تیتربرتر:این روزها بازی‌های چندنفره و آنلاین همه پلتفرم‌ها را فتح کرده‌اند و فرقی نمی‌کند پی‌سی‌گیمر باشید یا اهل کنسول، درهرصورت بازی‌های بی‌شماری برای تجربه آنلاین در اختیار شما خواهد بود. ولی اوضاع در سال ۱۹۹۹ به‌این شکل نبود. هرچند در آن زمان هم بازی‌های چندنفره‌ی خوش‌ساختی تولید می‌شدند که توجهات را به خود جلب می‌کردند، ولی صنعت بازی تفاوت‌های زیادی با امروز داشت و بازی کانتر استرایک (Counter-Strike) هم از دل همان دوران متولد شد.
بازی‌ای که نه‌تنها به محبوبیت عظیمی در سراسر دنیا دست پیدا کرد، که در ایران هم توانست برای سال‌ها به انتخاب اصلی بازیکن‌ها برای تجربه چندنفره تبدیل شود و در دورانی که امکانات بازی آنلاین مثل امروز در دسترس همگان نبود و گیم‌نت‌ها در نقاط مختلف شهرها حکمرانی می‌کردند، کانتر استرایک به گل سرسبد این مکان‌های شلوغ تبدیل شده بود؛ بازی جذابی که خاطرات زیادی برای طرفداران خود به‌همراه داشت و خیلی از آنها هنوز هم بعد از گذشت سال‌ها از کنار گذاشتن بازی، تک‌تک نقاط نقشه‌های معروف آن مثل Dust 2 و Aztec را حفظ هستند.
داستان بازی
در این بازی کاربر می‌تواند یکی از اعضای تروریست یا کانتر باشد و با توجه به ماموریت وظیفه خود را انجام دهد. کار تروریست‌ها حمله و بمب گذاری و کار کانترها مقابله است. برای هر کدام از تیم‌های کانتر یا تروریست، بازی به کاربر 4 شخصیت را معرفی می‌کند.
از چهار نماینده تروریست معرفی شده در این بازی دو تروریست از خاورمیانه هستند که یکی از آنها فردی با سربند قرمز و محاسن است که به عنوان نماینده تروریست‌های خاورمیانه که در آمریکا بمب گذاری می‌کنند شناخته میشود.
گروه‌هایی که به زعم سازندگان این بازی ضد ترور محسوب می‌شوند نیز جالب است. یکی از چهار نماینده ضدترور گروه GSG-9 است که در این بازی این گروه به این صورت معرفی میشود : «گروه GSG-9 پس از رخداد غم انگیزی! که منجر به کشته شدن تعدادی ورزشکار اسرائیلی در جریان المپیک 1972 مونیخ آلمان شد تشکیل شد.»
این بازی، به طور مستقیم کشته شدن چند صهیونیست را غم انگیز می‌داند و به صورت غیرمستقیم مقاومت دلیرانه مبارزان فلسطینی را حرکتی تروریستی قلمداد می‌کند همچنین دیوارهای تمامی ساختمان‌هایی که تروریست‌ها در آن فعالیت می‌کنند شبیه مساجد و اماکن مذهبی مسلمانان است.همچنین در قسمت تروریست سلاح های ژ3 و کلاشینکف دیده میشود که سلاحهای ملی کشورهای خاور میانه است.در بخش کانتر ها نیز سلاح N4 دیده میشود که سلاح ملی آمریکا است و با این روش میخواهند مسلمانان را تروریست نشان دهند.
سیاست شرکت ولو
ولو شرکتی است که ارزش بالای بازی های Free 2 Play را به همگان نشان داد و ثابت کرد که برای درآمد زایی هیچ نیازی به فروش اولیه بازی و بعد عرضه محتوای پولی نیست. نمونه این تفکر عرضه عناوینی مانند دوتا ۲ و تیم فروترس ۲ است. دو عنوانی که برای شماره های اولیه آن ها نیاز به پراداخت پول بود.
هم نسخه اول تیم فورترس که در Orange Box عرضه شد و هم ننسخه اول دوتا که اگر خیلی انسان خوب و مثبتی بودید نسخه سوم War Craft را برایش خریداری می کردید. هر دوی این عناوین در نسخه دوم رایگان شدند و از راه دیگری برای ولو سود آفرینی کردند. با این وجود ولو حاظر نشد که این رویه را برای دیگر عنوان این شرکت و در واقع عنوانی که سبب شد استیم و ولو به این جایگاه امروزی خود برسند، دست پیدا کنند.
بیشتر بخوانید:
کانتر ادامه دهنده راه عنوانی بود که حالا یک اسطوره در دنیای بازی های ویدئویی محسوب می شود و هم برای ولو حکم یک ناجی ارزش بالای سری Half Life برای سازندگان و هم طرفداران بر هیچ کس پوشیده نیست. از دل همین بازی سری فوق محبوب کانتر بیرون آمد که در ابتدای امر شاید رایگان بود ولی در ادامه و با نسخه های بعدی، ولو به این نتیجه رسید که پولی شدن نسخه جدید بازی به نفع همه خواهد بود و باور کنید یا نه، این پولی شدن حتی به نفع بازی بازان نیز بود.
