تیتربرتر: ارتش های مدرن همیشه در تلاش بوده اند تا حداکثر قدرت آتش ممکن را در یک بسته کوچک برای سربازان خود بدست آورند. در طول جنگ جهانی اول، هم بریتانیایی ها و هم آلمانی ها از خدمه مسلسل خود محافظت می کردند.
در حالی که در روزهای آغازین جنگ جهانی اول، انگلیسی ها با استفاده از تفنگ های شکاری بزرگ آفریقایی با کالیبر 40 اینچی، صفحات فولادی محافظ مسلسل ها و تک تیراندازهای آلمانی را با موفقیت در هم شکستند، این اسلحه های فیل بازیکنان زیر سن قانونی برای اولین زره بودند.
اسلحه های پیشین ضد مواد
در واقع، تنها سلاحی که می‌توانست با یک تانک درگیر شود، یک تفنگ آلمانی Mauser 1918 (13.2 میلی‌متر) با کالیبر بزرگ به نام T-Gewehr بود. در مقایسه با آن تفنگ اکشن پیچ و مهره ای بزرگ ماوزر، در دوره بین دو جنگ چندین اسلحه ضد تانک اختصاصی وجود داشت که وارد خدمت شدند. برای نام بردن از چند طرح جالب دیگر مانند تفنگ ضد رده سولوتورن S18-100 آلمانی/سوئیسی که با پوسته 20×105 میلی‌متری ذوب شده، یک تفنگ ضد تانک انگلیسی 0.55 اینچی بویز یا یک تفنگ ضد تانک PTRD شوروی، یک تفنگ تکی سلاح شلیکی که یک مهمات 14.5×114 میلی متری شلیک می کرد.
با این حال، با زره های قوی تر، تفنگ های ضد تانک از کارایی مشکوک برخوردار شدند. آنها به زودی رها شدند تا جای خود را به سلاح های جدید مانند موشک انداز با نارنجک های تجمعی بدهند.
مسلسل براونینگ 0.50
از طرف دیگر، بلافاصله پس از جنگ جهانی اول، جان موزس براونینگ مبتکر یک مسلسل سنگین به نام مسلسل براونینگ کالیبر 50 طراحی کرد. Big Fifty افسانه ای که به طور رسمی به عنوان یک مسلسل M2 معرفی شد، برای کارتریج 0.50 Browning Machine Gun (.50 BMG) محفظه شد. دور M2 دارای 720 دانه (46.6 گرم) گلوله و سرعت پوزه 2800 فریم بر ثانیه است که تقریباً 13000 فوت پوند تولید می کند. انرژی پوزه، در مقایسه با فقط 1330 فوت پوند برای دور 5.56 ناتو.
اگرچه این سلاح و فشنگ غول‌پیکر 12.7x99 میلی‌متری در سال 1921 معرفی شدند، اما هر دوی آنها در سال 1923 توسط ارتش ایالات متحده پذیرفته شد و از آن زمان تا کنون استاندارد باقی مانده است.
در حالی که تفنگ های ضد تانک در طول جنگ جهانی دوم به فراموشی سپرده شدند. مسلسل سنگین براونینگ در نقش های متعدد در سراسر جهان در درگیری های متعدد پس از جنگ جهانی دوم یافت شد. گفته می‌شود، از آن علیه خودروهای زرهی سبک، هواپیماها، پناهگاه‌های حفاظتی، پرسنل و به طور کلی تمام اهداف غیر زرهی استفاده می‌شد. برای هر یک از این اهداف ذکر شده، مسلسل ده ها نوع مختلف و بارهای مهمات کالیبر 50 را در اختیار داشت.
نقطه عطف
شاید نقطه عطف برای تفنگ ضد مواد مدرن در جنگ ویتنام در سال 1967 اتفاق افتاد، زمانی که تک تیرانداز نیروی دریایی ایالات متحده کارلوس هاتکاک پیشگام استفاده از مسلسل سنگین براونینگ به عنوان یک سلاح تک تیرانداز بود. او در فاصله 2290 یاردی با یک مسلسل M2 مجهز به میدان تفنگ یک کشتار دوربرد تایید شده انجام داد.
بارت M82A1
این ایده متولد شد و سرانجام، با ترکیب تفنگ ضد تانک جنگ جهانی دوم و فشنگ 0.50 BMG (12.7x99 میلی متر ناتو)، بنیانگذار Barrett Firearms Mfg. Inc.، دسته کاملا جدیدی از سیستم های تسلیحاتی را ایجاد کرد. این شرکت مستقر در تنسی در سال 1982 اولین تفنگ ضد مواد مدرن با نام Barrett M82A1 را عرضه کرد.
