قبضه قدرت با چاشنی احساسات و هیجان قطعا گروهی را سر کار خواهد آورد که به هیچ قانونی پایبند نباشند. چرا که آنها قانون خودشان را دارند و بشدت پایبند آن هستند. چنانکه حتی یک نفر هم از تشکیلاتی که بصورت لیستی به مجلس راه یافتند، قدرت و جسارت مخالفت با سرشاخه ها حتی در بد ترین لوایح را ندارد.
در جریان انتخاب شهردار تهران در زمان قالیباف تخطی یک نفر از گروه اصلاح طلبان با جنجال فراوان مواجه شد و برای همیشه کنار گذاشته شد.
وضعیت کنونی یک کلاس درس ۸۲ میلیون نفری است که همه هرآنچه را که باید تدریس شود به عینه دارند می بینند بدون تعصب و جناح بازی های متداول. برخی ها هم معتقدند این مشق سیاسی است برای جامعه ما. اما باید گفت این امتحانات بسیار سخت است برای جامعه. برای جامعه ایی که درس نخوانده میخواهد علامه شود.
ما در انتخاباتهای اخیر بارها به فلان کاندیدا رای دادیم که طرف مقابل رای نیاورد. این مضحک ترین و مزخرف ترین نوع انتخاب است که نه برنامه ملاک انتخاب است و نه عملکرد. بلکه فقط یک لجبازی کودکانه آنهم در سطح ملی است. ابدا ذره ایی بلوغ سیاسی در این نوع از انتخاب نیست. کسانی که اکثریت را رقم میزنند دقیقا در مسیر حذف نخبگان سیاسی قدم برمی دارند. این نخبه کشی طرفداران زیادی در کشور ما دارد.
مطالب مرتبط: پارلمان اصلاحات، ایده ای با چالش های بی شما
جوزدگی و موج سواری، فرهیختگان دارای برنامه برای اداره کشور را به حاشیه برده و حذف می کند.
ملت ما با انتخابهای خود وضعیت فعلی را رقم زده و سرشاخه های داخلی و خارجی به نحو احسنت از این رویه غلط سوء استفاده کردند. چنانکه اکنون حتی در تصویب لوایحی چون برجام، اف ای تی اف، پالرمو، سند آموزشی ۲۰۳۰ و ... کمترین مقاومتی از سوی منتخبین مردم! صورت نمی گیرد و منافع ملی کاملا محو و در درجه چندم اهمیت هم نیست.
هیچ نیزویی هم در کشور وجود ندارد که بتواند بعنوان مثال مقابل ۲۳ میلیون نفر قرار گیرد و این درد بزرگی است. نه برای اصولگرایان و پایداری ها یا هر گروه دیگری، بلکه برای کیان ایران و منافع ملی. چرا که خود انتخاب کنندگان هم از آثار سوء انتخاب غلط در امان نخواهند بود. این کلیت جامعه است که درگیر انتخاب گروهی و بدون ضابطه میشود نه بازندگان انتخابات.
✍️ مجید گودرزی_ فعال سیاسی