مراسم دومین دوره اهدای جایزه آکادمی سینماسینما با اهدای تندیس «مهرگیاه» به برگزیدگان بخش‌های مختلف برگزار شد.
به گزارش تيتربرتر، مراسم پایانی دومین دوره جایزه آکادمی سینماسینما شامگاه شنبه ۱۹ مردادماه در هتل انقلاب برگزار شد.
اجرای این مراسم که با قرائت قرآن و سرود ملی آغاز شد تا جواد یحیوی برعهده داشت.
در ابتدای این مراسم کیوان کثیریان دبیر این رویداد سینمایی روی صحنه آمد و گفت: به همه شما خوشآمد می‌گویم. امسال ۲۰۷ روزنامه‌نگار به طور آزاد هر چهره سینمایی که احساس کردند در سینمای ایران موثر است رای دادند، انصراف یکی از دوستان هم در سیستم ما نمی‌گنجد باید نظرات همدیگر را به رسمیت بشناسیم. ده نفر از نامزدهای موثرترین چهره سینمایی سال با ذکر دلیل از سوی روزنامه نگاران انتخاب شدند. همینجا می‌خواهم روز خبرنگار را هم تبریک بگویم و امیدوار باشم روزهای بهتری در انتظار مطبوعات ایران باشد.
وی با اشاره به اینکه هر کدام از برنده‌های این مراسم یک درخت بلوط هدیه می‌گیرند و می‌توانند در پاییز آن را بکارند، گفت: امسال اعضای آکادمی به ۸۶ نفر افزایش پیدا کرد و همه اعضا رای دادند. این جشن به شکل خصوصی برگزار می‌شود و امیدوارم حمایت معنوی شما را داشته باشیم.
معرفی برگزیدگان فیلم کوتاه و مستند
در بخش اول اهدای جوایز علی اکبر صادقی، ابراهیم فروزش و مهرداد اسکویی برای معرفی برگزیدگان بخش فیلم‌های کوتاه و مستند روی صحنه آمدند.
جایزه بهترین فیلم کوتاه به «ماچ سینمایی» ساخته کریم لک‌زاده رسید.
لک زاده در این بخش گفت: در این لحظاتی که فیلم ساختن و زندگی کردن بسیار سخت شده یاد عوامل فیلم می‌افتم و از آنها تشکر می‌کنم و این جایزه را به سونیا سنجری که قلب فیلم بود اهدا می‌کنم.
در ادامه پس از معرفی نامزدهای بهترین فیلم مستند، جایزه این بخش به بابک بهداد کارگردان مستند "بهارستان خانه ملت" اهدا شد.
بهداد در این بخش گفت: از بانیان این جشن تشکر می‌کنم. باید یک تشکر ویژه از ارد عطارپور کنم که ما را بسیار حمایت کرد.
در این بخش ابراهیم فروزش که برای اهدای جوایز روی صحنه آمده بود یاد عباس کیارستمی را گرامی داشت.
مهرداد اسکویی هم که روی صحنه آمده بود، اظهار کرد: یکی از چهره‌های مهم سینمای مستقل، کیانوش عیاری است و امیدوارم سینمای مستند که جزو این دسته از سینماست و بخش حیاتی است و به صورت مستقل فعالیت می‌کند برای سالیان سال ادامه حیات داشته باشد.
بهترین فیلمساز اول؛ محمود غفاری
سپس ضمن پخش کلیپ معرفی نامزدهای بهترین فیلمساز اول، کیانوش عیاری رییس این آکادمی و خسرو معصومی کارگردان سینما روی صحنه آمدند و دیپلم افتخار این بخش را به پویا بادکوبه برای فیلم «درساژ» اهدا کردند.
سمیرا برادری تهیه‌کننده این اثر پس از کسب جایزه اش گفت: خوشحالم که این فیلم توانسته جوایزی را برای سینمای ایران کسب کند.
تندیس مهرگیاه این بخش به محمود غفاری برای فیلم «شماره ۱۷ سهیلا» رسید.
آیین بزرگداشت واروژ کریم‌مسیحی
در ادامه آیین پاسداشت یک عمر عشق به سینما برای واروژ کریم مسیحی برگزار شد.
در این بخش ابراهیم حقیقی روی صحنه آمد و گفت: او عشق به سینما دارد.
او در ادامه ضمن بیان خاطراتی از سریال «سر به‌داران» گفت: واروژ بیش از فیلم هایی که ساخته، سناریوهایی دارد که در کشو باقی مانده است. واروژ امسال هم نتوانست فیلم بسازد. امیدوارم دوستان تلاش کنند که او باز هم فیلم بسازد.
در این بخش سعید پورصمیمی عنوان کرد: پیش از اینکه سینما را شروع کنم می‌دانستم دستیار کارگردانی به نام واروژ کریم مسیحی وجود دارد که وقتی به او می‌گویند فیلم بساز، می‌گوید زود است.
وی ادامه داد: گذشت تا او «پرده آخر» را ساخت با تمام شدن این فیلم دو اتفاق افتاد اولی وقتی فیلم در جشنواره پخش شد و همه شگفت‌زده شدند چون هم یک فیلم تجاری بود و هم برای فرهیختگان جذابیت داشت و همه شوکه شده بودند. نکته بعد زمانی بود که فیلمش به اکران عمومی رسید و شکست خورد. برای من همیشه سوال بود که چه شد فیلم فروش نکرد.
پورصمیمی ادامه داد: در طی این سال‌ها هرکسی من را دیده گفته «پرده آخر» فیلم بسیار خوبی بوده است. البته این را هم شنیدم که صاحبان فیلم تلاش کردند اکران خوبی برای آن بگیرند اما گویا سرنوشت چنین رقم خورده بود یا رقم زده بودند فیلم بعدی او در گرو استقبال از «پرده آخر» باشد.
وی در ادامه با بغض گفت: وقتی گفتند برای او پاسداشت یک عمر فعالیت می‌گیرند بغضم گرفت. کی گذاشتند او فعالیت کند؟ او پدیده ای در سینما بود اما حالا کجاست بنابراین باید دست او را گرفت.
در ادامه و در میان تشویق حاضران واروژ کریم مسیحی به صحنه آمد و اظهار کرد: از اعضای آکادمی سینماسینما این مراسم را گرفتند تشکر می‌کنم اما هنوز توجیه نشده ام که چرا برای من این مراسم را می‌گیرند. این مراسم باید برای جوانانی باشد که در حال ساخت فیلم هستند تا تشویق شوند.
وی تاکید کرد: من در این سینما می‌مانم. سینما برای ما مثل چوبی است که بندبازی روی طناب قرار دارد و نمی‌شود آن را از بندباز گرفت امیدوارم بتوانم سال آینده فیلم بسازم.
این گزارش تکمیل می‌شود....