در اوایل دهه 1980، بارت یک اسلحه گرم منحصر به فرد بود که در اطراف فشنگ 0.50 BMG ساخته شد. مدل 82 گازسوز بر اساس یک اصل معمولی پس زدن کوتاه است که به جان براونینگ اعتبار دارد. با این حال، برخلاف طرح‌های دیگر، لوله تفنگ ابتکاری بارت پس از شلیک حدود یک اینچ به عقب برگشت. با استفاده از این مکانیسم منحصربفرد کاهش پس زدگی با بشکه ای که به طور ایمن توسط پیچ دوار قفل شده است، مقدار قابل توجهی انرژی برای کاهش بیشتر پس زدگی صرف می شود.
تفنگ تک تیرانداز کالیبر 50 بارت دارای لوله سنگین 29 اینچی است که برای بهبود اتلاف گرما و کاهش وزن به صورت فلوت شده است. گیرنده بارت که شبیه طراحی جاودانه AR-15 است، از دو قسمت بالا و پایین ساخته شده است که توسط پین های متقاطع به هم متصل شده اند. تنها تفاوت در مواد است زیرا تفنگ هیولایی کالیبر 50 به جای ساخت آلومینیوم AR به ورق فولادی نیاز دارد.
مانند بسیاری دیگر از ترکیبات تفنگ های سنگین/فشنگ که بدون برخی از لوازم جانبی دهانه قابل تصور نیستند، Barrett M82 مجهز به یک ترمز کارآمد و قابل توجه در دهانه دو جداره برای مقابله با اثر پس زدن خشن است.
در حالی که این ترمز پوزه پیکانی، گازهای خروجی را به چپ و راست دریچه می‌کند تا انرژی پس‌زدگی اضافی را پخش کند، سازنده ادعا می‌کرد که نیروهای پس‌زدگی را بیش از 50 درصد کاهش می‌دهد.
این بدان معنی است که یک تفنگ محفظه‌ای برای گلوله 50.50 BMG دارای یک پس زدگی است که تقریباً شبیه یک تفنگ ساچمه ای 12 است که شلیک گلوله‌های 3 اینچی مگنوم دارد و حتی اگر به تفنگ‌های نیمه خودکار مانند Barrett M81 شلیک می‌کنید، کمتر است.
مجلات اسلحه هایی مانند این کالیبر 50 بارت بهتر است از حالت مستعد با استفاده از یک دوپایه تاشو یکپارچه برای حداکثر پایداری شلیک شوند. بارت "Light Fifty" اغلب با تفنگ Leupold با بزرگنمایی 10 برابر حمل می شد.
اولین Barrett M82 دارای دسته حمل داخلی است و انواع بعدی دارای دسته قابل جدا شدن سریع هستند. اگرچه M82 دارای گزینه ای برای نصب قلاب حمل است، به دلیل اندازه آن، حمل آن در یک کیف مخصوص در پشت بسیار راحت تر بود.
مطالب مرتبط:
تفاوت تفنگ بارت M82 با دیگر تفنگ ها
اکثر تفنگ های تک تیرانداز نظامی و پلیس در کالیبر 30 با برد حمله معمولی 300 تا 600 یارد قرار دارند. با این حال، تفنگ های تک تیرانداز سنگین در مقایسه با تفنگ های کالیبر متوسط، سطوحی از حجم محموله و مسافت قبلا شنیده نشده را ارائه می دهند.
Barrett M82 برای مهمات قدرتمند 12.7×99 میلی متر (.50 BMG) محفظه شده است که در مقایسه با 7.62 ناتو (.308 وینچستر) انرژی بسیار بیشتری را ارائه می دهد. به گفته منابع نظامی، تفنگ کالیبر 50 مانند Barrett M82 بیش از دو برابر برد تک تیرانداز بر روی فشنگ 0.308 را افزایش می دهد.
از نظر اعداد، این تفنگ ضد مواد می تواند به ترتیب با اهداف مادی در حداکثر فاصله موثر تا 1700 یارد و پرسنل در 1000 یارد درگیر شود.
با سرعت نزدیک به 2910 فوت در ثانیه، قدرت تخریب گلوله 661 دانه این توانایی را دارد که به یک اینچ از بتن در برد طولانی (بیش از 1500 یارد) نفوذ کند یا از 9 اینچ بتن یا 1.8 اینچ فولاد غیر زرهی در کوتاهتر شلیک کند. تا 100 یارد است.
یک گلوله استاندارد با کالیبر 50 که برای استفاده علیه اهداف انسانی یا غیر زرهی در نظر گرفته شده است، که به طور رسمی فشنگ، کالیبر 0.50، توپ، M33 نامیده می شود، دارای 661 دانه یا گلوله سنگین 1.5 اونس است. با رسیدن به سرعت فوق العاده 2910 فوت در ثانیه در پوزه، انرژی شگفت انگیزی به وزن 11169 فوت پوند تولید می کند که بیش از ده برابر انرژی تولید شده توسط دور 5.56 است.