در هر صورت نسخه جدید و احتمالا آخر بازی CS:GO نام گرفت و به سرعت هم در بین بازی بازان قدیم و جدید محبوب شد و البته که هر دو گروه از بازی خرده دارند ولی هنوز هم با وجود ده ها رقیب دیگر در کنار این بازی بر روی استیم، باز هم هیچ عنوانی توان پر کردن جایگاه این بازی را ندارد.
گیم پلی بازی
بازی بر دو اصل استوار است. یکی سرعت بالا و دیگری سادگی اصول بازی. بازی در اولین نگاه بسیار سریع به نظر می رسد و چندین نکته ریز دیگر هم برای سریع تر بودن دارد. به طور مثال شما در حین حرکت با چاقو از سرعت بیشتری برخوردار هستید تا زمانی که یک مسلسل سنگین را روی دوش به این سو و آن سو بکشید. از طرف دیگر آیتم های بازی مثل جلیقه ضد گلوله و یا کلاه هم می تواند روی سرعت شما اثر کند. البته جدای از این ظاهر نسبتا پیچیده که باید پیش از شروع بازی کیلو به کیلو وزن ادوات را اندازه بگیرید، در حقیقت بازی هیچ پیچیدپگی از این جهت ندارد و کار سختی نیز برای یادآوری این ها ندارید.
جدای از آن بازی بسیار راحت است. همان طور که بالاتر اشاره شد مهم ترین و سخت ترین نکته بازی را می توان در ۱۰ ثانیه آموخت. بازی بر خلاف تمم عناوین دیگر، فاقد هر گونه سیستم رنک دهی و درجه دهی بود که البته در میانه های سال ۲۰۱۶ با آپدیتی این ویژگی هم به بازی افزوده شد. البته این سیستم هیچ ارتباطی به توانایی های شما و یا شروع بازی برای دیگران ندارد.
شروع کانتر برای همه یکسان است و با شروع بازی همه با یک مبلغ اولیه پول شروع خواهند کرد و بسته به برد یا باخت و کشتن و کشته شدن مبلغی برای راند بعدی به آن ها اضافه خواهد شد. شما می توانید پول خود را ذخیره کنید و یا در ابتدا تا جای ممکنه همه آن را خرج کنید ولی در هر صورت شرایط برای همه یکسان خواهد بود و بسته به خوب و بد بودنتان دسترسی به منابع بیشتری خواهید داشت. البته باز هم با وجود آن که دشمن شما می تواند به بهترین سلاح ها مجهز شود و شما باید با یک کلت ساده به جنگ او بروید باز هم بازی به دلیل بالانس بودن، این شانس را به شما می دهد که شاید شما هم بتوانید در این نبرد نا جوان مردانه برنده باشید.
دیگر شاخصه مهم این بازی نسبت به تقریبا هر عنوان دیگری، تمرکز بر روی کاهش تاخیر اعمال فرامین و افزایش نرخ فریم ریت است تا بهبود جلوه های گرافیکی و یا افزایش کیفیت افکت ها. این نکته نیز از چند جهت مهم است. اولا که این بازی قرار است تقریبا در خانه هر کسی و بر روی سیستم های مختلف در مسابقات جهانی قابل اجرا باشد.
در بازی های جدید تقریبا افت فریم ریت و ایجاد تاخیر تقریبا یه اتفاق عادی است و نباید از ان متعجب شد، این افت فریم هم می تواند به دلیل تاخیر به وجود آمده از اتصال به سرور های بازی گرفته تا ایجاد شده از یک مشکل نرم افزاری در رایانه شما باشد و قطعا چنین مسئله ای برای یک شوتر پر سرعت همچون CS:GO به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. از سوی دیگر به دلیل طیف گسترده بازی بازان این عنوان که قرار است کانتر جدید را از یک سیستم ذغالی یک دهه پیش گرفته تا ابر سیستم های چند هزار دلاری جدید اجرا کنند، عدم توان در نمایش روان بازی مساوی است با از دست رفتن جمعیت گسترده ای از بازی بازان که ترجیح خواهند داد به نسخه ۱٫۶ قدیمی بسنده کنند.
بازی در حال حاظر دارای ۵ مود مختلف است که شامل حالات Demolition، Casual، Arms Race، Competition و Casual می شود که بسته به نوع بازی چهار عدد از آن ها شامل بازی برای نجات گروگان و یا کار گذاشتن بمب است که در تعداد مختلف بازی از و تعداد راند های مختلفی قابل انجام است و مود آخر یعنیArms Race نسخه تیمی از مودGun Game در سری ندای وظیفه است. در این جا باید با هر اسلحه آنقدر از دشمنان را بکشید تا بالاخره در سلاح شانزدهم در اکثر مواقع به یک چاقو مجهز شوید و با کشتن آخرین نفر از تیم حریف برنده بازی شوید.
مود های بازی به جز Arms Race تماما از یک منطق یکسان بهره می برند. مود های دیگر فقط چرخشی بین حالت های فراری دادن گروگان و منفجر کردن بمب هستند. البته شاید در ظاهر تنوع مود های بازی کم به نظر برسد ولی با وجود افزوده شدن سیستم رنک دهی و پک ها، قطعا از تکرار مجدد بازی خسته نمی شوید. در ثانی این مود های ساده جزیی از روح کانتر هستند و به طور قطع شبیه کردن این بازی به سایر عناوین این روزی به مذاق طرفداران قطعا خوش نخواهد آمد.