تلاشی بیوقفه، دلسوزانه و خالصانه حضرتعالی و دیگر اعضای محترم بودهام، از کنار شمابودن بهرههای معنوی برده و درسها گرفتهام اذعان میکنم که فرصت در کنار شما بزرگواران بودن غنیمتی است که نباید از دست داد اما شما خود به شرایط جسمی بنده واقفید و در گذشته نیز کرارا به عرض دوستان رسانده بودم که به دلایل شرایط جسمی امکان تداوم مسئولیت و ایفای نقش ندارم؛ لذا بدینوسیله استعفای خود را به حضرتعالی، اعضای محترم هیئترئیسه و اعضای محترم شورا تقدیم میدارم.
بدیهی است که استعفا از مسئولیت به معنای عدم همراهی و همگامی با عزیزان نبوده و نیست؛ هرچند که این استعفا با شرایط جسمی حقیر مرتبط بوده و از ماهها پیش هم با شما در میان گذاشته بودم اما گمانم این است که این استعفا میتواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای اجماعی و پررنگشدن نقش احزاب و تشکلها باشد."
شکاف بین اصلاح طلبان
اصلاحطلبان این روزها شرایطی مانند سالهای پایانی دوران اصلاحات را تجربه میکنند، زمانی که شورای شهر دوم و مجلس هفتم بهدلیل عملکرد ضعیف منتخبان اصلاحطلب بهدست اصولگرایان افتاد و در آخر نیز سال 84 بهرغم حضور چهرههای شاخص یا موردحمایت این جریان همچون آیتالله هاشمی رفسنجانی، مهدی کروبی و مصطفی معین، عرصه را به رقیب واگذار کردند.
یکی از علل شکست این جریان در آن روزها، رفتارهای رادیکال و تند نمایندگان مجلس ششم و روزنامههای زنجیرهای بود. شورای شهر اول با تغییر سه شهردار و دو سرپرست به انحلال منتهی شد. مجلس ششم نیز در روزهای آخر حیات خود شاهد تحصن نمایندگان ردصلاحیتشده و استعفای دستهجمعی بود که در دلسردی مردم از این جناح تأثیر زیادی گذاشت؛ امری که حالا شخصیتهای برجسته آن زمان که خود نیز در این تندرویها نقش داشتند به آن معترفاند.
جدال لفظی بین اصلاحطلبان در روزهایی که کرونا موجب رکود فعالیت میان احزاب و فعالان سیاسی شده است همچنان ادامه دارد. شکست اصلاحطلبان در انتخابات مجلس شورای اسلامی یازدهم و از دست دادن اکثریت کرسیهای بهارستان (بهویژه هر 30 صندلی پایتخت) موجب شد تا هر طیفی از این جناح، گروه مقابل را عامل شکست معرفی کند.
در میانه این کشمکش، جدال محمدرضا عارف بهعنوان رئیس شورایعالی سیاستگذاری اصلاحطلبان از یک سو و حزب کارگزاران از سوی دیگر پررنگتر بود.
محمد قوچانی سردبیر روزنامه سازندگی ارگان حزب کارگزاران که بارها حملات مختلفی را به شورایعالی و نحوه مدیریت عارف وارد کرده بود، در سرمقاله روز پنجشنبه سازندگی، از او با عنوان "تندیس سکوت" نام برد و نوشت: «با گذشت دو ماه از انتخابات مجلس یازدهم کمتر نشست و تحلیل راهبردی از احزاب اصلاحطلب درباره نهتنها انتخابات و آینده اصلاحات بلکه نقش سیاستورزی منتشر شده است و بهجز مناظره راهبردی سید مصطفی تاجزاده و غلامحسین کرباسچی و گفتگوی انتقادی علی مطهری، تندیس سکوت اصلاحات دکتر محمدرضا عارف که «رئیس شورایعالی سیاستگذاری انتخاباتی اصلاحطلبان(؟!)» هم هست (شورایی که مهمترین کارش خلع ید از خویش در تنها مأموریتش بود) هنوز کلمهای سخن نگفته است.»
بیشتر بخوانید: جدال اصلاح طلبان به نفع چه کسی خواهد شد؟
صحبتهای قوچانی، واکنش علیرضا خامسیان مسئول رسانهای عارف را در پی داشت. او در یادداشتی کرباسچی و قوچانی را به شارلاتان بودن متهم کرد و حزب متبوع آنها را عامل وضعیت کنونی دولت روحانی دانست و نوشت: «البته پرداختن به این نکته هم شاید خالی از لطف نباشد که اینها همچنان دیواری کوتاهتر از دیوار آقای دکتر عارف نمیشناسند. تا امروز با ایثار عارفانهاش، دولتی که با درایت و ایثار او، بر سرکار آمد را به محل سیاستبازی خود کردهاند و امروز ناتوانیها و بی درایتیهای آن را از چشم عارف میبینند.»
در روزهای ابتدایی سال جدید مناظرهای 3ساعته از غلامحسین کرباسچی دبیرکل کارگزاران و از مدافعان شرکت در انتخابات با مصطفی تاجزاده از چهرههای رادیکال جناح چپ که مخالف شرکت در انتخابات بود منتشر شد که نشان از تشدید اختلافات جدی میان شخصیتهای این جناح است؛ هرچند حضور اصلاحطلبان با 3 الی 4 لیست در انتخابات مجلس از پیش هم همین اختلافات را نشان میداد و این مسئله بر کسی پوشیده نبود.
گردآورنده: الهام خلیلی خو
