عده‌ای بر این باورند جزیره آتلانتیس که امروزه در زیر آب‌ها قرار دارد، محلی بسیار آرام با حکومتی قدرتمند بود. تا اینکه یک زمین لرزه بزرگ از طرف خدایان یونان نازل شد تا مردم بابت جنگ‌های فراوان بر ضد آتن مجازات شوند.
مورخین زیادی بر این باورند آتلانتیس تنها زاییده ذهن افلاطون بود اما همچنان تلاش‌های بسیار زیادی برای کشف این جزیره احتمالا خیالی در طول تاریخ انجام شد. برخی از باستان‌شناسان اعتقاد دارند جزیره مینوان سانتورینی در شمال کرت همان آتلانتیس است. چرا که مرکز این جزیره به علت فرسایش‌های ناشی از آتش‌فشان و زلزله در ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح فرو ریخت.
گفته های افلاطون
حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد ' افلاطون در رساله‌ای به نام تیمائوس (Timaeus) چنین نوشت: «۱۲ هزار سال پیش از این جزیره‌ای بوده‌است بزرگ با تمدنی ستایش انگیز موسوم به آتلانتیس که…» به این ترتیب نام قاره آتلانتیس برای نخستین بار بر قلم افلاطون جاری شد و به زودی بر سر زبانها افتاد. وی در رساله دیگری به نام کریتیاس (Critias) شرح بیشتری از قاره آتلانتیس و تمدن آن نوشت «آتلانتها افزون بر ۲۰ میلیون نفر بودند که در جزیره‌ای خوش آب وهوا به وسعت ۱۵۴ هزار مایل مربع زندگی می‌کردند در جنگلهای انبوه آتلانتیس انواع جانوران بزرگ و کوچک می‌زیستند و شهرهای آباد آن با ساختمانهای عظیم به شکل هرم، درخشش نور بود و مرمر…»
مطابق گزارش افلاطون «... بر این سرزمین اطلس حکومت می‌راند که مردم او را ستون آسمان می‌دانستند و در مرکز جزیره در بزرگداشت اطلس معبدی با شکوه ساخته بودند که دیوارهای عظیم داشت و درهای آن تزیین یافته بود از سنگها و فلزات قیمتی در زیر تابش نور خورشید همچون الماس می‌درخشید.»
افلاطون ادامه می‌دهد: «مقدس‌ترین حیوان در نزد مردمان آتلانتیس گاو نر بود که مظهر قدرت بشمار می‌رفت و به عنوان برترین هدیه به پیشگاه اطلس با مراسمی شکوهمند در برابر معبد بزرگ قربانی می‌شد تا فوران خون سنگ‌های مرمر را رنگ‌آمیزی کند.» به نوشته افلاطون: «در قاره آتلانتیس شهرها به شکلی هندسی و زیبا ساخته شده بودند و کانال‌های آب که همچون رگها در بدن به هر سو امتداد داشتند مزرعه‌ها و باغها را سیراب می‌کردند. اساس فرهنگ و تمدن این مردمان سعادتمند همانا برادری و صفات عالی انسانی بود.
اما چون قدرت ایشان روزافزون شد به تدریج شروع به دست درازی به دیگر سرزمینها کردند افلاطون می‌گوید: روح احساس و کمک در آنها دیگر از بین رفته بود آنها اعتقاد و ایمان خود را از دست داده بودند آنها با سپاهیانی بی شمار قصد فتح آتن و سرزمین‌های شرق را داشتند.» اما زئوس طوفانی بر آنها نازل کرد. مجازاتی که به هیچ وجه قابل تصور نبود. افلاطون در این باره نوشت «طوفان سبب زمین لرزه و سیل‌های بزرگی شد که به مدت یک شبانه روز به شدت ادامه داشت وقتی دریا جزیره آتلانتیس را به زیر خود فرو برد و ناپدید گشت» افلاطون تردید داشت که هرگز نشانه‌ای از این سرزمین گمشده به دست آید. او نوشت «اقیانوس در آن نقطه به مکانی غیرقابل عبور و جستجو تبدیل شده‌است».
نظر اوتوهنریخ موک درمورد آتلانتیس
اوتوهنریخ موک که مهندس اتریشی بود و علاقه وافری به تاریخ و جغرافیا داشت کتابی تحت عنوان راز آتلانتیس نوشت که شهرتی جهانی یافت و بار دیگر اتلانتیس را بر سر زبانها انداخت . انتشار این کتاب در سال 1976 بود و به اعتقاد نویسنده آن:
جزیره آتلانتیس نه فقط وجود داشته و دستخوش یک بلای سهمگین طبیعی شده بلکه بازماندگان فاجعه آتلانتیس به سواحل امریکای جنوبی و شمالی و افریقا و اروپا افتاده و به هر سرزمینی که رسیده اند دانش خود را از شهر سازی و معماری به کار بسته اند تا بناهای عظیم و معبد های با شکوه و قصر های بزرگ مانند انچه که خود در آتلانتیس داشتند بسازند . بناهایی همچون اهرام مصر و معبدهای مایا وازتک و...