در حالی که گلوله کالیبر 50، Barrett M82 را به یک سلاح ضد مواد موثر تا برد 2000 یارد تبدیل می کند، حداکثر برد واقعی آن 4.5 مایل یا تقریباً 8000 یارد است. علاوه بر این، در نیمی از حداکثر برد موثر خود (4000 یارد)، دور کالیبر 0.50 همچنان انرژی بیشتری نسبت به مگنوم 0.44 در برخورد دارد.
انواع تفنگ بارت M82
اگرچه M82 به طور گسترده با نام رسمی ارتش ایالات متحده شناخته می شود، تفنگ تک تیرانداز دوربرد M107، اولین مشتریان نظامی این سلاح تک تیرانداز ضد مواد، نیروهای مسلح سوئد در سال 1989 بودند. تفنگ تک تیرانداز سنگین توسط ارتش ایالات متحده در سال 1900-1991 به عنوان یک تفنگ تک تیرانداز دوربرد، کالیبر 0.50، M107 پذیرفته شد.
امروزه در نقش یک سلاح ضد مادی، بارت M82A1 توسط بسیاری از نظامیان و نیروهای مجری قانون در بیش از شصت کشور در خدمت فعال است.
در طی سال‌ها، بارت M82 با مواد و طراحی جدیدتر بهبود و ارتقاء یافت تا بتوانیم انواع مختلفی از این تفنگ‌های تک تیرانداز نیمه اتوماتیک سنگین را پیدا کنیم.
M82A1A به عنوان SASR ("تفنگ با دامنه کاربردهای ویژه") شناخته می شود، و به طور خاص برای مهمات آتش زا کالیبر 50 Raufoss Mk 211 بهینه شده است.
هر دو، M82A1M و M82A3 نسخه های بهبود یافته با ریل های جانبی MIL-STD-1913 برای اپتیک هستند که به ترتیب برای ارتش ایالات متحده و تفنگداران دریایی ایالات متحده توسعه یافته اند.
M82A2 یک نوع کمتر شناخته شده با عملکرد ماشه و مجله است که در پیکربندی "bullpup" مرتب شده است. بارت با استفاده از طرح بولپاپ موفق شد تفنگ تک تیرانداز سنگین را به سلاحی کمتر دست و پا گیر تبدیل کند. همچنین در نظر گرفته شده است که به عنوان یک اسلحه با کالیبر 50 شانه ای در برابر هلیکوپترها استفاده شود.
همانطور که قبلا ذکر شد، زمانی که سری بارت مدل 82 توسط ارتش ایالات متحده پذیرفته شد، به عنوان تفنگ تک تیرانداز برد بلند M107 وارد سیستم نامگذاری ارتش ایالات متحده شد.
برخلاف پیکربندی‌های نیمه اتوماتیک کالیبر 50 با بشکه 29 اینچی، بارت نسخه لوله‌ای کوتاهتر با بشکه‌ای 20 اینچی به نام مدل M107CQ یا "Close Quarters" را نیز ارائه کرده است.
با وجود منشأ ضد مادی آن، غیرنظامیان معمولاً Barrett M82A1 را به دست می آوردند و از آن به عنوان یک تفنگ تک تیرانداز دوربرد استفاده می کردند. در حالی که از نظر فنی، Barret M82 و M107 یکسان هستند، چند تفاوت بین آنها وجود دارد. M107 دارای دوپایه های "پای سنبله" در مقایسه با دوپایه های "پای صاف" مدل 82A1 است. همچنین، M107 با مونوپاد عرضه می شود، در حالی که دارندگان مدل 82A1 باید آن را جداگانه خریداری کنند.
آخرین مدل، M107A1، یک نوع تجاری ارتقا یافته از M107 است که به منظور سبک‌تر کردن اسلحه سنگین و پایه M82/107 تا حد امکان ساخته شده است. بارت با استفاده از فولاد گیج نازک تر، تیتانیوم و آلومینیوم موفق به ساخت M107A1 5 پوندی شد. سبک تر از M107 اصلی.
علاوه بر این، این تفنگ تک تیرانداز سنگین محفظه‌ای برای کارتریج کالیبر 50 BMG اکنون با یک ترمز پوزه استوانه‌ای سازگار با یک سرکوبگر نصب شده است.
یکی از اولین تفنگ های تک تیرانداز سنگین، Barrettuction و قدرت. این تک تیرانداز با کالیبر 50 که از قضا "پنجاه نور" نامیده می شود، پنجاه و هفت اینچ طول و 28.44 پوند وزن داشت.
بارت M82 یک تفنگ تک تیرانداز نیمه اتوماتیک هیولایی است که با جفت کردن یک کارتریج کالیبر بزرگ موجود با یک پلت فرم تفنگ دقیق، انقلابی در زمینه تک تیراندازی نظامی ایجاد کرد.
آنچه دیگران میخوانند:
نویسنده: فرید نادری