یک متخصص تغذیه به میگوید: «وقتی به تصاویر دوره قاجار نگاه میکنیم، میبینیم که وزن بالا نهتنها نکته منفی محسوب نمیشد، بلکه گاهی نشانه رفاه و مطلوبیت بود. کما اینکه تا مدتها هم این باور وجود داشت که کودک تپل، کودک سالمتری است.»
الهه جعفرزاده: بحث وزن و تناسب اندام شاید امروز بیش از هر زمان دیگری در شبکههای اجتماعی دیده شود، اما متخصصان معتقدند حساسیت نسبت به ظاهر بدن پدیدهای کاملاً جدید نیست. آنچه تغییر کرده، شکل و شدت این حساسیت است.
دکتر محمدحسن ابوالحسنی، متخصص تغذیه و رژیمدرمانی، در کافهخبر میگوید: «تقاضای مدیریت وزن همیشه وجود داشته است. شاید در ۱۰ سال اخیر این تقاضا در میان آقایان بیشتر شده باشد، اما برای خانمها از گذشته هم بالا بوده است.»
متن کامل این گفتوگو را با عنوان «از مانجارو تا اوزمپیک؛ نسل تازه داروهای مدیریت وزن/ فستینگ یا کتو؟ کدام رژیم مطمئنتر است؟/ روایت کسی که میگوید میخواهم تا هفته آینده ۶ کیلو کم کنم» در بخوانید.
او با اشاره به تغییرات تاریخی در نگاه جامعه به وزن توضیح میدهد: «وقتی به تصاویر دوره قاجار نگاه میکنیم، میبینیم که وزن بالا نهتنها نکته منفی محسوب نمیشد، بلکه گاهی نشانه رفاه و مطلوبیت بود. حتی سالها این باور وجود داشت که کودک تپل، کودک سالمتری است. در برخی فرهنگها و قومیتها هنوز هم وزن بالا نشانهای مثبت تلقی میشود، اما در دهههای اخیر استانداردهای زیبایی دستخوش تغییر شدهاند و رسانهها نقش مهمی در این روند داشتهاند.»
ابوالحسنی هشدار میدهد که حساسیت بیش از حد به وزن میتواند خود به یک مشکل سلامت تبدیل شود. او میگوید: «اگر این مسئله از حدی جلوتر برود، خود حساسیت به شکل بدن و وزن میتواند منجر به بیماری روانی شود.»
به اعتقاد او، «فضای مجازی، صنعت مد و تصاویر ایدئالسازیشده از بدن، بهویژه بر نوجوانان اثر قابل توجهی گذاشتهاند. این فشار اجتماعی گاهی باعث میشود افراد حتی با اضافه وزن ناچیز نیز احساس نارضایتی شدید از ظاهر خود داشته باشند.»
۴۷۲۳۲