تیتربرتر: کشور اسکاتلند در شمال غرب اروپا واقع شده و به همراه چند کشور دیگر از جمله انگلستان و ولز بخشی از بریتانیا به شمار میآید. این کشور تقریبا یک سوم شمالی بریتانیای کبیر را تشکیل میدهد و مساحت آن در حدود ۷۸ هزار کیلومتر مربع است. پایتخت کشور اسکاتلند شهر ادینبورگ بوده و بزرگترین شهر آن نیز گلاسکو است.
ممکن است قبلا چیزهایی در مورد یونیکورنها یا اسبهای شاخدار در اسکاتلند شنیده باشید. حیوان ملی این سرزمین اسب شاخدار است و نباید تعجب کنید که اسکاتلندیها علاقه فراوانی به موجودات افسانهای و اسطورهای داشته باشند.
موقعیت جغرافیایی
اسکاتلند از شمال با دریای نروژ، از شرق با دریای شمال، از جنوب غربی با دریای ایرلند و از غرب با اقیانوس اطلس شمالی مرز آبی دارد. علاوه بر سرزمین اصلی اسکاتلند در جزیره بریتانیا، اسکاتلند شامل ۷۹۰ جزیره کوچک و بزرگ است. آبهای ساحلی این کشور، عمدتاً در دریای شمال، منبع بزرگترین ذخایر نفت خام و گاز طبیعی در بین کشورهای اروپا است.
بخش بزرگی از بلندیهای بریتانیا در اسکاتلند واقع شده و ناحیهای سرسبز و پوشیده از چمنزار است که قسمت عمده جنگلهای کشور را دربرگرفتهاست. رودهای زیادی در آن جریان دارند که از آن جمله میتوان به رودهای دی، کلیاد و توئید اشاره نمود. بلندترین نقطه آن قله بن نویس با ۱۳۴۳ متر ارتفاع است
تاریخچه
پادشاهی اسکاتلند در سدههای میانه کشوری مستقل بود. پیوند اسکاتلند با انگلستان به شکل رسمی در سال ۱۶۰۳ آغاز شد که جیمز ششم، پادشاه اسکاتلند تاجوتخت انگلستان را به ارث برد و به شاه جیمز اول در این کشور هم بدل شد. اسکاتلند و انگلستان هنوز روی کاغذ از هم جدا بودند، اما تاج پادشاهی هر دوی این کشورها را بهطوری اتفاقی یک نفر بر سر گذاشت. این شرایط تا تصویب «قانون اتحاد بریتانیا» در سال ۱۷۰۷ که پادشاهیهای انگلستان و اسکاتلند را تا امروز به یکدیگر ملحق ساخته، ادامه داشت. پیش از سال ۱۷۰۷ تماس بسیار اندک یا حتی همدلی بسیار کمتری میان این دو کشور وجود داشت.
تمام اسکاتلندیها پرسبیتری یا یعقوبی یهودی و این به تنهایی برای ایجاد بیگانگی میان آنها و چهار پنجم از جمعیت انگلستان بسنده بود. اسکاتلندیهای بسیار اندکی به جنوب سفر میکردند و تعداد انگلیسیهایی که روانهٔ شمال میشدند حتی از آنها هم کمتر بود. فرانسه، متحد سنتی اسکاتلند، دشمن سنتی انگلستان بود. عالمان و روحانیان اسکاتلندی برای ادامهٔ تحصیلات و الهامگیریهای فکری به دانشگاهها و حوزههای علمیهٔ اروپای قارهای مینگریستند و نه به انگلستان.
بیشتر بخوانید:
دست کم سه شورش خونبار یعقوبیها در سالهای ۱۶۹۰، ۱۷۱۵ و ۱۷۴۵ بنیانهای اسکاتلند را به لرزه درآورد. در پی این رخدادها اشراف اسکاتلند قدرت نظام ارباب رعیت باقیمانده خود را از دست دادند و مناطق اسکاتلند کوهستانی (هایلند) فتح شدند و تحت کنترل درآمدند. کلیسای اسکاتلند به ندرت فشار پدید آمده در روابط تازهٔ خود با کلیسای اسقفی را تحمل میکرد و دست آخر دچار چنددستگی شد.
آب و هوای اسکاتلند
آب و هوای اسکاتلند معتدل اقیانوسی است و از آن چیزی که از عرض جغرافیاییاش انتظار میرود، ملایمتر است. البته تغییرات آبوهوایی این کشور در مقایسه با مساحت کوچک آن قابلتوجه است. در زمستان و بهار، زمانی که تودههای هوای سرد و خشک قارهای ساحل شرقی را فرا میگیرند، وزش بادهای شرقی زیاد است.
به این ترتیب در زمستان، غرب کشور آبوهوایی معتدلتر دارد. یخبندان غرب کمتر است و برف بهندرت در ارتفاعات پایینتر میبارد. در عوض در فصل تابستان، آسمان غرب کشور ابریتر و هوای آن مرطوبتر از شرق است. دمای هوا در «تایر»، واقع در سواحل غربی اسکاتلند، در زمستان و در سردترین ماه سال حدود ۵ درجه سانتیگراد است در حالی که میانگین دما در «داندی» واقع در ساحل شرقی ۳ درجه سانتیگراد است. در گرمترین ماه سال نیز میانگین دمای «تایر» ۱۴ درجه سانتیگراد و میانگین دمای «داندی» ۱۵درجه سانتیگراد است.
فرهنگ و آداب اسکاتلند
اسکاتلند فرهنگی غنی دارد که در صنایع دستی، لباس و موسیقی بیشتر لمس میشود. اسکاتلندیها به رسوم خود پایبند هستند و به آن احترام میگذارند. آنها مردمانی چابک، خونگرم و شوخ طبع هستند.
اسکاتلندیها لباسهای محلی مخصوص خود را دارند. دامن اسکاتلندی که از پارچهای مخصوص دوخته میشود و جزو لباسهای محلی اسکاتلند است. این دامن را هم زنان و هم مردان اسکاتلند در مراسم خاص میپوشند.
موسیقی محلی اسکاتلندی از شهرت زیادی در جهان برخوردار است. ساز نی از موسیقیهای محلی اسکاتلند است که آن را در مراسمهای مختلف مینوازند. رقص محلی اسکاتلندی جزو فرهنگ و آداب و رسوم مردم اسکاتلند است از گذشته در بین مردم رایج بود.
نوعی بیسکویت خوشمزه در اسکاتلند است که آن را با کره درست میکنند. این بیسکویت شهرت زیادی دارد و بیشتر در جشنها و فستیوالها استفاده میشود.