بر اساس فرضیه هایی که موک ارایه می دهد بسیاری از تمدنهای دوره باستان از دسته دوم بوده و همگی زاییده یک تمدن مادر به نام آتلانتیس هستند !زیرا این غیر ممکن است که به طور تصادفی تمدنهای مشابهی در دورترین نقاط گیتی به وجود آید و بخصوص معبد هایی به شکل هرم در هزاران کیلو متر دور از هم ( بین النهرین و حاشیه رود نیل و سواحل قاره آمریکا و...) ساخته شود . موک حتی معتقد بود که بازی پلوتا که در میان اهالی باسک (اسپانیا) رواج دارد همان بازی رایج در تمدنهای مایا و آزتک است و ریشه در فرهنگ سرخپوستان آمریکای جنوبی دارد .
به گفته موک : زلزله و طوفان هولناکی که 12 هزار سال قبل از میلاد در اقیانوس اطلس روی داد نه تنها تمدن درخشان اتلانتیس را از میان برد بلکه دامنه امواج خروشان ان همه خشکیهای زمین را در بر گرفت و چنان کرد که در کتابهای آسمانی ( توفان بزرگ ) نام گرفت و 4000 سال از ان طوفان سپری شد تا یک بار دیگر تمدنهای انسانی در اینجا وآنجای جهان جوانه بزنند .
فرضیه های موک را دانشمندان علم زمین شناسی چنین توجیه می کنند که زلزله های شدیدی که در کف اقیانوسها رخ می دهد می توانند چنان لرزش و هیجان شدیدی در ابهای اقیانوس به وجود اورند که موجهای بسیار عظیم به پا شود و همه چیز را در ساحل به کام خود بکشد . در تابستان سال 1920 زلزله ای در منطقه شمال فرانسه (نرماندی) رخ داد که گرچه بیش از چند ثانیه طول نکشید اما تکانهای ان به اقیانوس اطلس و جزایر آزور (Azor) کشیده شد و شهر ساحلی تاپال را ویران کرد . بنابراین طوفانهای عظیم دریایی همچنان که شهرها و تمدنها را به کام خود می کشند می توانند انچه را که بلعیده اند بار دیگر از کف اقیانوس ها بالا بیاورند و در ان صورت است که ما شاهد پیدا شدن ستو نهای عظیم سنگی و دروازهای بزرگ و گنجها و... خواهیم بود .
لوح زمرد
بسیاری می‌گویند که لوح زمرد که تمامی دانش‌های جهان بر روی آن ثبت شده، برای اولین بار در اختیار مردم آتلانتیس بوده و با استفاده از آن به تمدنی پیشرفته رسیده‌اند. بعد از نابودی آتلانتیس این لوح به دست مردم مصر باستان افتاده است و آنها نیز توانسته اند با استفاده از این لوح, اهرام مصر و دیگر بناهای با عظمت خود را بسازند.
مکان این جزیره کجاست؟
در گوگل مپس (Google Maps) تصویری از اقیانوس وجود دارد که به باور برخی، بقایای آتلانتیس است. برای دیدن این تصویر در گوگل مپس، اینجا کلیک کنید. در مورد درست یا نا درست بودن این مطلب ابهام وجود دارد.
دربارهٔ قاره گمشده آتلانتیس که اولین بار در مکالمه تیمائوس و کریتیاس افلاطون به آن اشاره شده نظرات مختلفی وجود دارد. برخی آن را قاره‌ای افسانه‌ای و وجود آن را غیرمحتمل می‌دانند و برخی نظریه‌های دیگر نقاط مختلفی از کره زمین را به عنوان محل این قاره مطرح کرده‌اند که یکی از آنها موقعیت آتلانتیس را در اقیانوس اطلس و داگرلند می‌داند. داگرلند (فلات قاره دریای شمال) قطعه زمینی بود در جنوب دریای شمال (دریایی در اقیانوس اطلس). داگرلند حدود هشت هزار سال پیش ایست انگلیا (سواحل شرقی انگستان) را به سواحل غربی هلند ، آلمان و دانمارک کنونی متصل می‌کرد.
بیشتر بخوانید:
تصاویر قبرستانی عجیب که در آن مرده ها دفن نمی‌شوند