به گزارش تیتربرتر از مازندران، استان مازندران از جمله استانهای در کشور محسوب می شود که حدود ۸۰ دانشگاه دولتی، آزاد اسلامی، غیر انتفاعی و پیام نور در آن فعال هستند و دانشجویان از سراسر کشور برای تحصیل به این خطه از شمال سفر می کنند.
در بین این دانشگاه های ۲ دانشگاه علوم پزشکی مازندران و بابل هم از جمله دانشگاه های رشته پزشکی هستند که مستقل از هم پذیرای دانشجویان در رشته های مختلف پزشکی هستند.
تعدادی از دانشگاه های دولتی مازندران از جایگاه ممتازی برخوردارند و در رتبه بندی های منطقه ای و جهانی دارای جایگاه مطلوبی هستند که از بین آنها دانشگاه مازندران واقع در بابلسر، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل و دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری به همراه ۲ دانشگاه فعال علوم پزشکی در این استان هستند.
برخی از استادان این دانشگاه ها از جمله دانشمندان یک و دو درصد جهان محسوب می شوند.
در چند سال اخیر با فعال سازی دیپلماسی علمی و شرایط مطلوب آب و هوایی این استان سبب شد که پای دانشجویان خارجی به چند دانشگاه معتبر استان باز شود.
وزارت علوم با راه اندازی سامانهای برای آشنایی با شرایط تحصیل در ایران زمینه حضور بیشتر دانشجویان خارجی در استانهای که دانشگاه های ممتازی دارند را فراهم کرد.
در این پیوند دانشگاه مازندران که نیم قرن از فعالیت آن می گذرد از معدود دانشگاه های معین در استانهای کشور است که در خارج از مرکز استان واقع شده است و این دانشگاه در شهر ساحلی بابلسر واقع شدکه موقعیت مکانی این دانشگاه در کنار ساحل خزر مکان مناسبی برای جذب دانشجویان خارجی می باشد و حضور دانشجویان خارجی در این دانشگاه روبه افزایش است.
در حال حاضر حدود ۶۰۰ دانشجوی خارجی از ۶ کشور و ۲ قاره جهان در دانشگاه مازندران واقع در بابلسر تحصیل میکنند.
این دانشجویان خارجی از کشورهای اندونزی، عراق سوریه، افغانستان، یمن و نیجریه در دانشگاه مازندران در رشتههای زبان و ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، علوم اقتصادی، علوم پایه، حقوق تربیت بدنی و علوم ورزشی و رشته فنی مهندسی تحصیل میکنند.
دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل به عنوان تنها دانشگاه صنعتی دولتی شمال کشور نه تنها میزبان حدود ۶ هزار دانشجوی داخلی از سراسر کشور است بلکه در حال حاضر بیش ۳۷۰ دانشجوی خارجی در این دانشگاه تحصیل می کنند.
هر چند حضور این دانشجویان خارجی زمینه ای برای کسب درآمد برای دانشگاه های این استان را فراهم کرد اما محدویت های زیرساختی سبب شد که در فرایند تامین خوابگاه ها برای دانشجویان بومی شرایط کمی سخت شود.
طبق قانون دانشگاه دولتی موظف هستند برای دانشجوی روزانه در مقطع کارشناسی و دکتری در ۸ ترم و دانشجوی کارشناسی ارشد تا ۴ ترم خوابگاه تامین کنند که پذیرش زیاد دانشجوی داخلی به همراه جذب دانشجویان خارجی این فرایند(تامین خوابگاه) را برای دانشجویان و مدیران دانشگاه کمی سخت کرد.
هر چند برخی از دانشگاه ها اتاق های چهار نفره دانشجویی را به شش نفر افزایش دادند اما کمبودهای خوابگاه ها همچنان به عنوان جدی ترین چالش دانشجویان مطرح می باشد.